Alle inzendingen over krukken

De dame zet haar twee krukken wijdbeens op het trottoir en verhindert mijn doorgang. ‘Dit is een stoep en geen fietspad.’ Nu zie ik dat ze wel meer tanden mist. Ik probeer haar te negeren en manoeuvreer mijn fiets vlak langs haar rechterkruk. Die kruk tilt ze op en zwaait vervaarlijk dicht langs mijn gezicht. ‘Dit is geen fietspad!!…

Verbrand de krukken niet die u ten tijde van zwakte hulp verleenden.…

mooie dame achter de bar, ik kan alles bij je kwijt, ik heb je zelfs vol op de mond gekust, afgelopen avond met weinig publiek zaten we samen kruk aan kruk elkaars gelijk te proeven, jij vond eindelijk geluk, lieve man, prachtig kind, mooie dame, ik dronk jouw drank zonder te snoeven, ik betaalde en jij rekende mij niet af, kuste je goedenacht en wel…

Het zijn nu pas zes of zeven dagen, Dat ik dit sijsje kocht van Klaas de vogelman; En schoon ik in het eerst mijn moeite moest beklagen, Nu is er nergens geen, die beter vliegen kan. Wat zou ik vorderingen maken, Als ik zo leerzaam was als hij! Maar 'k zou wel haast aan 't schreien raken. Mijn vogel, ach! veroordeelt mij. 'k Wil dan…

Van Bommel was natuurlijk aangeslagen Toen men hem wegdroeg van het voetbalveld; Hij had het zich heel anders voorgesteld Dat hij op handen zou worden gedragen. Maar ja, een crack met zulke dure benen Moet volgens mij uit voorzorg nooit gaan trainen.…

Langs die meteoren, op een zoethouteren kruk zit ze in een wei van sterren de koeienweg te melken ergens in het eindeloze loopt de planeet een blauwtje…

Doch onder zijn grootste ongelukken Rekent hij de handel in broekjes* en krukken*. Een vogel vliegt soms dag en nacht; Doch hij wordt er ook vroeg voor opgebracht.…

ik sta in de boksring heb mijn kruk in de hoek zojuist verlaten dit wordt voor mij een gevecht om te overleven en dan zie ik mijn opponent een kolossale zwaargewicht terwijl men mij een klasse in papier had toegedicht de eerste ronde, een gong sloeg en ik ook, ik houd er niet van dat men mij een afwachtende houding verwijt dat lucht…

Een onbekend geluid wat liedje betreft en ik kijk omhoog, zie tot mijn verbijstering Rob, zittend op een kruk, een beetje boos op zijn trillende hand, waarin de microfoon zit... hij omklemt het ding, schudt uit wanhoop even met zijn hand of hij het ongecontroleerde trillen ervan kan laten verdwijnen. Dat lukt niet, nee jongen dat lukt niet!…

Loop je misschien wel met een kruk. 90... Ben je niet meer zo kras. 100.. Draag je waarschijnlijk een houten jas!…

De tap was uitgewoond, de krukken omgevallen. De vloer versleten, net als ieders stembanden. Sigaretten lagen uitgedoofd en klef in de asbakken. De muziek was verstomd, er klonk alleen nog gestommel en gestamel. Met verdwaasde blikken en vermoeide ogen werd er rondgekeken.…

de wereld van gister hoorbaar nog in het geknisper van nootjes gekraakt door muizen en ratten de vloer met kurk een man snurkt moeizaam met pauzeknop bekneld tussen twee krukken buiten huilen wolven drie hoog boven gilt een radiowekker het landschappelijk decor rilt van vrieskoude sneeuw valt in kleine vlokjes naar benee op d’achtergrond…

Hij was een vlinder in de geest Een eenling onder mensen Hij zag de ruimte en de zon Zag geen beperking Als hij weer eens aan iets nieuws Had lopen denken en er dadelijk aan begon Het had voor hem de diepte van de onrust En de korte lengte van de tijd Hij snelde mij voorbij Het was een ongelijke strijd Gelijk het lopen met mijn krukken…

De koning bestijgt zijn luchtballon en zoals men zijn dikke vrouw heeft geholpen op het paard met kruk en vele bilhanden trekt men majesteit omhoog aan z’n baard Stijgt zijne hoogheid steeds slomer wil de ballon niet meer dus gaat oneerbiedig vrouw en paard op een toevallige hooiberg neer en schiet plots de koning veel hoger Recht…

Ik neem mij voor nooit meer te gaan, maar weet bij 't omzien naar de krukken die daar als stille wachters staan, dat vermijden niet zal lukken omdat de keus niet moeilijk is tussen stamkroeg of gevangenis.…

Aan de bar waar stemmen klonken in de verte naar het scheen, wat het rotgevoel versterkte dat ik helemaal alleen een omhulsel op een kruk, een niemand leek te zijn, een levend ornament zonder emoties, zonder pijn was daar plots die enkele gedachte die mij terugbracht naar voorheen.…

Iemand in een kroeg die achterover van zijn kruk valt door een hartstilstand kan als enige reactie dan ook rekenen op dat ene meedogenloze woordje ,oeps'! Een uitroep van lichte schrik, zoals Van Dale het zo geestig omschrijft. Iemand valt dood van zijn kruk: Oeps!…

Even later stap ik mijn stamkroeg binnen waar lamme Herman op een kruk op zijn gebruikelijke plek aan de bar hangt. Herman stapt ’s morgens om negen uur op die kruk en stapt er tegen sluitingstijd weer af. Ik verdenk kroegbaas ervan dat hij hem na sluitingstijd met kruk en al in de hal parkeert maar daar ben ik niet helemaal zeker van.…

Hij is nog steeds clown weliswaar met krukken het wordt hem wat moeilijk nu om bijvoorbeeld te bukken. Hij zit in een spalk van enkel tot lies kan bijna niets zelf. Hij oefende zijn act alvorens hij optrad zijn schoen zat in de weg kwam tussen het wiel. Gevolg was vanzelf dat hij op zijn gezicht viel.…

het ging niet echt soepel leek op hink-stap-sprong honderd meter in de loop dan weer aan de wandel gevangen door de ademnood ondanks zwak gestel na twee uur negenenvijftig minuten vierenveertig tel kwam deze kruk juist op tijd door het finishlint strijd tegen de elementen de zee het strand het duin het zand het was weer zwaar ik was…

Vanavond slofte een oude man de overvolle bar binnen en hees zich op een lege kruk. Zichtbaar verkleumd van de ijzige kou zat hij zich even snel te verlekkeren aan het talrijke vrouwelijk schoon en wenkte me op een vriendelijke manier. “Mag ik wel een heldere?” vroeg hij met een meer dan schorre stem.…

Vroeger stond je nog schuw en bedeesd te zoeken naar woorden en ‘t juiste cliché: “Is die kruk nog vrij” en “hoe vind je het feest?” “Ik vind je wel aardig” en dan: “kom je mee?” Nu is dat passé en loopt alles veel vlotter je tokkelt een boodschap en drukt op OK Zonder gezeik en zonder gestotter repliet ze ja of repliet ze nee.…

Ik zie een lege kruk Nee, je bent er niet Op de bar een leeg glas Nee, je bent er niet Een dichtslaande deur Nee, je bent het niet Een auto die stopt Nee, je bent het niet Ogen in de nacht Nee, je bent er niet Ik zie je met hem Nee, je bent het niet Een stem roept mijn naam Nee, je bent er niet De telefoon gaat Nee, je bent het niet…

Was hij het die de krukken van een medescholier van de monumentale trap afsmeet die de centrale hal van de school sierde? Was hij het die de grap lanceerde over de baby die met een scheermes in een hoekje werd gezet? Stond in zijn verbeelding het bombardement van Dresden zozeer op de voorgrond dat het mij nu nog nachtmerries bezorgt?…

De volgende dag een geroeste kruk, een kinderfiets zonder trappers, een cursus zeezeilen, nog in vers cellofaan. Lege potjes, volle potjes, alles moet weg. Het zal niet lang duren, of alles is weg, en moet de kat (ondankbaar) eraan geloven. Hoppa! De hond mag nog even blijven (lief), maar ik denk dat zij ook haar langste tijd gehad heeft.…

Dan pakt hij zijn zware shag, glijdt van de kruk en slentert met kleine stapjes zo rechtop mogelijk naar de rookruimte.…

Hij zet zich op de naast 'r staande kruk en haar profiel ziend denkt-ie: 'Wat een stuk!' Hij zegt: 'Dag schat' en streelt terloops d'r dij. Hij voelt triomf. Z'n blauwe ogen blinken. De vrouw kijkt voor zich uit. Hij wil de moed niet in z'n stoute schoenen laten zinken.…

Holle vaten klinken het hardst, Rita's TON echoot programmaloos na, een kruk met een visie. Gregorius had het al gezien, Nederland is definitief naar de kloten.…

ervaren de smaad en hoon van hen die handen die haar betasten zoekend de schoonheid van weleer het is tijd om op te stappen waar is nu toch die heer Schuifelend langs de huizen in een ijzige kou wind en weer de benen kunnen niet dragen even rusten de ogen dicht vermoeid zeigt zij neder zij kan niet meer Het was er warm en rokerig de kruk…

Ik herkende hem aan zijn handicap, waartoe hij voortstrompelde op twee krukken: zijn manke benen. De bus legde haar route af vanaf het station naar meer binnenstadse gedeelten van Tilburg toen ik hem aansprak met de woorden: "Mag ik u iets vragen? Hoe denkt u over Frederik L.?…