Alle inzendingen over levenslust

Jij met je prachtige haren en guitige blik en jou ogen vol warme levenslust Ook in woelige jaren wil ik je tedere geborgenheid schenken en een zee van rust Gun ons kans in een warme knuffel en veilige landing aan onze intieme kust…

geef mij die beiden: Levenslust en stervensmoed.…

Hou dat vast in je gedachten, En herwin daarmee je levenslust. Bedenk dan dat heel je leven, In momenten van eenzaamheid en smart, Je nooit alleen bent op je reizen, Je bent altijd in iemands hart.…

Vandaag heb ik een haiku opgestuurd naar gedichten.nl, niks schokkends, hij luidt als volgt: LEVENSLUST vogels zijn levens- genieters en de vlinders levenskunstenaars Het duurde niet lang of er werd op gereageerd: wat bedoelt u daar nou eigenlijk precies mee; het klinkt dan wel mooi en misschien suggereert het diepzinnigheid of zo.…

Je hoeft voor levenslust niet naar de Efteling te gaan. Zet drie mannen met een piano, contrabas en een gitaar op het podium en je hebt levenslust. Ik zie optreden als een wonder van de natuur.…

Identiteit en Bronnen van Energie (een uitdagend thema) Dankzij het gevlei van Carel Commentaar, waar mijn ego zich zeer door gestreeld voelt, stort ik mij roekeloos in deze maalstroom die stand-up writing heet; razendbenieuwd als ik ben naar wat het zal zijn dat mij uit de blauwe schrijfaderen zal vloeien. Intussen heb ik me, ter compensatie…

Ik word nooit meer dat meisje dat kindje zo vol levenslust ik ben op dit moment gewoon een heel klein beetje uitgeblust.…

(voor Maria Antonina Czaplicka (1884 - 1921)) Je bent geboren op 25 oktober 1884 in de wijk Stara Praga van Warschau. Je kwam uit een verarmde, adellijke familie. Je studeerde aan de Flying University, wat je bekostigde met slecht betaalde banen als lerares, secretaresse en metgezel-dame. Je schreef gedichten en een kinderboek, getiteld 'Olek…

Ik zal haast naïef haar levenslust geloven en blind verliezen Ik zal verlegen dansen voor haar ogenblik en zal onhandig struikelen zodra ze kijkt…

Warm lig ik onder mijn dekbed kerst, de tijd is aan mij wekker niet gezet - o heerlijkheid, vrij! vrij! Plots hoor ik het kindeke Jezus Maria gilt er boven uit en een brombeer, Jozef dus, wat is dit voor geluid? Dan, gestommel op de trap het hele spul tegelijk naar boven de deur vliegt open, is dit een grap? Ik kan mijn ogen niet geloven…

Ooglijkende eenvoudige zaken laverend tussen dunne slierten inkt stempelt de dichter hetgeen hem ontriefde bij het wegnemen van zijn hand heeft hij het gelijk aan zijn kant - behalve dat van de liefde.…

Eerst tikt regenwater tentzeil wakker even later valt beheerste intonatie nieuwe kleuren in poëzie gespannen lijnen trekken haringen ritsende gedachten in jouw tent druppels breken in het hoornvlies verder malend stampt het oude bos de voeten - takken vinden fluisterend licht.…

Nederlands, Dichtersweb, Poetry. Internet... och! Ik zou zo vergeten hoe al die sites ook mogen heten thans omvlochten door een keten zo ons dierbaar poëzie! Sonnet, vrij vers en parodie, och! me dunkt, we moesten denken wat al kracht we elkander schenken als we breken met literaire wetten, zie toe, de betovering van poëzie! Een hand,…

Het getjilp van kleine druktemakers, nieuwe knoppen tussen het groen er is nog veel meer van doen wil men spreken van lentekrakers. Een bloesje of rokje in de lentewind, een blote schouder schreeuwt zonneschijn. Wie wil er niet getuige zijn van hoe de lente weer begint! Die vrouwen gezien, getjilp, prikkelende nectar geroken, dan kan je…

Handen rustend op het stuur rood licht in het vizier maar ook de spiegel hier waar ik heimelijk in gluur zie de allermooiste vrouw de versnelling in z'n vrij drie, vier meter achter mij is ze even die van jou zet ze rap haar lippen aan met haar ogen gaat ze ook iets doen mijn wangen krijgen net geen blos wie kan zoiets weerstaan?…

Het zal mij niets verbazen wanneer over een aantal jaren plots dichtwerken van Claus in een boekwerkje verschijnen. Zo verging het immers Elisabeth, keizerin van Oostenrijk. Ze schreef in de laatste periode van haar leven, in vier jaar tijd, meer dan vierhonderd gedichten, een poëtisch dagboek. Haar gedichten noemde ze liefkozend…

Met ons hunkerend verlangen - nu zeg je het was een grap - had ik een toren kunnen behangen zelfs alle treden van de trap een grote boomgaard bemesten tien openhaarden in de fik niets meer te goed onder de resten ben weer terug van even niet ik.…

Het is die levenslust welke ons sterkt maakt we voelen ons dan één zonder dat het ons zo raakt.…

zacht aaibaar met een lach ik bewandel mijn weg bruut groots met stoere klanken ik zie in het voorbijgaan een wezen ik ruik een man ik ervaar een levenslust klein onzeker met een voorname blik jij loopt mij voorbij en kijkt om.…

Gescheurde krachten beuken op de kust Verwoesten werk en eindeloze strijd Natuurlijk wint de zee in korte tijd Geholpen door de aardse levenslust De branding zucht verlies en deint nog na emotioneel kolkt nu de media…

is achter de bank gevallen grote handen haakten het los daarna werd het vergeten later wordt het opgevist de cups weer overvol gestopt van levenslust en liefde kan zij het helpen dat het de volgende dag alweer uit andere handen valt?…

de nacht berust in zachte dromen haar levenslust werd nooit ontnomen het verlies was groot tranendal diep haar snik gesmoord intens verdriet ontwaakt in een lach verborgen tranen kust heel zacht haar baby gelaten…

Ik mis mezelf weleens zoals ik vroeger was zo levenslustig en energiek niet breekbaar als glas. Ik mis mijn eigen kunnen en ook mijn eigen zijn dit alles te moeten missen het doet zo vreselijk pijn. Ik mis die ik ooit was en teer op mijn herinnering ik ben nu wie ik ben met mijn eigen beslommering.…

Stromen bewustzijn passeren via energieke kruispunten in ons persoonlijke leven, waardoor keuzeprocessen verdieping krijgen, maar waarbij uitkomsten in termen van levensgeluk wisselend van kwaliteit zijn, waardoor wij uiteindelijk stapvoets en strompelend ons laatste levenspad verkennen.…

Heel dit leven, hoewel half vervuld in mijn bestaan, spoed ik mij al langs grienden, bossen en helmgras, om perspectieven te zien, die ik zo sterk mis, vooral als ik achter beeldschermen beweringen en hartenkreten verzin, die intrigeren, beleren en irriteren, waarbij de natte vinger op het toetsenbord mijn redding lijkt, tot tandengeknars van reagerende…

vogelsporen schreven stilte in de sneeuw ik was haar uit het oog verloren door de drukte om me heen uitgelaten waren mezen bezig met hun spel van tak tot tak en namen zo mijn stilte fluitend op de hak ik zag hun kleuren buitelen het duikelen in levenslust dat bracht de rust terug die ik zo nodig had…

Ik ben jouw grote held Groot en sterk En zelfs dapper Werpen je ogen me toe Maar als ik je daar zo Zie lopen Je schrille levenslust In haast te grote sprongen gegoten Hou ik m’n pas in Weet ik wat moed is Een sluwe poging Om het leven bij te benen…

Zoals zwaartekracht geen kracht is en continue tijd illusie is het fort benoemd als ik van eigen makelij: gestolde levenslust in vergelijking. Buiten dat veilig kader - en waarom zou het veilig moeten zijn - de handen zonder houvast leeg en vierend in het open veld blijk ik de ander…

Ik droomde van wapens die van gruwelen vreemd uit bloemen opgetrokken in mijn landschap dromden nu lig ik hier met vezels van verval in een diffuse stroom van sluimering en ontwaken gebutst doch zichtbaar aan jouw levensboom…

Los van het feit dat je nu iemand anders vol liefde in jouw armen neemt dat je volledig vrij van mij bent in dagen en nachten vol weemoed en pijn dat je nog altijd de oorzaak bent van mijn tranen van onzekerheid en verloren levenslust dan nog kan ik niet ontkennen dat over jou dromen mij doet sidderen van intens genot..…