Alle inzendingen over kids

Toen de kinderen klein waren, was elke nieuwe uitvinding er eentje waar je meteen de halve wereld voor belde, zo van: moet je nou 's horen wat hij of zij deed....het eerste mamma en pappa: nee zei hij, hij zei eerst pappa, en zij zei: niks hoor, het was mamma. De onderlinge strijd tussen de ouders was vaak onderwerp van gesprek, wanneer was de…

Op de uiterste rand van mijn taal-agressieve knobbel staat: Kids. ‘Ik moet nu snel naar huis want mijn kids komen uit school. Bedankt voor het gezellige borrelen, hè?! Was genieten!’ We wonen hier in Nederland en hebben kinderen. Geen ‘kleine’ en bovenal geen ‘kids’. De Nederlandse Office-Word herkent het woord niet eens.…

‘Ach, die kids’, schudt zijn moeder dan het hoofd. Kids…, want kinderen, die benaming is verouderd. Dat zijn we ook al kwijt.…

Tja, dat kan gebeuren en al was het niet al te lang: kleindochter en belt: Oma, wil je lachen, nou dat wil ik altijd wel en ze zegt: we waren dakloos! Huh? Wat heb je gedaan dan, nou ehhh, we gingen de honden uitlaten en de deur viel dicht. Tjonge wat dom zeg! Ze lacht en zegt ja best wel eigenlijk en dan stel ik de vraag: had je je mobiel wel bij je…

Grimelda was niet zo'n beste heks. Spreuken vergat ze elke keer en haar toverdranken mislukten steeds. Ok, ze was nog lang niet oud, 203 jaar, ze kon dus nog veel leren. Maar Engelica en Vreestien waren pas 162 en 170, kenden al heel veel spreuken en maakten brouwsels die bijna altijd werkten. Het was volle maan en ze ging op pad, zonder bezem…

De prijs voor 2012 is nu al een gelopen race. 8 December is ie in de bioscoop: Maaskantje vs Schijndel in New Kids Nitro. Oordeel zelf of we daar blij mee moeten zijn.…

Staafje in je neus, in je keel tranen schieten over je wang heen en samen terug naar huis, eitjes zoeken...want het is Pasen en er zijn meer kids in huis! Het wachten is op de uitslag, maar alles gaat gewoon door, er zijn kids in huis die nog geen klachten hebben, gelukkig want dan is het voor hen nog even Vrolijk Pasen.…

Je zult maar een voorkeur hebben voor: colaflesjes van Haribo, die met suiker behandelde snoepjes die kids en ouders soms (vaak dus) nuttigen als zijnde snoep! Voor je het weet ben je een junk! Dat is pas bizar! Je vraagt je af: hoe komt die troep in vredesnaam in: snoep?…

Opstaan, ontbijten, kids naar school brengen, kop koffie achteroverslaan bij m'n moeder, door naar mijn werk, naar school haasten om m'n oudste naar tennisles te brengen, de jongste van de opvang halen, auto naar de keuring brengen, eten koken en dineren, kids in bad en door naar bed, contacten onderhouden, oppas regelen voor het weekend.…

Beladen met een halve appeltaart en boterkoek, diverse artikelen waarvan de kids vonden dat we die nodig hadden, uit een grote tas halend.…

Zomaar een zondag zomaar langs bij de kids, ze gaan met vakantie en dus gaan we gedag zeggen, we drinken koffie, kijken rapporten en natuurlijk zijn ze alle drie over, natuurlijk moet er dan een donatie gedaan worden, voor zowel de rapporten als de vakantie.…

Een gezin met vier kids; Niemand kan het nog geloven; En dan moet hij het nieuws brengen; Hij is het zelf nog niet te boven. Maar het zal moeten; Hij hield van deze vrouw; Die elke middag op hem wachtte; En nu dompelen in rouw.…

Een stoere mamma, die voor de drie kids een vrije dag in de bittere kou gaat staan, opbrengst is voor hen en eventjes dacht ik: zo stond ik vroeger ook....met de spullen van de kids..nu was het mijn kind, die de geschiedenis voortzet. Goed gedaan meis.…

Normaal zei ik vroeger: als de kids weer in korte broeken liepen: leg de pleisters maar vast klaar, nu staat er standaard de z.g. kneuzenzalf klaar, niet voor de kids maar meer voor onszelf, net als de pleisters trouwens… Een aanrijding in de winkel, die heb je dus echt niet alleen van een winkelwagen hoor!…

We nemen de kids mee en die hebben een ton aan luiers, billendoekjes en zwemluiers nodig! Ik zal blij zijn als ik weer thuis ben en ik ben nog niet eens vertrokken. En dan komen de moppers.…

Ik kies voor de club van 100 van de Kids United.…

Kies dan net als ik voor de club van 100 van de Kids United.…

Ze zegt, bel jij haar maar en vraag haar om mij te bellen, dat doe ik en weet je, al gaat het nu niet eens meer om mensen die je niet kent, die door het ijs zakken, al gaat het om buurt- klein of wie dan ook z’n kinderen, m’n maag draait om van het feit dat kids in hun eentje op dat ijs staan, het zal wel aan mij liggen, maar wat is die paar centimeter…

Het ons nooit verlatende gedonder op school, werk of op straat is pesten, vooral op school en vlak na schooltijd, soms in het speelkwartier (al weet ik niet of ze dat nu nog zo noemen) maar het is dat eventjes dat de kids naar buiten mogen… pesten!…

Kids naar school doen, gaan werken, gaan winkelen... Ach, even een lekker kopje thee. Mijn televisietoestel staat aan, en ik kijk naar een reportage, over iets dat een jaar geleden gebeurd is. Is het alweer een jaar geleden?? Een vreemd gevoel bekruipt me: verleden jaar, rond deze tijd, was de wereld nog perfekt in orde.…

Bruin is gezond (zegt men) en wit is lekker (voor kids toch bruin). Kerstfeest, Santa Lucia hangt glazen ballen in de spar van Adolf, Eva Braun zet de pannen op het vuur, maakt stampfpot met spekjes und sauerkraut. Suikerzoet feest, gekeeld vlees, vrede op aarde. Iedereen gaat daar voor maar niemand schat dat op zijn waarde.…

Toen de kids klein waren, werden er met verjaardagen slingers opgehangen, ballonnen opgeblazen en je was er best eventjes mee bezig, maar het gezicht van het betreffende kind was genoeg: het was jarig en het was te zien ook. Dat mocht, want het hoorde zo.…

Het gaat niet eens meer om kinderen die echt uit de band springen, nee het gaat me meer om kids die geen regels meer leren of: misschien wel horen - maar ze niet vasthouden in hun hoofd?…

Nou zegt ze, dat zegt al genoeg en weet je, het is tegenwoordig de enige manier om voor een beetje ( echt een beetje ) rust in een klas te hebben want de kids van nu hebben zelden hun mond dicht, praten door elkaar en respect voor ouderen is ver te zoeken. Dus ik begrijp nu dat het woord schorsing helaas moet voorkomen, en vaak ook!…

In deze gevallen is een mobiele telefoon wel een pre natuurlijk want, als mamma werkt en pappa ook dan zit oma thuis te wachten op de kids die uit school komen, een prima afspraak al zeg ik het zelf.…

Shit, denkt ze, dat is ook zo, schoonmama heeft gisteren opgepast op de drie kids van m’n schoonzusje. En ze werkt ook als vrijwilligster in het verpleeghuis. Heeft Wilders dan toch een beetje gelijk?…

Eerst zorgen dat de andere kids onder gebracht konden worden en zo toog ik naar het ziekenhuis, met een tasje met spulletjes....die nacht sliep ik amper, logisch.…

We vertellen toch de kids als ze klein zijn dat oma of opa het sterretje aan de hemel zijn? Dus zouden al die dierbaren inderdaad dat fel oplichtende sterretje zijn?…

Kleding van kinderen gingen, toen ik zelf kids had, gewoon naar een volgend kind al dat niet- van jezelf..zo deden we dat.…

Het doet me altijd denken aan ooit: toen ik met kids in een stoeltje, zware tassen aan het stuur alle wekelijkse boodschappen haalde…. Die tijd is voorbij, want nu: nu worden ze gedaan, als de ene niet kan, komt nummer twee en als die ook niet kan, zijn er dus talloze meer ( gelukkig ) die ervoor zorgen dat de echo verdwijnt - uit de koelkast!…