Alle inzendingen over kouder

Het werd al kouder. De eenzame vrouw bij een graf schokschouderde. Ik zag haar zo alleen daar staan. Ik leefde in gedachten met haar mee en sloeg mijn armen om haar schouder. Het miezerde. Het werd al kouder. "Hier ligt mijn kind. Hij rust'in vree". Zachtjes weende ze aan het graf om hem, om wie ze zoveel gaf.…

De flonkering van een diamant is meestal kouder dan de glinstering van een traan.…

Buiten ligt een halve meter sneeuw Kouder was het nog niet deze eeuw En alle theorieën ten spijt Er lag ook geen ijskap in het Krijt…

Het wordt kouder. Alles verkleurt en wordt weer ouder; je handen witter, je haren bruiner; de plant wordt kaal en de boom staat schuiner. Maar je ogen, je lentegroene ogen hebben die van mij nog nooit bedrogen.…

eenzaam is kouder dan staal scherper dan het mes op de tafel leger dan de fles en de stoel in de kamer waar ik luister naar je lach ruik naar je geur voel je zacht alleen…

ik wil doder zijn dan jij ook kouder de bloemen koelen ouder ben jij dat witte die zo rust kus de stilte op je wang ik ben te warm en niet bang huil graniet en steen ik ben alleen maar zo alleen met jou…

spiegel mijn gezicht ouder dan ik voel jonger dan ik ben spiegel mijn gezicht grijzer dan ik wil witter dan ik denk spiegel mijn gezicht kouder dan ik lijk warmer dan ik merk spiegel mijn gezicht wijzer dan ik was dommer dan ik deed…

Lovers, die je nu maar mijdt, het bloed een beetje kouder. Als troost komt dan 't besef: de tijd heelt alle wonden. Dus met nog ietsje lef, worden we steeds gezonder.…

Of je nog van me hield ondanks al het feilen van de mens, het vlees zo zwak me aankeek of ik het wist terwijl ik slechts kon kijken naar het ijs van de fontein luisteren naar het zacht fluisteren van kouder wordend water met voeten zinkend naar later…

Overwegende dat het in het Noorden, STRUCTUREEL maar zeker de laatste dagen, aanzienlijk kouder is dan in het Zuiden des lands, vind ik dat de bewoners van Groningen, Friesland en Drenthe minder moeten betalen voor gas en elektra dat hun zuiderburen.…

Als je naast me loopt vind ik dat heel fijn zo samen wandelen zonder eenzaam te zijn als het kouder wordt pak ik je onzichtbare arm dat voelt zo goed wordt van binnen warm als ik zacht om je huil is dat niet van de pijn gewoon vreugdetranen omdat ik zo dicht… zo dicht bij je mag zijn.…

liefde stond als koud tegoed in de vriezer voor de toekomst van warme dagen steeds kouder langer ingevroren spinazie liefde pizza raden maar: wat is wat ijs getegeld in het vak ontdooien kon niet meer zelfs de stekkers zaten vastgevroren van het contract…

Hoe kouder het was, hoe warmer hij zich voelde, en hoe stimulerender dit verboden vrijen midden in een stad in de verlatenheid. Al met al prefereerde hij dit bestaan van amoureuze sneeuwhazen boven de bijeenkomsten bij tante Bertha, waar eveneens het gevaar prikkelde, maar de vertrouwde omgeving veeleer afstompte.…

Herinner je 't Vondelpark en hoe de dagen kouder werden daar, hoe vanuit de kamer naast het Leger het station ging drijven op de Amstel die wij blauw dachten. Denk aan het vignet in Fodor toen je zei: Een zoon.…

Jij werd steeds kouder en om ons heen werd het druk.…

De nachten kouder worden in de omslag van het jaargetij De hitte waarover we morden kwam, ging, en is voorbij Met jou bestijg ik steile treden zonder jou had ik die gemeden wij dragen elkaar met ons mee in een cirkel zonder doorsnee Bij het klimmen van de jaren lijkt het lichter van bestaan het lichaam meer een last die ons beweegt…

Vergeten, nee maar wanneer mijn graf kouder wordt zal er dan iemand komen? Kom maar dame, hier lig ik dan. Aleen en vergeten.…

nee het marmer is niet kouder dan de stilte in mijn hart doorzichtig als het natte glas om zo zittend op de vensterbank met opgetrokken knieën de bloem te plukken `t dichtst bij wat mijn lach moet zijn om zo heel vanzelf rood langs lippen warm te kleuren blad voor blad de zijde is zoveel beter schat dan alleen weten te planten in…

een dag hard werken in een oververhitte ruimte maakt het buiten kouder dan het laagje ijs de wagen ontdooit nauwelijks ramen beslaan al snel met geademd ongeduld heel wat later wordt het langzaam huiswaarts glijden over aangekoekte en bevuilde wegen als ik tenslotte mijn eigen straat inrij is alles zuiver wit, slechts dierenpootjes…

Water kan niet kouder worden dan net voor de plotse geboorte van de zuiver orakelende regelmatige ijskristallen Zo kent de geest noch het geoefend intellect mijn diepste angstketenen voor mijn lichaam het ze vertelt Ik kan verre reizen maken met vreemde woorden spelen maar de vruchten van mijn daden draag ik voelbaar met me mee Als…

Je hand werd toen kouder en kouder in de hand van mijn moeder; de hand die haar eens gestreeld heeft; de hand waarmee je de pen hebt gehanteerd waarmee je de eindeloze berekeningen moest uitvoeren op het gehate kantoor om de studies van je dochters te financieren, om het brood op tafel te brengen; de hand waaraan je me begeleid hebt door het leven,…

ik zag je dansen langs de gracht het waaide kouder dan ik dacht de maan scheen vaal weerkaatste nattigheid in de kapotte schijn van dromende lantaarnpalen huizen hullen zich en mij in het duister van hun muren de ramen zijn nog zwart door het niet thuis zijn van de buren ze zijn uitgewoond en huren resten van de tijd het fundament…

Tijd tikt het laatste zonlicht weg de warme hand op 't koele zand verandert wat veranderen kan op mijn stille eenmansstrand De branding niet meer zo gerust deze wind blaast steeds kouder zwarte angst neemt zijn bezit met'n klauw op mijn schouder Nacht treedt in zijn macht begint een geseling die zal duren de kille hand op 't koude zand…

Dan wist ik hoe ver mijn geheugen lag het dorre, ruwe dat vlak schijnt daar waar ik mijn beden mis en de grond steeds kouder wordt. Het staan met handen die naar boven wijzen gronden geen voet in dit bestaan, het knielen valt moeilijk voor een ziel die nooit geleerd heeft de aarde te kussen.…

Maar wel mooier Nederlands dan E-mail, of zelfs als het nog koudere E-post, vind ik. Zou het wel duidelijk genoeg zijn? Taalgroetjes!…

trekt voorbij Gedachten vol met mist Mijn hart gekwetst en eenzaam Liefde zomaar weggegrist Vertrouwen zachtjes verloren Zo kwetsbaar als een kind Dwalend in een doolhof Waar ik jouw schaduw vind De echo van het verleden Verliest langzaam aan kracht Dagen opgevuld met leegte Niets wat het gemis verzacht De wereld lijkt zo anders Kouder…

ik streelde je de twaalf slagen lang we kwamen iets na middernacht nog onverwacht stilte zong een kouder wordend lied tonen ijlden door het donkere gebied waar twijfel grijnsde letters dansen nu niet meer geven al betekenissen weer die liefde doen vervagen het warme welbehagen kruipt als kilte op de dag is zonder zon jij stuurde…

Ook nu het wat kouder wordt dwarrel jij nog rustig rond en als ik jou zie fladderen verschijnt er een lach om m'n mond. Jij brengt nog steeds een stukje zomer ook al is die bijna nu voorbij toch bracht je weer wat vrolijkheid ook in dat leventje van mij.…

Haar ogen, ontploft in kleuren Waarin ik fragmentarisch uitdein In haar heelallen, hoe verder, hoe kouder, Tot ik in het zwart verdwijn, Implosief in haar achterblijf. In de duisternis glimt ze als zwarte marmer. “Du bist so schön, ich liebe Dich,” Zeg ik zo, omdat ik, dit, In mijn eigen taal niet zeggen, Niet straffeloos zeggen kan.…

’s Middags extra druk op straat versiering en kerstmuziek terwijl het donker en kouder wordt zoekt een dakloze een portiek Eén uur ’s nachts, ’t houten trappenhuis Ik hoor de nachtmisklok heel zacht En mijn moeder van bovenaf gebiedend fluisteren Denk aan de buren, het is nacht!…