Alle inzendingen over misbruik adel

Iets met seksueel misbruik door de gemeenteleden van de protestantse Kleine Kerk. Dat heeft haar verhard en verwilderd gemaakt. 'Ze vroeg mij steeds maar naar de roman 'Eva' van Carry van Bruggen, ook al had ik al honderd keer gezegd, dat ik die niet in voorraad heb!', zegt Maaike tegen de privédetective Saskia van Borssele.…

Ik schrijf, ben van Fries- lands' Adelstand blauw bloed schrijft heersen- lijk goed van Hania van Grou, adellijk bloed Heerlijk goed.…

Prins Charles hertrouwt met een gescheiden vrouw, een teken van een soepeler regime. In het verleden was het nog een crime, toen oudoom Edward Bessie huwen zou. Maar mijn betrokkenheid was veel intenser, toen Charles ging trouwen met Diana Spencer.…

Gobelin bekleedt De ridderzaal in duister Waar Heer E.Coli eet.…

Het is beslist abominadel, dacht hij, die verwant was aan adel. Failliet en wel, kocht ie zich een woonwagen, want daar achtervolgde de fiscus hem niet zo snel?!…

De edelman werd geboren uit een aanzienlijk geslacht…

Journalisten laten hun pennevruchten het liefst in adellijke kadavers rijpen. De burka’s zijn er goed genoeg voor. En anders het hoofddoekje van mijn goede moeder wel. Het linkeroor tegen de kou, het rechter voor de kinderbijslag. Wie regelmatig een stevige wandeling maakt en Elsevier leest, kan alhier bewerend aldaar nog heel wat leren.…

Jongeheer, de valse viool van de Markies is een gedeponeerd handelsmerk, maar tegenwoordig snuffelt de vlerk in opdracht van de burgemeester ook nog eens in de wasmand van de bijstandskerk. Marokkaanse praktijken zijn dat. Schande! Dit land is een democratische rechtsstaat. Zonder harde bewijzen verliest geen Rommeldammer hier een hand. Zeg maar tegen…

Jongeheer, Juf Elisabeth kan zichzelf verdedigen, ook haar taalfouten. Rommeldam heeft een Marokkaans paspoort en mensen in de bijstand. Zonder bewijs van fraude mag de burgermeester niet in hun wasmand zoeken. Leeftijdsdiscriminatie is ons land verboden. In de VS was do-centje een rijk man geweest. Veel ambtenaren beantwoorden geen vragen van burgers…

Geen genade, blijvende schade, verkeerde aanrakingen, blijvende beschadigingen, familierelatie wordt nooit meer zoals hij was, ik laat je praten, lachen, huilen, kom maar je mag je best verschuilen. Al je verdriet en ongeloof kan ik niet wegnemen, ongedaan maken kan ik het ook niet. Er voor je zijn dat kan ik wel. Een klein steuntje…

schelle angstkreten dof-roze tinkelwangen haar puurheid verziekt…

langzaam loop ik terug naar huis deze keer was hij sneller klaar voor de laatste keer geen reden voor een leugen voor deze laatste keer ben ik vroeger thuis hij deed me pijn elke keer weer het kon hem niet schelen wie had dat van hem gedacht hij bezorgt vele meisjes hartezeer ik ben nu van hem af nooit meer zal ik daar komen maar wat als…

Ach, in alles is genieten; Slechts het misbruik schept verdrieten. Waarom grijpt ge woest in ’t rond? Laat uwe ogen dankbaar weiden Waar de schoonheên zich verspreiden; ’t Is niet al voor hand of mond.…

Het bloed in de aderen drijft naar leemten en hiaten achtergelaten in kerkers, die het smachten verstomden vlaggend weigerend tot overgave fier, jong en zonder aangezicht het paard dringt door tot de horizon blikkerende zwaarden en tumult begeleiding van gezellen in vol ornaat vaandels gestreken ondergang uitstervend in streven naar gelijkheid…

(voor Adèle d'Affry (1836 - 1879)) Je bent geboren als Adelaide Nathalie Marie Hedwig Philippine d'Affry op 6 juli 1836 in Fribourg. Jouw moeder was Lucie Maillardoz (1816 - 1897), de dochter van Philippe Marquis de Maillardoz. Jouw vader was graaf Louis d'Affry (1810 - 1841). Jij was hun oudste dochter. Jouw overgrootvader Louis d'Affry was…

Ik liet ze binnen bood ze angsten aan ze wilden niet beminnen neuken en dan gaan onderliggend janken eerloos mijn verzet vaak om stilte bidden als er weer niets werd gezegd ik vergrendel zonder sloten mijn ramen zijn gebroken het uitzicht splintert weg in een leven zonder hopen gebarsten is mijn kop gedachten zijn mijn scherven…

Bedrogen, genomen komen komt en gaat beslaat deze werkelijkheid nijd niet het juiste woord gehoord Verdrukt, bemind als een kind toelaatbaar ontvangen belangen? Ben je klaar?…

bijna vijftien en gaat op "zoek" Gespierde borstkas, donkere lokken Bruine ogen, sexy look Door het grote geld aangetrokken Hij is bijna twintig en gaat op "zoek" Mooie woorden, heel veel aandacht Cadeaus en bergen vol met geld Ze gaat meteen al bij hem wonen Hij is voor haar haar grote held Wrede woorden, rake klappen Misbruik…

fluisterzacht verdwijn je in woordeloos verdriet je vroeg slechts om wat aandacht van liefde sprak je niet de pijn zal wel verdwijnen helen mettertijd vertrouwen komt pas weer terug als het geheugen slijt…

Mijn lichaam was ooit mijn huis, waarin ik me veilig voelde. Totdat jij de deur aanraakte, en steeds een stukje verder ging. Nu heb je zelfs de trap gevolgd, die leidt naar mijn gedachten. Lopend door de gangen laat jij me niet alleen. Al zou ik een hek bouwen om de muren van mijn huis Je blijft me achtervolgen, ook al is de deur op…

Vergeven is moeilijk, tenminste voor mijzelf. Ik heb een hekel aan de uitdrukking 'vergeven is vergeten'. Nee nee, nóóít. Wilt U dat ik hier iets over wil vertellen? Ja? Oké dan. Ik ben misbruikt ooit, lichamelijk, en dat was géén pretje. Moeilijk om over te praten, trouwens.. Even adem halen.. Is het wijs om er over te praten, misschien…

Nou, zo gelukkig maar ...dat monsters als zij altijd zelf nog mogen denken wat ze willen. En dan wachten tot het overgaat zeker? Dus flansen een paar goedpatertjes een Vereniging voor de Pedozielige Vent in elkaar, om gezwellig te kunnen leuteren over UW kinderen. Nederland is niet zo van het benauwde. Duizenden foto's later, speelt de vermoorde…

Dat je schaamte verstopt achter draden om niet te verraden wat er wordt verwacht Dat je wordt verkracht door de beelden toen iemand gilde en jij ook niet wilde wat gebeurd is Dat je zelfs je naam niet droeg toen iemand die vroeg Waarom je daar was en waarom je naakt was…

ze zweeft ver weg naar de zon toe hoog en veilig in haar eigen wereldje vol gedachten vol dromen vol hoop … zo bang voor die ene fatale aanraking…

Kleine handjes grijpen krampachtig Naar het rood bevlekte gras Zoeken houvast tussen de stenen Slaan in doodsangst van zich af Kleine handjes, gebald tot vuisten Ogen dicht om niets te zien Mondje heel stijf dichtgeknepen Als ze stil is, heel misschien… Kleine handjes, rapen voorzichtig De resten van een rok bijeen Mond nog steeds stijf…

jij was de eerste die me zei dat ik bijzonder was, apart vooral mijn lach je handen waren warm en droog, wel nonchalant en altijd in de buurt, ze onderstreepten je betoog je vingers waren snel en langer dan ik dacht ze verleidden me toen ik je ogen voelen zag je maakte me nieuwsgierig naar mijn eigen wensen vond alles heel gewoon…

je kleine witte hand gespreid de vingers die meer vragen dan je dragen kunt je houding is verkrampt door stilte in je ogen je telde toch niet mee jouw waarheid was gelogen ze grepen wel je lijf verzwegen nooit hun eisen belaadden je met schuld en lieten je geweten krijsen ze haalden angsten op die je betaalde met je zwijgen de pijnen…

ik sluier de kou van je huid zie bloemen van ijs ze bloeiden seizoenen vergetend hij nam je onwetend zijn handen bevroren je jeugd verloren je lente kleuren ontdooien als ik je kus, onderkoeld valt de lust neer als ijzel we verliezen elkaar in de winter van stilte erven de nachtelijke kilte…

Ik zag je komen, vlotte meid. Een stuk. Vriendinnen aardig wat, een enkeling die jou vertrouwen gaf zo dat je ook jezelf vergat. Zachtjes boog de weg naar links. We liepen hand in hand. Ik leidde en jij leed. Je was wat zenuwachtig druk. Weten deed ik, toen ik naar je ogen keek, ze leken stuk. Waar licht had moeten vonken, vertroostte donker…

Natuurlijk moet het er wel zijn die telefoon voor de vreselijke pijn die kindermishandeling tegenwoordig vertegenwoordigd Natuurlijk is het goed dat kinderen in nood weten tot wie te wenden om te worden gehoord als het water of de handen afgedrukt staan in het lijf en de ziel. Natuurlijk vinden de meeste mensen dat mishandeling niet mag…