Alle inzendingen over liederen

Je wordt soms wakker met een melodietje Vanochtend: ‘Weisse Rosen aus Athen’ Het werd een hele ketting, een aaneen- Geregen potpourri vergeet-me-nietjes Ze haakten met de staarten in elkander En soms kwam één er dwarsdoorheengewalst Die nam de sliert op sleeptouw onvervalst Een polonaise van bruisend gemeander Ikzelf, nog lang niet wakker…

Klein vogelijn op groene tak Wat zingt g' een lustig lied wij hebben in ons hele boek zo'n vrolijk wijsje niet O, zeg ons, zeg ons aardig beest Wie toch uw Meester is geweest Zo zuiver zingt gij en zo hoog Zo keurig in de maat En't hart dat popelt ons van vreugd Wanneer uw keeltje gaat O, zeg ons, zeg ons aardig beest Wie toch uw Meester…

Geen nevelig duister Bedekt meer het veld; Geen blinkende kluister, die 't beekje meer knelt; Het stormen is over; De buien zijn heen; Wat ritselt in 't lover Is zefir alleen. Vol bloeisel van boven, Vol bloemen omlaag, Staan velden en hoven, En telgen en haag! De Vrolijkheid dartelt In klaverrijk Gras, Zij wemelt, zij spartelt, In…

Sikkels klinken; Sikkels blinken; Ruisend valt het graan. Zie de bindster garen! Zie, in lange scharen, Garf bij garven staan! 't Heter branden Op de landen Meldt de middagtijd; 't Windje, moe van 't zweven, Heeft zich schuil begeven; En nog zwoegt de vlijt! Blinde Maaiers; Nijvre Zaaiers, Die uw loon ontvingt! Zit nu rustig neder…

Ja als 't niet kan, dan kan het niet! Zo hoor ik alle dagen Van flauwerds en van tragen Maar ik, ik haat dat laffe lied: En zo mij God de kracht wil gunnen Dan zeg ik wat er ook geschiedt: 't Moet kunnen! Komt haal de handen uit de zak! En steek die uit de mouwen. Gij mannen en gij vrouwen! Staat af van lust en van gemak! En valt er soms…

Aan Sebestyén Eens danste ik in een Csárda, Op de Puszta te Hortobágy. De muziek klonk wild, mijn hartstocht steeg In de Csárda op de Puszta te Hortobágy. De glazen rinkelden, wijn en passie maakten mij dronken In de Csárda op de Puszta te Hortobágy. En o, wel duizend liedjes klonken In de Csárda op de Puszta te Hortobágy…

De ramen staan open, de wind waait zoel. Ik wil stil hopen, dat er komt wat ik voel. Ik doel op ‘t geluk, dat mij bedreigt. Ik bedoel mijn ziel, maar ach, zij zwijgt.…

Wij zijn gedaald, het licht af, naar beneden, Onder de gronden; tot het klein geboeft' - Dat, om te leven, vijanden behoeft; Van hen te leren - zijn wij afgegleden. Wij hebben onze broeders tot vijanden En onze moeder tot slavin gemaakt; Het kostbaar zoete leven aan te randen, Gedijde onze ziel en heeft gesmaakt. Wij hebben huis en hof…

De heengelegde lijken der soldaten Zijn aangeraakt door de goudpaarse nacht, Er kruipen lijnen over de gelaten, Waarop de Dood zijn teken heeft gebracht. Sommigen hunner liggen als bedronken, Het was ruim véél, de wijn uit déze kan, Hun arme lijven werden volgeschonken, Zij dronken zich de eeuwigheid daaran. Eén hunner ligt verdwaasd omhoog…

De avond heeft de ontroerde golven Zacht in sluimering gekust. ’t Windje doet geen rietpluim wiegelen; Plompenblad noch roos weerspiegelen Zich in ’t meer, dat zwijgt en rust. Maar op eens - de wateren zwellen, Hoe ze golven, meer en meer ! Toch, geen zuchtje wordt vernomen; ’t IJle loof der berkebomen Hangt nog roerloos steeds ter neer.…

Onder het gevoel van zwaar lijden, En grote kwellingen kom ik tot U. En ik schaam mij niet te belijden, Dat ik in mijn eenzaamheid ween, En mijn handen wring, en tot U Smeek om mij te helpen, want alleen Gij mijn Almachtige kunt mijn strijd, Mijn leed en mijn smarten verlichten; En mij weer moed en sterkte geven, Om dan weer te wandelen in…

Wanneer ik weeldedronken mijn rozig kind beschouw en die ‘t mij heeft geschonken, mijn aangebeden vrouw, zo vraag niet wie van beiden mijn hart het meest bemint… Mijn hart en kan niet scheiden de moeder van het kind. Ik doe mijn armen open en sluit ze er in bijeen, en vreugdetranen lopen mij langs de wangen heen… Ach, wist gij, spreek…

Toen je op je veertiende wat wijn had buitgemaakt en opgedronken, begon je opeens beeldrijke liederen te zingen, de jonge dichter was geboren en je ouders lieten je checken bij deftige geleerden, die unaniem besloten dat je een natuurgenie was, waar men voorzichtig mee diende om te springen.…

(voor Cornelis Theodorus Maria van Dongen (1877 - 1968)) Je bent geboren in Delfshaven te Rotterdam, waar je genoot van de stadse bedrijvigheid, de kleurrijke gebeurtenissen op de aangemeerde schepen en de rustieke schoonheid van de hoge woningen. Je genoot van de vluchtige wirwar van allemaal verschillende mensen met andere doelen en behoeften.…

Dit alles staat geheel in tegenstelling tot de beelden die we vanmiddag te zien zullen krijgen in de bioscoopzaal en die de ronduit liederlijke en extravagante excessen zullen tonen van nota bene een professor in de Engelse taal- en letterkunde, verkerend in een uiterst decadent Amerikaans universiteitsmilieu.…

aanzwellen gedragen door water en zeep Met gezicht beplakt en broodje plak binnen de jungle van het verkeer gadegeslagen door moeder natuur lijdend onder de verspilzucht van ons beschaafde mensen Aangekomen op ons hedendaagse brood knoeien we tot verspilling in veelvoud producten om de gelden aan deze rommel te besteden als hun liederen…

Het is nu of nooit, m’n ogen tranen en ik schiet vol. Er zit veel in mij. Ik moet het kwijt. Welkom in m’n hoofd. Misschien dat ik niet slim ben maar ik ben ook niet dom. Men is verbaasd en men lacht mij uit. Ik ben alleen voor deze wereld veel te traag. Laat me razen, loop naar de maan. Woede waar je door moet gaan. De hersencellen gaan kapot. Waar…

.....en in die tijd - ik was nog een kind - hosten mijn mede-scholieren en ik door de straten van Den Bosch en de liederlijkheid die mij aangreep en waartegen ik nauwelijks bestand was vierde hoogtij, ook in de cafés, waar ik een meisje zag tongzoenen te midden van sigarettenwalm en dronkenschap.…

Door het land, in dit zomerseizoen gelardeerd met weelderig groen, zijn we gereisd naar etablissement "De Kaasboerin" dat merkwaardig gesitueerd is te midden van de landerijen als een "Fremdkörper" dat hier uiterst misplaatst is en dissoneert. Aldaar schoven we aan aan lange tafels en zouden we getrakteerd worden op "Het Nederlandse lied",…

Zij zong in zijn eerste opera "Guntram", en het is zeker te begrijpen dat juist háár stem Strauss voorstond bij het schrijven van een van zijn laatste liederen - "Im Abendrot" - behorend tot de "Vier Letzte Lieder", gecomponeerd in 1948. Richard Strauss beeindigt in deze vier liederen zijn leven als aktief componist. Hij is dan 84 jaar.…

Sommigen zijn hulpbehoevend en later op de middag, als een paneel met een afbeelding van een panoramisch landschap wordt opgesteld in een uithoek van de grote zaal, zingen enkelen daar hun trieste of vrolijke, ontroerende of larmoyante liederen, begeleid door een piano, die de tranen doen opwellen in mijn ogen.…

Als gij mij leest, dan moet gij mededichten, En algeheel in mijn gedicht opgaan, Het moet gelijken op een zelf-verrichten, Alsof niet ik, maar gij het had gedaan. Gij zult tevreden zijn, en ziet het aan, En blijdschap zal uw dichtend oog verlichten; - Het is een kleinigheid, een vers te dichten, Al lezende, is het in u ontstaan. Ik las het…

Wij houden van trukken noch tirelantijnen, heren van Havere, weet het goed! Wij zijn Germanen, geen Latijnen, open harten, zuiver bloed! Heb ik geen recht, ik heb geen land; heb ik geen brood, ik heb geen schand; Vlaanderen, Vlaanderen, met hand en tand sta ik recht voor u, vecht voor u! Geen bondgenoot, geen band in 't Zuiden Havere, Havere…

Wie heeft er ooit het lied gehoord, het lied van Boerke Naas? 't En ha', 't is waar, geen leeuwenhert, maar toch, 't en was niet dwaas. Boer Naas die was twee runders gaan verkopen naar de stee en bracht, als hij naar huis toe kwam, zeshonderd franken mee. Boer Naas, die maar een boer en was, nochtans was…

De schoentjes gaan er met paren, en jammer, de mensen ook. 't Verstand komt niet vóór de jaren. De liefde? Wat vuur en wat rook! Ach! wisten 't de vliegende gaaien, ze werden 't vrij leven niet moe. Ik zitte mijn schoentje te naaien, en trekke mijn draadje toe. Hoe groeide uit dat lustige Grietje die knorrige, dolle katijf? Een lief als…

Tot op zekere dag ze dat niet meer zo zag en Lieder van Schubert ging zingen.…

Als paarden sterven - snuiven ze Als grassen sterven - verdorren ze Als zonnen sterven - doven ze uit Als mensen sterven - zingen ze liederen…

Wij dachten: wij zijn arm, wij hebben niets, Maar toen we het een en ander verloren, Zodat elke dag een Gedenkdag werd, Gingen we liederen dichten…

de klaarte van mijn woorden schep ik in je ogen mijn patio bekleed ik lichtgevoelig met je blik op de muren beeft veelkleurig ieder ogenblik nu ik heimelijk liederen zing die ik op je lippen ving.…

Hemingway pakte een gitaar en begon Spaanse liederen te zingen. Hij was weer het Hemingway-personage geworden. Hij zei vaak tegen me dat ik 'te teergevoelig' was, waarmee hij denk ik laf bedoelde.…