Alle inzendingen over langzame

Het maakt niet uit hoe langzaam je gaat, zolang je maar niet stilhoudt.…

Wandelen langs een nieuwe weg, Waar we de antwoorden zullen krijgen, En wanneer de tijd gekomen is, Veranderen we onszelf, Langzaam aan……

De tijd ging hemeltergend langzaam, tot hij met een stoelgang rende naar 't toilet; hij deed z'n geldbehoefte op de pot. De vrouw dacht opgelucht: 'Ik kan weer dokken.' Ze stond verheugd al klaar met haar pincet. Hij had helaas de flapdrol doorgetrokken.…

aan mij en hoewel we elkaar nog steeds veel vertellen zal het in ons niets herstellen er gaat geen week voorbij zonder dat ik enigerlei een moment slagzij maak en zinkend in verdriet denk aan de dag dat zij mij verliet er gaat geen maand voorbij zonder een herinnerende bladzij omdat zij daarop soms nog beschreven staat maar langzaam…

Rock-'n-roll is here to stay! O jee, we veranderen in reizigers. Met een zwak voor luitmuziek: sssst! wind in riet. We houden nu het meest van zaken die je nauwelijks hoort of ziet. Fragielpotig waden we – omdat het moet. Het water troost. Ondiep. Onze rok. hebben we hoog opgetrokken.…

Voorbij het Amstelstation kon ik het niet weerstaan er met vaart op los te fantaseren..... Over mijn vrienden Beaudelaire en Rimbaud, lotgenoten met wie ik vroeger in Parijs mondaine bordelen bezocht.…

Het woord is te langzaam van duur.…

Nog steeds als een herinnering die elke schaduw koud en vreemd maakt ben jij mijn dood die wacht en kijkt hoe langzaam de angst mijn ziel opeet…

- Nu glijden de tijden zo langzaam aan, de dagen, de tragen, ze willen niet gaan en lang - lang - lang zijn de uren der nachten. Eens hield ik de goudene uren te goed voor klachten, eens vulde ik de levende, heldere dag met bloemen en blijheid en liederen zoet - maar ach! - maar ach!…

gedragen door water en zeep Met gezicht beplakt en broodje plak binnen de jungle van het verkeer gadegeslagen door moeder natuur lijdend onder de verspilzucht van ons beschaafde mensen Aangekomen op ons hedendaagse brood knoeien we tot verspilling in veelvoud producten om de gelden aan deze rommel te besteden als hun liederen langzaam…

Ik heb nog nooit gevlogen naar een land van alle vleugels waar menig vogel de hemel in vloog terwijl zijn vleugels groeiden En ik heb slechts gelopen naar dat land waar iedereen rent en waar de wereld zo snel voorbij is jaren als een dag Ik heb slechts gekeken naar mijn land van plezier terwijl zij te snel waren om het te zien en de vogels…

Langzaam verteerd, Opgegeten door verdriet. Langzaam gemarteld, Niemand die het ziet. Langzaam herlevend, Met vernieuwde hoop, Langzaam opgestaan, Zonder al die wanhoop. Langzaam afgebroken, Door mens en dier, Langzaam vermoord, En het interesseert ze geen zier.…

winter, jij bent een slechtaard in de huizen verstop je je als een kind zie ik je alle scholen binnen hollen met je lichaam in een tas o winter jij bent een slechte meester een klein beetje vuurwerk daarmee ben ik tevreden o winter geef mij wat vrolijkheid knip een stuk van deze middag af gooi een sprookje in het water van de nacht o slechte…

Langzaam. Zo laat ik de TT in Assen dit weekend volledig aan mij voorbij razen. Sport kan mij niet langzaam genoeg gaan: wandelen, zwemmen, zeilen en - vooruit – joggen. Ik houd niet van voetbal, al vind ik – als ik ooit kijk – de slow motion beelden van een gemiste kans of vermeend buiten spel prachtig.…

Leeg is hij in zijn ogen die de wereld niet meer ontdekken omdat zijn gedachten uitdoven wanneer hij weer ontwaakt en de tijd hem weer verandert in de schaduw die zijn werkelijkheid alleen met stenen ogen bekijken mag…

Toen ik je tegen kwam Kon mijn dag niet meer stuk En ook maanden en jaren later Straalde ik helemaal van geluk Het leven lachtte ons toe En niets kon ons scheiden Together Forever Dat is wat we zeiden Maar de tijd zou ons leren Dat niets voor altijd zal zijn Ons "Together Forever" Deed ineens vreselijk pijn er is niets tegen te doen…

Elke stap Is een aardverschuiving te veel Iedere beweging Metst kloven in het landschap Jouw spoor vervaagt na de zandstorm Je voetstappen verdwijnen Maar de doffe dreunen trillen na Je spoor verdampt je blijft bij mij…

Langzaam maar zeker Deden jouw polariserende ogen De ijskap om mijn hart Smelten Langzaam maar zeker En eigenlijk oh zo snel Verbrandden je gevoelens Van pijn, verdriet en onzekerheid Langzaam maar zeker Smolt niet alleen het ijs Maar ging mijn hart Verder open…

over een koud spoor kruipt de metro van Kraaiennest naar Ganzenhoef binnen luide stemmen, telefoons en gouden tanden buiten drijft een meeuw een grote vlok in de sneeuw mijn beste vriend zo lang niet gezien donderdag stond ik op het vliegveld terwijl hij vrijdags aankwam nog drie haltes naar de tram die nooit op tijd komt…

Aan de oever van mijn leven ebt de zee langzaam weg. Alle kracht aan mij gegeven vervaagd in woorden die ik zeg. Ik breng mijn laatste dagen naar jou en als de tijd ze heeft vermalen. Zijn woorden die ik nog zeggen wou de tol die ik moet betalen.…

Ieder jaar is anders. Nu ben ik zelfs het voorjaar vóór. Ha! Had je maar eerder moeten beginnen! Brandnetels beheers ik, zelfs bomen kan ik voorkomen, paarse hemabollen rollebollen tussen lieve vrouwe - Zal ik voortaan wat meer in de pas, wacht even, straks smeed ik nog sonnetten, nee het moet niet gekker…

Afgelopen dinsdag heeft de TGV een snelheidsrecord gebroken, ik geloof dat de trein zo’n 575 km per uur heeft gehaald. Langs de route stonden mensen te kijken en te juichen. In het algemeen hebben wij bewondering voor snelheid. Hoe sneller hoe beter. Het is een cliché om te zeggen dat tegenwoordig alles steeds sneller gaat en steeds sneller moet. Het…

Langzaam glijdt jouw vinger naar binnen... In slow motion bewogen, terwijl gedachten bezinnen. De glazen klinken, en het eten gegeten. Zes mensen aan tafel, alleen ik moet het weten.. Want jouw vinger met slagroom, vanuit mijn ooghoek bekeken.. Staat symbool voor mijn wensdroom, met gedachten die smeken...…

Een blik op de wekker zegt mij, dat het bijna acht uur in de ochtend is. Alles in huis en ook buiten is rustig, net als de ademhaling van mijn betere wederhelft. Ik realiseer mij, dat het vandaag zondag is en dan lijkt ons plaatsje op het eiland uitgestorven, met uitzondering van de mensen die zich op weg begeven naar de kerk. Van deze plaatsen voor…

langzaam opkomend of ineens plotseling daar al dan niet gepaard gaande met warmte en kou een gelukzalige golf maakt zich van je meester en stijgt langzaam op het laatste restje lucht is er uit vacuum getrokken alleen op de wereld in een zoemende wereld groene velden bloemenzee aan zon geen gebrek eens spat die bel uiteen het…

De tijd gaat langzamer voor mensen die dichter bij de evenaar wonen.…

Als je moe bent, eet je koekjes die de langzame denker je niet toestaat, sla je iemand op je bek, terwijl de langzame denker vindt dat je je moet inhouden en koop je een dure jurk waarvan de langzame denker niet kan bedenken wanneer je die ooit zou kunnen willen dragen.…

Ik zou willen aanraden om alles wat u en zij van plan zijn in het donker te laten gebeuren. Uit hoffelijkheid jegens haar. Beschouw uw bed als een grot. Het onweert, een maagdelijke jaagster komt binnen om te schuilen. Ze steekt een hand uit en voelt een andere, de uwe.…

Door de raadselachtige en wellicht aanhoudende massale insectensterfte van o.a. ook de ‘bestuivende’ soorten, zullen over enkele millennia misschien enkele natuurelementen het werk van de bevruchting hebben overgenomen. De groei van het menselijk ras zal door voedselschaarste eeuwen eerder al tot staan zijn gebracht en gestadig afnemen. Het verhaal…

de zon is weg de helderheid verdwenen nevels stijgen op in kilte langs je benen voelt klamheid komen nog heb je zicht maar langzaam sluiert mist de wereld dicht geluiden zijn niet meer te duiden verstikkend is de stilte om je heen gewikkeld kou vertraagt maar onversaagd sprankt hoop heel diep van binnen ik wist dat je het…