Alle inzendingen over lichten doven

De avond tekent een gezicht met de rode gloed die blijft vragen naar de ogen die het licht doven omdat ze niet meer wachten op de maan die al zijn schaduwen met een eindeloze eenzaamheid aan sterren bedekt…

De nacht valt in als lichten doven is geschreven mijn gedicht.…

Als de nacht de wereld sluit het licht verkoopt de gracht nog even glinstert weerspiegelt waar jij loopt De mist slechts wazig niet meer dan fijne dauw de lichten doven bij de buren en bij jou Dan valt de stilte even in mijn hoofd is elk sprankje licht werkelijk gedoofd…

tijd bestaat niet voor wie wil dromen het vloeit als water vervliegt en raakt op drift als moe gevlogen vogels op hun trek naar noord en zuid zijn de minuten vervlogen in de tijd en wij zoeken naar beschutting in de verborgen dromen van ons hart als de lichten doven boven ons bed.…

Wanneer de lichten doven en wij gaan slapen krijgen verhaallijnen een vorm die de volgende dag op het scherm past zoals hij vroeger het papier zou sieren. Draaikolken van woorden. Sommigen onsamenhangend. Andere woorden zijn dan weer zinnig en reinigen de stilte zodat het tikken van de klok gedoemd wordt een figurantenrol te spelen.…

Het lijkt alsof ze door de dwang der eeuwen naar elkaar toe zijn gegroeid, tot elkaar zijn veroordeeld, ze verdringen de avondlucht, verduisteren de sterren, doven het licht. Doven mijn licht. Lief.... heb me lief.…

De lichtjes die nooit doven Was waar de geleerde naar streefde Maar helaas ging hij te snel dood Waardoor ie het zelf nooit beleefde…

Glinster vanuit het donker verraadt een eeuwenoud licht van verloren gegaan of leven ons ver vooruit Uit ordelijke chaos geboren ondergaat de mensheid, zoals de Dinosaurus, ooit eenzelfde lot Sterft dit heelal uiteindelijk in wanorde zal óók onze glinster voor altijd doven…

De dood is niet het doven van het licht, maar het uitblazen van de lamp omdat de dag is aangebroken.…

Ik zie dat het licht op rood staat en eigenlijk verwacht je dan dat de dame stoppen zal, maar niks hoor, ze kijkt links- rechts en zet een pedaaltje bij, scheurt met een mooi gangetje door rood…ik grinnik, kom aan bij datzelfde licht wat nog steeds op rood sta, kijk links- rechts en besluit de dame te volgen, jawel, ik trotseer ook het rode licht.…

Het leven is een licht een licht dat fungeert als een op zichzelf staand plicht maar in een groep functioneert De mens is afhankelijk al staat hij alleen en is hij toegankelijk voor ieder om hem heen Een lichtje zal doven en zijn taak zal vergaan maar hij zal altijd daarboven in gedachten bestaan…

Als de nacht vervaagt En de sterren doven Vult zij Ons diepste verlangen Bereikt haar licht Ieders’ ogen Ontwaken wij In haar ochtendgloren Als ……

Ik doe de luiken dicht en ook het licht ga ik nu doven. Laten wij elkaar bewaken en beloven om morgen samen weer te ontwaken.…

De maan duwt de zon zonder veel omhaal opzij licht vervaagt vlammen doven een stem fluistert een vertrouwd lied over vrijheid en geborgenheid de maan geeft glimlachend de zon de ruimte slechts een smalle schaduw in de dag maar het licht is besloten in jou…

Vandaag las ik dat de Gezondheidsraad Bepleit om ’s nachts de straatlantaarns te doven Die ons van onze duisternis beroven, Wat kennelijk de volksgezondheid schaadt. Dus sprak ik somber tot mijn therapeut: “Doe alsjeblieft meteen dat licht weer uit!”…

Het geschitter en geflikker van miljarden lichtjes doven het licht dat schijnt in de duisternis. De voegen tussen de stenen trekken sporen in mijn rug. Het gedreun van orgels, trombones, trompetten en cornetten in het "Ere zij God" doet het gedoofde licht uitgeleide. Gelukkig duurt het maar twee dagen.…

Nog even schiet het zonneoog felle schichten die doven in wolkenslierten vol roze zalmen en flitsende Lichten. Geruisloos glijdt het zonneoog diep in d’aarde en dooft. Stille schaduwbomen spoken huiverdromen. Koelte klimt in mijn huid want ‘t licht gaat uit.…

Maar toen kwam het bericht dat Vlaams minister van Mobiliteit Hilde Crevits vanaf volgende zomer de lichten wil doven op de Vlaamse autosnelwegen. Er valt heel wat te zeggen over Hilde Crevits, maar niet dat ze gestikt is na haar eerste absurde idee.…

Ze gaat langzaam achteruit, licht gaat uit en haar ogen doven, een glimlach ligt op bed. Het is goed zo...…

Flirten met duizend ogen en dan een glimlach toveren om die bliksems te blussen en doven met dichtgelijmde lippen. Als Anorexia Nervosa-wicht schokschouderen met ooievaarsbenen en zweven naar het licht, het glasgeile lichaam voorbij.…

Het licht van je ziel zal doven, eerder dan dat van mij. Jouw beeltenis zal bij me blijven, zal me blijven vergezellen, jouw beeltenis die ik nooit kon naderen, die ik nooit kon kennen. Zo kort vergezelde je mij, mijn allerliefste zus. Als een schim zul je me passeren tot je leven tot het verleden behoort, tot het afscheid komt...…

Vanuit de coulissen van de hemel strooit zij haar stralen over de aarde Zij verwarmt nog niet nog bleek is haar licht Licht zo oorverdovend stil en kleurloos bleek stil als het lied van de doven bleek als de schaduw van de dood Er zijn sporen van eeuwig lijden een heldere bestemming ontbreekt in het niemandsland tussen dood en leven tegendraads…

Lichte nacht, die lichter zijt Dan mijn donker droeve dagen, Sterrennacht, die groter zijt Dan mijn kleine hart kan dragen - Laat mij knielen in het duister, Waar geen sterveling mij ziet, En mij bidden tot uw luister: Doof het licht mijns harten niet!…

Je bracht licht in het duister en was bij duister in licht Bij zaken, die het daglicht niet velen kon, brandde jij Je was bij zaaien en bij sterven Donkere dagen nu jouw vlam voorgoed ons delen dimt - want ook jij had je duur - Nu alleen geef ik vuur aan kaarsen en doof brandend…

te doven een kinderhart in slaap met een speeltje voor morgen…

Jouw woorden hebben het licht doen doven. Erg duidelijk en toch zo verwarrend. Het is jouw schuld. Het licht is nu definitief uit. Woorden van onbegrip en beledigde gevoelens. Praat met me. Morgen is alles anders en jou ga ik zeker vergeten. Alles is dood.…

Niets dan pijn is wat ik voel Niets wat ik kan doven Alle lichten zijn al uit Ben het droevig masker gebleken Van de zwarte gal zijn bruid Huilend strijk ik glad de deken Dom te hopen op de dag Klein om niets te willen voelen Nu ik zie wat ik toen zag Steek ik niets meer onder stoelen Ik ben de vleesgeworden wanhoop Ik ben het lege…

We moeten onze woorden doven en onze handen zwijgzaam maken en hopen dat het licht zo helder om ons is dat niemand vonken waar kan nemen.…

Ik ben uw Dood, de dief der dieven die u in deze nacht niet verwachtte vlucht voor mij niet meer in gedachte mijn zeis zal zijden draden klieven Ik kom uw laatste adem roven geen levende ziel is mij ontvlucht voor de morgen kriekt heb ik uw zucht en zal het licht voor altijd doven Bedenkt, gij dwaze sterveling dat tijd meer waarde had dan…

Dromend aan zee ziet zij het vuur dat nooit zal doven brandend in de branding razend in de kolken van de woeste zee dan weer kalm aangespoeld wachtend op het tij dat zich keert in het licht van de maan danst het vuur speelt met de golven brandend van verlangen voert zij een strijd tussen vriendschap en peilloze dieptes tussen…