Alle inzendingen over meedogenloos

Ze zag een enorme hond meedogenloos een kleinere hond in de flank pakken. Ze was altijd al bijdehand geweest en zocht meteen haar sleutelbos om de kleine bazin van het hondje bij te staan. Ze ging naar buiten en hoorde de baas van de grote hond tegen de dieren schreeuwen.…

harteloos, meedogenloos, onuitstaanbaar en keihard.…

Vaarwel, mijn lief. Ik wens je geen geluk. Zoiets klinkt dom, bij hen die het reeds menen. Gij hebt u goed verkocht. Maakt u niet druk Over de rest: want alle mensen wenen. Uw huis was klein, maar ge hebt het vergroot. De bron van het fortuin heet niet te stelpen. Uw roem wordt groot en duurt wel tot de dood. Uw ziel is klein. Ik kan het niet…

De zee nam meedogenloos Dit keer van het land Ineens met grote kracht Op gruwelijke wijze Meedogenloos Het werd immens verdriet Wereldomvattend Onbeschrijfelijke onmacht De wereld weent Weet niet hoe Gezichten grauw en verdoofd In hun ogen de gruwel De onmenselijke schreeuw Koortsachtig zoekend naar anderen Hoop Kinderharten verschrompeld…

Minzaamheid, meedogenloosheid en incompetentie komen mij aanwaaien.…

In ruim vijfhonderd pagina’s zet een parlementaire enquêtecommissie uiteen hoe overheid, media en het parlement in een soort ‘giftig’ samenspel grote groepen burgers in hun bestaan ‘vermorzeld hebben met ronduit schofterig (mijn term) beleid. ‘Blind voor mens en recht’ heet het bikkelharde rapport over het fraudebeleid van de afgelopen dertig jaar in…

omarming doet verzachten, maar het zijn alleen gedachten, die sterven door obsessie, machteloosheid en agressie, want de realiteit zo meedogenloos, laat jou gaan, belangenloos... zonder te weten, zonder pijn, dat ik in de menigte wegkwijn....…

Wat ik voel ben ik vergeten eigenlijk heb ik het nooit geweten de wil alles van het lichaam te verlangen zit in mijn hoofd gevangen meedogenloos opgejaagd te veel van het lichaam gevraagd nu moet ik opnieuw beginnen begrijpen hoe het zit van binnen…

geen geluid op een paar oorsuizingen na die ik herken als achtergrondmuziek geen licht op een flakkerende vlam na die me boeit als een nerveus schimmenspel niks levend aan de wand op een spin na die jullie meedogenloos slijmerig samenspint…

Het gele rokje volgt haar passen deinend als het spel van eb en vloed De lange blonde lokken glanzen alsof zij met de zomer sjansen stralen verbinden in gouden gloed Welvend lachen de volle lippen witte tanden in blinkende lijn ogen blikken verwonderlijk blij bij het zien van de kleurrijke wei waar mams boeket snel geplukt zal zijn Het…

Mensen, hun bezittingen en dieren met daarnaast vrijwel alles dat brandbaar is, zijn een prooi voor werkelijk nietsontziende vlammenzeeën die vrijwel niet te blussen en meedogenloos verwoestend in een kokende hitte hun weg vervolgen; let it rain, let it rain, let it rain…!…

Ik schaam me dat ik mens ben iemand van hetzelfde soort die met sadistisch genoegen kinderen angst aanjaagt en meedogenloos moordt. Terroristen met idealen?? psychopaten zonder geweten beesten met een baard deze barbaarse gedrochten zijn het mens-zijn niet waard!…

De ketters dood, meedogenloos verbrand, het bloed door inquisitie, godsdiensttwisten, de homohaat, het pact met de fascisten, de kinderen die werden aangerand. Maar pas na ‘t vinden van wat porno-banden bidt men: “Vergeef ons Heer, voor deze schande”.…

In deze nacht meedogenloos diep en zwart en zonder troost in deze leegte waarin noch vraag noch antwoord maar kilte heerst en dood in deze ondergang moederloos en krachtenloos zonder iemand zonder iets daar stolt mijn bloed en sterf ik eindeloos naar geen bestaan... naar niets…

Het door Johan Cruijff meedogenloos ingevoerde (jeugd)beleid, dat heel wat koppen van trouwe Ajax-aanhangers heeft doen rollen, gaat wel degelijk successen opleveren. Voor de tegenstanders. Ajax - Vitesse 0-4.…

Pijnlijk, rusteloos, zoekend Het leven Kort, heftig, meedogenloos In te richten naar eigen vermogen Het leven De passie, de liefde Brengt het leven tot leven Voedt de ziel De passie, menselijk overvalt Zonder vragen Het leven…

het nevellaken ligt glad en schoon te wachten op de dauw meedogenloos en kil op het nieuwe blad, zo pril een zware last nu reeds te dragen wachtend op het dagen kwetsbaar zijn de knoppen zich persend uit het hout smachtend naar de lentezon de ochtend is nog koud…

Liefde Is een woord Met zoveel betekenis Zoveel inhoud Liefde Is een begrip Met zoveel emotie Zoveel warmte Liefde Is zó veel Soms zó weinig Liefde Brandend van verlangen Meedogenloos van pijn Liefde Zonder kan toch niemand...?…

De zachtgeurende liefde, warm sereen vertrouwen die de vele droomdemonen ...meedogenloos neerhouwen.…

Zij zoekt iets in de donkere kamer Het gordijn wordt opengedaan Zij heeft mijn bloes scheef aangedaan gaapt ongeremd en kijkt mij aan Ik doe alsof ik slaap, zij zucht verdwijnt en komt krabbend terug Nog even en dan duwt zij meedogenloos haar koude benen in mijn warme rug…

met haar onweerstaanbare kronkelingen op donker schrift mysterieuze fonkelende ogen priemend in verlegen harten een onbedwingbare lust naar prikkelende zinnen bevredigt doch meedogenloos gevangen in het web der verleiding maar ook bevrijdt van geketend leven zonder dromen en uiteindelijk verlost in het rijk van illusie…

onderhuid die zich verdiepen doorzichtig rood een breuklijn laten voelen Dat zij lelijk is met ook een sinaasappelhuid dat jij haar kent zelfs haar naakte vel haar binnenkant puur natuur met jouw ogen proevende mond Het is allemaal van mij al is het maar geleend Zij is het die mij breekbaar teder maakt, mij op haar beurt meedogenloos…

De branding zuigt het zand van het strand, meedogenloos wordt het land aangevallen, ik sta daar ontroostbaar, het water heeft gelijk. Alles gooi ik van mij af, religie en politiek en mijn omhulsel, rein stap ik dapper de golven in, mijn naakte lijf erkent het wassende water.…

harder en harder muziek doet zijn best mijn gevoel te overstemmen verdoven, vergeten maar ook verdoezelen deze pijn kent geen grezen net als de zee deze komt op en ebt weg maar als je deze te hoog laat komen verdrink je in je eigen weemoed onmacht alles ebt weg, kabbelend en eens na de zoveel tijd weer opkomen Meedogenloos.…

Tijdstip stipt meedogenloos aan alles een eind en dat is echt laat, misschien wel te laat. Ik heb een vent gekend, lachte iedereen uit en liet scheten op het wereldgebeuren, onnavolgbaar ving hij mij in kleuren zonder weerga. Zo was hij wel, blanke lakens huiverden mijn lichaam, mijn borsten in brand en rokende dijen.…

Gedrongen ietwat stevig gebouwd ogen geelachtige rond besluipt de leeuw zijn nietsvermoedende prooi Manen vol snelheid één enkele klap scherp de klauw gebroken een nek vlees tandscherp doorsneden Bakent met hartverscheurend gebrul territorium Meedogenloos als roofdier miauwen zij vertederend zacht tegen hun welpen…

De botte bijl die hakte dat hoorde bij Van Gogh als Een bijzonder mens Waar anderen stonden Liep hij door Waar anderen hielden Ging hij voor Onder aversie of bewondering Met minachting of roekeloos Al naar hij verkoos Waar anderen doorgaan Werd hij gestopt Waar anderen vervolgen Ging hij heen Onder aversie of bewondering Meedogenloos…

Alweer een nieuwe dag waarop het felle licht van boven op ons mildheid maar ook trouwe tranen richt Een fel licht in de duisternis oog in oog, frontaal schreeuwend halogeen de mond gesnoerd meedogenloos, verwrongen staal En terwijl de nacht alweer verloor verdween het licht uit beider ogen twintig jaar was voor hem veel te kort Word…

Ooit eens opgejaagd door herfstlijke stormen die de bleke naaktheid van mijn wezen herkennen even meedogenloos ontbloot tot wanhoop geborgen tussen sterven de zwarte bladeren die stilte krioelend benaderen met wormen de draden een rottende humus die langzaam verteert hier wacht ik op de zon wijl de broeierige hitte in de grond rondom mij…

Vader tijd heeft meedogenloos wat ooit gewoon was uitgegomd.…