Alle inzendingen over klaprozen

Langs de snelwegen ontluiken er Klaprozen zij eisen hun plek.…

rode klaprozen een bloeiende explosie vurig verlangen…

Ik bevond mij in het mooie landschap van Drenthe en nam niet het pad, maar liep na een kwartier door hoog gras en zag ik prachtige rode klaprozen langs een heuvel. Had ik nou maar mijn camera meegenomen, dan had ik een mooie foto van de klaprozen kunnen maken.…

Vlinders dartelen speels boven de Klaprozen in't gouden zonlicht…

In de schaduw van de olijfbomen drinken de herders zomerwijn terwijl hun schapen uitgeteld tussen de klaprozen liggen.…

In de schaduw van de olijfbomen drinken de herders zomerwijn terwijl hun schapen uitgeteld tussen de klaprozen liggen.…

catacombe di san callisto a roma als ik als een tere bloem ophoud te bestaan in een wiegend veld van pure schoonheid zullen velen me nooit missen maar jij bloeide naast me ik hoorde jouw muziek en zag je zuiverheid vergeet me niet we deelden de zon zagen de sterren lachten naar het leven dat altijd weer zal opbloeien in hen…

als tere vlinders zie ik ze weer fladderen zorgeloos spelend met licht en wind…

Na een half uur zag ik op een helling klaprozen staan en ging daartussen zitten om even te rusten. Toen merkte ik, dat mijn hoofdpijn erger werd en het is nog niet over.'' ''Weet je, wat ik denk Carla, heb je soms aan de klaprozen geroken?…

Als wind-doorwaaid en zon-doorschenen de klaprozen te bloeien staan dan grijpt ons heel die tere schoonheid tot diep in hart en ziel weer aan. Dan weten wij ons ook doorvaren van Geest en licht, van moed en vuur, al zal ook door de last der dagen die glans verstillen uur na uur.…

Bijna tastbaar is mijn verlangen naar het land de klanken uit mijn jeugd het land van klaprozen korenbloemen en glooiend landschap het land van textiel de arbeid en de natuur het land waar jij en vader leefden mijn land ons land Twente waarvan ik 't volkslied in mijn diepste dromen zing.…

Morgen zijn we stof en stuiven we tussen groen gras en kransen vandaag bijten we appels in hun vlees het sap druipt langs de mond pas gisteren rukten we nog de klaprozen uit de grond nu is er geen vandaag gisteren of morgen het is middernacht ik maak me zorgen om niets…

de innerlijke rust die jij voor mij zo vurig wenste is niet mijn deel noch lot- of reis- genoot het stormt in hoofd en hart golven zwiepen belagen het gemoed boorden stromen over onrust wakkert aan knarsetandend ervaar ik jouw verscheiden klaprozen in ’t groen waar ben je in mij dichtbij of onderweg…

Klaprozen langs de weg. Boeren en de honger. Hoog en licht is boven mij wat ik de lucht zou willen noemen maar dat in waarheid de toegang is tot Hem die mij verdreven heeft. Zondig zijn wij allen. Maar Hij heeft een baarmoeder Hij is de goede God.…

Zomaar wat klaprozen in conclaaf met wat bitter kruid de eerste ingrediënten tot een smakelijk opdienen. Een zuchtje wind leidend tot een serenade van gedachten, uitwaaierend tot een bosje ijsbloemen in kant gezet.…

het warme oranje van de ondergaande zon en de azuurblauwe zee bij Heraklion het frisse groen van een beukenheg en gele paardenbloemen langs een binnenweg rode klaprozen in het graan het indigo van een pauwehaan en het diepe violet van lavendel ja, ik besef het nu toch wonderwel dit alles valt mij nu te beurt dat kleurenspel, een lust…

Nu spoor ik tussen grind en grond waar weg de nacht inboort en luister langs het talud de glooiing van de einderstond, zo verkennen we het verstomde leven als een lange reis richting horizon verdwijn in het gras, klaprozen verstilde klokjes in de verte en soms een veertje eenzaam dwalend langs het silhouet van de statige wachters.…

Langs de rand van het koren Waar korenbloemen en klaprozen staan Loopt een klein meisje met vlechten Bloemen plukkend tussen het graan Ze wil mama zo graag verrassen Met een prachtig veldboeket Er zitten zelfs margrieten bij Een korenhalm heeft alles vastgezet Mama staat haar al op te wachten En drukt haar stevig tegen zich aan Wat een…

Roodbonte koeien in 'n groene wei gele boterbloemen natuur maakt blij Dieprode klaprozen 'n blauwe lucht soms 'n witte wolk ik slaak 'n zucht Bruine wollige schapen paardebloemen heldergeel donzige eendjes 'n kleurrijk geheel Donkerpaarse distels verdwaalde madelief 'n kleurenpallet Holland ik heb je lief !…

Maar genoeg daarover, ik bevond mij in het mooie landschap van Drenthe en nam niet het pad, maar liep na een kwartier door hoog gras en zag ik prachtige rode klaprozen langs een heuvel. Had ik nou maar mijn camera meegenomen, dan had ik een mooie foto van de klaprozen kunnen maken.…

ben ik gelukkig als ik nog kan lachen om zon huilen om druilregen met zwarte vegen lachen om reigers weilanden vol klaprozen ontroerd raken van maan sterren in duisternis gevuld met geluiden van krekels vuurvliegjes stoppen met denken dagen geen aandacht schenken stomweg alles slopen en nieuwe kleren kopen ben ik,…

aangrijpend het onwelkome bericht gedrukt op zachtgroen met klaprozen dat Dood ook in het voorjaar actief mysterie is waarvoor zij zwichtte de pijnigende stilte die wekenlang zich oorverdovend manifesteerde luidt nu de klok zet uitroepteken maakt het aardse leven definitief tot begrensd gebied levensfase onaf met onherroepelijk gesloten…

trillend in zomerse rust eens was deze aarde verscheurd verdorven en vermoord lagen hier resten van mannen schreeuwden gewonden in stinkende bloedrode modder onder fluitend staal en de dodelijk kus van gas doden zijn kruisen keurig in rijen letters in steen onder de blijde zomerhemel van vlaanderen ligt een beweend europa tere klaprozen…

Onder nazomergloed trilt de weide in de weide trillen de gloeiende bloemen in mijn ogen de gloeiende bloemen een gloeiende bloem een groeiende bloem zoem zoem loeiende bloem groeiende bloeiende ogenbloem in de bloem zoem zoem wil ik zijn zoem zoem in de zuchtende…

Zij huppelt langs klaprozen en haar kleed ritselt. Er hangt een stiekem verwachten. Met geile ogen hurk ik tussen de twijgen van haar arendsnest. Hoeveel jaren hebben haar gebeten? Ik voel de zomerhitte op mijn gelaat stralen, in haar hinderlaag want ik word een mikpunt in de luwe stilte.…

Toen kwam ik bij een helling kwam vol met klaprozen, een prachtig gezicht contrasterend bij de heldere blauwe hemel. Ineens dacht ik, hoor ik het nou goed? Net of iemand om hulp riep. Iedere keer als ik ga wandelen maak ik wat mee, het zal toch niet waar zijn.…

Terwijl wij hier te maken hebben met een groot deel aan versoepelingen, gaat Melbourne op slot, niet een klein beetje maar een groot heel groot deel gaat gewoon vast! Wegen worden afgesloten, mensen mogen voor boodschappen nog naar buiten maar dan houdt het ook op. Een enkeling die naar het werk toe moet, mag dat ook maar de rest blijft thuis, knus,…

een vermeende getuige krijgt een dwangbuis omgegespt hij wijst nog naar de bolbliksem een kolk van plasma losgeslagen elektronen de minnaars verzwegen hoe zij verstrengeld als twee egels door het koren rolden alleen de klaprozen bleven overeind…

Het waren boterbloemen, margrieten, klaprozen, korenbloemen, bijeengebracht door mama's teder-poëtische aard.…

Zij huppelt langs klaprozen en geritsel in een stiekem verwachten. Met dorstige ogen hurk ik tussen de twijgen van haar arendsnest. Hoeveel jaren hebben haar gebeten? Ik voel de zomerhitte op mijn gelaat stralen, in haar hinderlaag want ik word een mikpunt in de luwe stilte. Voorbarig samenkrimpen, een mooie dood verwachten.…