Alle inzendingen over kwellen

Als de dagen van het diepste kwijt zo zonder einde kunnen zijn en toch niet kwellen dan zal ik zelfs jou missen missen en geen tijd meer tellen…

Geen weg meer terug het doel is ontspoort wat overblijft is een ravage en mijn hart is doorboord Geen weg meer terug het is niet te herstellen het enige wat ik weet je zult jezelf gaan kwellen…

Om mijn schouder een liefdevolle arm dit is geborgenheid tranen voelen warm Zonder enige schaamte rustig kunnen schuilen mijn trots laten vallen en natte tranen huilen In échte vriendschap kun je alles vertellen niet blijven zwijgen en mijn hart kwellen…

Ik wil mijn verhaal vertellen maar weet niet in welke taal zoveel emoties die me kwellen maar geen gepast verhaal…

Er zijn genoeg stemmen, in je hoofd die je vertellen, dat je een beetje af moet remmen, en jezelf niet zo moet kwellen. Voor de spiegel ga je staan, de moed ontbreekt je niet, dan kijk ik ineens mezelf aan, en schrik van wat jij achterliet.…

Als somtijds de boze lusten van het vlees je mogen kwellen Zou ik je maar raden om je weet wel wat ik meen tot in Holland uit te stellen Want de Engelse hoeren zal niemand je recommanderen Ze liggen net als bevroren monumenten in de veren En om te maken dat een Engelse hoervrouw onder het naaien een beetje leeft Zou je er een ander onder moeten…

De gevoelens die het meeste pijn doen, de emoties die het ergste kwellen, zijn die welke absurd zijn - het hunkeren naar onmogelijke dingen, juist omdat ze onmogelijk zijn, het heimwee naar wat nooit is geweest, het verlangen naar wat geweest zou kunnen zijn, de pijn niet een ander te zijn, de ontevredenheid met het bestaan van de wereld.…

heeft mij nachtenlang doen kwellen…

De wereld is zo onwerkelijk en tegelijkertijd zo beangstigend Mijn ziel zwemt erin gevangen in een wereld van vormloosheid De wereld kent geen einde alleen een steile afdaling Veel onnatuurlijke mensen waden rond en plegen wandaden tegen de goden Ik ben het verleden dat je komt kwellen Je diepste nachtmerrie is niet altijd wat je droomt…

Hij uitte de loze en volstrekt overbodige verontschuldiging dat hij te laat was, een minieme stoornis die mij echt niet kon kwellen. Zoals te doen gebruikelijk kwam de conversatie onderweg op gang. Meneer merkte op dat hij had gesignaleerd dat een "verwarde" persoon rond marcheerde met open pantalon.…

als jij zegt ik ben niet zo mooi weet dan dat de glans van je ogen vertellen van liefde als jij zegt zoveel anderen stelen de show dan ontgaat mij niet jouw rankheid als een gazelle ontsnappend uit een gedachtengang van doorgaans kwellen als je denkt ik ben niets waard onthoud je mij het goud van mijn dromen mijn ziel spiegelt…

Gedichten zijn als van fluweel Zo zacht, zo teder Rank en luchtig Van lange duur in de herinnering Of soms zo eventjes maar aangetipt en vluchtig Gedichten zijn als messen Gemeen en scherp Zo taai als leder Bot en kluchtig Snijden door het merg en door het been Kwellen soms jaren lang geduchtig Gedichten Zijn slechts woorden opgeschreven…

Separeercellen, geen eigen wil hebben, het blijft me kwellen, het wil maar niet wegebben. Het behoort tot het verleden, het is voorbij, maar het komt terug in het heden, en is toch niet voorbij. Gevoelens van toen, angst en wanhoop, komen me weer pijn doen, en slaan in tegen m'n hoop.…

alsware ik bezeten door illusie bevangen waarom verscheurt buiten en binnen mijn diepe wens door liefde gekleurd is het de verstilde leegte door stilstaand bloed tot ijzig verbeurd ik versterf door de dagen heen slechts terend op enkele tellen schrijnend gehouwd in mijn grafsteen van ooit wil ik dat nog voelen dit eeuwig kwellen…

van woorden brengt in een vrije val als een sneeuwbal die bergafwaarts voortrolt, ongeremd en groeit zonder oog voor werkelijkheid steeds weer passeren striemende beelden mijn geestesoog verlating, jaloezie vernedering amper overwonnen dient een volgende zich aan een wond die ik open houd bezeten voel ik mij wanordelijk kwellen…

In deze villa wordt getest, in welke van de grote hellen, waarin vakkundig wordt gepest, we u het beste kunnen kwellen.' Hij ging dus bij die schipbreuk dood, zo concludeerde hij verbolgen. De heer negeerde al z'n nood en vroeg: 'Wilt u me nu maar volgen?' Hij bracht hem naar een schoon vertrek.…

Neanderthalers leven nog volop. O ja? Ja, zoals u waarschijnlijk ondertussen wel zult hebben meegekregen bestaat ons DNA voor een heel klein deel uit dat van de roemruchte Neanderthaler. Hoop dat u hierdoor niet geschokt bent. Het onverwachte voor vele Europese en Aziatische bezitters is, dat wij er veel meer van bezitten dan de Afrikaanse medemens…

De Gendringenlaan bevindt zich in een uithoek van de stad. Een aardige en vriendelijke buschauffeur, getooid met armbanden en versierselen wijst mij de weg en hij schroomt niet mij onverwacht aan te spreken met "schat". Het zaaltje leunt aan tegen een Zorgcentrum en een eveneens vriendelijke barman is bijna tot alle diensten bereid maar beperkt zich…

Misschien kon je het niet vertellen In wezen lijkt me dat nu zo gewoon Jij schonk me immers je eerste zoon Nu mag ik hém niet eens meer bellen Lief je had me niet zo mogen kwellen Ik zag mezelf al met die kroon En daarom kreeg ik je verraad als loon Frappant, hoe dat soms op komt wellen Was dit voor mij toen te voorspellen Al dromend naast…

De wind fluistert lief in mijn oren en wil mijn huilend hart geruststellen maar ik wil het simpelweg niet horen mijn gevoel blijft mijn verstand kwellen Alles van binnen is dood en kil donker en leeg zijn mijn gedachten het leven staat voor mij even stil niets kan nu mijn pijn verzachten Sla nog één keer jouw armen om me heen laat me nog…

Als de dood mij heeft beslopen mij de tijd niet meer kan kwellen wil jij dan de stappen tellen die ik naast je heb gelopen? Als mijn lijf onder de zoden rust wil jij dan denken aan die keren dat wij elkaar mochten begeren aan hoe innig ik je heb gekust?…

Wanneer verdwijnt die pijn wanneer is alles voorbij die vragen blijven kwellen geloof dat maar van mij. Je zult het blijven dragen je hele leven lang het zal nooit echt verdwijnen want altijd blijf je bang.…

'k Ben slecht van zin: ze blijven mij maar kwellen en zitten opgesloten in de kleine hersencellen. Ik droom van haar en zo verleng ik tijd van ergernissen. De dagen en de nachten breng ik door met haar te missen. M'n wond wordt niet geheeld door tijd.…

schaduw licht kaatst tegen het maagdelijk struisriet daar roept zij mij nader een fee in blauw gehuld kom, lijken haar lippen te zeggen ik, ja ik, ben met jou verguld hoezeer ik ook mijn passen wil versnellen en mijn armen nog verder doe strekken zij komt niet dichterbij ik schijn aan de grond genageld alsof het ongekende mij wil kwellen…

Nergens rust meer herrie, zoveel herrie autos gieren over straat vliegtuigen vol kerozijn bonkende basboxen gillende sirenes nergens rust meer zelfs de natuur vertoont zijn speedboten als lokvogels voor de recreant die zijn vlees verbrandt nergens rust meer TV - decibellen die mijn hersens kwellen het trapportaal klinkt luid van…

Nederland ten voeten uit, droogmalend vreest men kwellen en wielen sijpelend door dijken die net niet stand houden. Een bewaking die windkracht negen verwart met ondergraving, de ratten moeten bestreden worden. En de wind waait, sedimenten zetten zich af, het kind schept een kasteel op het strand en vindt prachtige schelpen.…

....en weer ging ik de weg die ik talloze malen eerder was gegaan en mijn liefdesverdriet hield niet op mij te martelen, geselen en kwellen. Ik was uitgestapt bij de halte aan de Von Weberstraat en passeerde de oude ophaalbrug.…

Bedekt met stof, ontdaan van alle klater Stond heel de boel heel rustig te vergaan Men wilde het in ere gaan herstellen Maar door die brand is nu voor menigeen Een tastbaar stukje jeugd voor altijd heen Toch hoeft dit oud-bezoekers niet te kwellen Want heus: geen herbestemming voor zo'n ding Benadert ooit je jeugdherinnering…

Daarom blijf je jezelf maar kwellen... Je bent "anders", ze begrijpen het niet Maar, je kunt het niet blijven uitstellen Je wacht, op het juiste moment, en denkt, Dat ze zich jouw " anders zijn," geheel niet voor kunnen stellen...…

Sloten slikken het voedzaam slijkwater dat uit kwellen kwijlt in het weidse land.…