Alle inzendingen over kneepje

in helder zicht rijpte de maan in gelig licht tot vol ik zag je gaan je flitste niet maar nam het pad dat je te lopen had naar jouw idee ik wilde met je mee maar in het laatste kneepje van je hand verbrak je onze aardse band voor mij ben je een ster jouw hemel is nog ver ik kon je volgen zag je gaan voorbij de volle maan…

De heren, gekleed in de grijze kostuums die zo graag een dikke sigaar opstaken of een kneepje gaven in het achterwerk van de blonde secretaresses, zaten rond een tafel en verklaarden mij: wij moeten jou niet en: jij past niet binnen de cultuur van dit bureau.…

Een zacht klein kneepje van je rimpelige hand zegt meer dan duizend woorden er is gewoon die stille band. Waar woorden overbodig zijn zijn de gedachten één bij alles wat je aan me geeft daarbij voel ik me nooit alleen.…

Een half woord is meestal genoeg hun blikken spreken boekdelen een kneepje in elkaars hand met hun eigen gebaren spelen. De rust in hun leven is hen zoveel waard na al die woelige jaren is de storm nu bedaard.…

Haar stroperige lach Het kneepje in schaamrood Als ijsblokje in de tropen mag ik ontdooien Haar voetstappen in de gang galmen in mijn maag Even later haar hand tegen mijn wang Een smeulende afdruk, een bang geluk…

Versnellen, of met beleid, een kneepje in de remmen. Bij versnellen zouden zijn twee rivalen, schouder aan schouder in Laarbeeks groen verdwijnen. Bij een kneepje in de remmen, hetzelfde. In beide gevallen lag de overwinning voor het grijpen. De burgemeester zou, desnoods op één wiel, de eindstreep kunnen passeren.…

Ik walg van een kneepje, koket en pedant, Een pink van een man van genie.... En, vrindlief, uw bevende, klevende hand Is waarlijk mijn antipathie! Verstijve de hand, die de hoveling speelt; Beleefde, vernedrende hand! Verdorre de hand, die verraderlijk streelt; ’k Voel liever een klauw of een tand!…

Hij leek mijn gedachten te lezen en nog een keer een kneepje gevend in mijn hand zei hij: “Je leeft. Je bent er.” Ik keek hem aan en zei: “Maar… Maar – Iedereen is er toch?” Hij glimlachte. “Ik geloof dat je het begrepen hebt.” Verward keek ik naar hem op. Hij drukte een kus op mijn haar en verdween. In gedachten verzonken bleef ik achter.…

Ik pak het zakje van haar over, geef een kneepje en de melkpoeder glijdt in de koffie. Ze kijkt opgelucht. ‘Ma, je bent vlak bij de plek waar je ooit hebt gewoond’ ik wijs naar links. ‘Eenenvijftig jaar geleden. Nu woon je weer in het centrum, maar dan aan die kant’ en wijs naar rechts. Ik breng het als een voorrecht. ‘Je woont op kamers’.…

Ik neem het zakje van haar over, geef een kneepje, de poeder glijdt in de koffie. Ze kijkt opgelucht. ‘Ma, je bent vlak bij de plek waar je ooit hebt gewoond’. Ik wijs naar links. ‘Eenenvijftig jaar geleden. Nu woon je weer in het centrum, maar dan aan die kant’. Ik wijs naar rechts. ‘Je woont op kamers’. Mijn moeder lacht verbaasd.…

Een kneepje hier en daar en een grappige toespeling ofwel flirt naar het gewenste dameslichaam, dat moet toch kunnen. En dan het hebben van macht, daar kunnen wij in de polder slecht mee omgaan.…

Ik verwacht elk moment een kneepje in mijn wang te krijgen, of nog erger; zo'n vies koffiesnoepje. Weer blijf ik zitten op het plekje dat ik zo graag zou afstaan en weer voel ik de hete adem van de klagende dames in mijn nek. Ik neem me voor om nu geen 'nee' meer te accepteren. In Woerden stapt een dame op leeftijd de coupé binnen.…

Ze pakt zijn uitgestoken hand, geeft hem een voorzichtig kneepje terug en lacht even verlegen. ´´Hou je taai Stephanie, ik bel je zodra ik wat weet, geeft hij haar nog mee. Is goed, knikt ze. Daag, zegt ze schor, ze zwaait haar rugzak over haar schouder en weg is ze. Peinzend blijft de maatschappelijk werker achter.…

Het enige wat Madelief als antwoord kan geven is een kneepje in zijn nek. En hij geeft zijn knipoog, zijn gouden knipoog.…