Alle inzendingen over moeiteloos

Het kan veel moeite kosten iets moois te maken dat eruit ziet of het moeiteloos gemaakt is.…

ik ben neergestreken lendenlam op een open veld met in m'n hand een herfstbokje vertwijfeld werp ik een blik op de schrijfmachine glanzend in de nazomerzon het is zo'n dag die van mij afglijdt als wit satijn van zachte huid.…

Dat de beoordeling van gedichten een subjectieve aangelegenheid is, is een open deur waar een Boeing 747 moeiteloos door kan.…

Ondertiteling is de sleutel tot het moeiteloos leren van een vreemde taal en kan ook buiten de televisie- en filmcontext heel goed worden toegepast.…

Want ik spreek met tongen lang vergeten en doorgrond moeiteloos ieder mysterie. Nu ben ik slaaf van de hysterie. Want ik kan mij daar niet meten: Wilde ik de liefde leren, maar de liefde wilde mij niet.…

moesten we niet samen dromen op wonderlijke vleugels stuurloos meegedragen door de wind is het niet de ochtendschemer die ons doet ontwaken waardoor wij wederom zonder penselen de ruimte moeiteloos blauw kleuren.…

ik ben een nietsnut tot nut van het algemeen moeiteloos gaat mij dit af zo waar een gave en geen straf immers ik ben gewenst onnodig en dat geeft rust voor al die strebers met hun ongebreidelde must zonder mij waren zij verloren; er is een grote behoefte zich aan mij te storen…

voorname bruine pracht je vleugels bevrijden je moeiteloos van de aarde je hoort wentelend wiegend en wendend in de blauwzilveren voorjaarsluchten vol beloftes stijgend en rijzend boven de sluimerende zachtgroene lentebossen tot je bent opgelost in de hemelkoepel…

Steen is geen steen in de zin van versteend Gevoelig ontvangt hij koud verhard als hij is Stel u open voor die bron van te geven warmte En bereik hem in zijn diep kloppend hart Gevoel moeiteloos zijn zijnde Energie uit oermaterie versmelt zich Met uw ongekende krachten…

onderweg ik dacht: ik ben er en: ik wil er blijven ik dacht: ik kan blijven binnen deze ommuurde tuin verborgen voor tergende demonen die me verjoegen naar godverlaten oorden stil luisterend rustig ademend onder het bladerdak onrust vond moeiteloos zijn weg en ik dacht: ik kan hier niet meer zijn ik was opnieuw onderweg…

daar zag ik je daarboven in een zwarte vork jouw silhouet in diepe lucht de avondster als metgezel jouw lied was grandioos geen aarzeling bespeurde ik in alles wat haast moeiteloos de nacht bezong herhalen deed je niet en bijval had je niet verwacht je zin was af dus waarom zou je niet verdwijnen…

het kon echt niet meer ik moest zo'n winkel in tussen al die stellen zoeken naar zonder hakken, zonder punten zegt dat meisje deze heb ik alleen nog in negenendertig en een half moeiteloos schiet ik in twee vriendjes van suède korte ritsjes opzij na een paar dagen lopen nog steeds geen schaafplekken zo simpel is het dus…

Hij duikelt en zwalkt zonder te twijfelen schijnbaar chaotisch maar doelgericht en moeiteloos licht op deze stille zomerdag.…

Oogstrelend pracht steigert moeiteloos tegen zwaartekracht elegante stappen zwetende spieren door `t Friese land Fries trots trekt sporen gans ons land ziet gouden koetsen trekken oogstrelend zwart verblindend glimmen Koning van `t Friese land.…

Te midden, hedendaagse herrie en escalatie, angst en mist nu wordt Bomans relativerende gemist heer en meester van iedere situatie en als kameleon paste hij zich moeiteloos aan en spotlights waren zijn bestaan sterk talent, schrijver, conferencier interviewer, filosoof en cabaretier een persoonlijkheid en al nostalgisch gevoel nu Zonder…

Even geen zin in woorden té lang op vragen gewacht die niet kwamen enkel zin in niets zittend in mijn nood naar woorden kijkend naar de zee omdat zij me misschien kan helpen zij laat elke keer moeiteloos alle korrels los krassend wrijf ik het zand uit m'n ogen…

Hele generaties overvleugelen mij en streven mij moeiteloos voorbij. De onzichtbare scheidslijn is getrokken; het estafettestokje van het leven wordt razendsnel doorgegeven......…

Ondanks uitgewisseld verdriet of wellicht juist daarom vrijden we met elkaar in een traag moeiteloos tempo een bevestiging van ons leven van onze liefde voor elkaar Zolang het soepele ritme voortduurde was er geen sprake van dat de grens tussen de feiten verzinsels werkelijkheid en fantasie vervaagde alles teruggebracht tot wederzijdse…

Ik houd jou in mijn armen al wiegend heen en weer ik wil je zo graag verwarmen verbergen al het verdomde zeer Ogen kijken levenloos en kil machteloosheid klauwt gedachten ik wil blijven geloven al is het stil in hopen en verwachten De tijd haalt moeiteloos in scheurt in zijn vijf voorbij wat heeft het nu nog voor zin en weer stormt het…

zielsverwant herkenning gevonden in alle mogelijke facetten een zielsverwant mijn zinnen onvoltooid worden moeiteloos afgemaakt zonder dat er woorden nodig zijn touwen omhelzen onze levens verleden is het wat ons verbind een hechte vriendschapsband grote monden en kleine hartjes een blik of een gebaar zegt genoeg met jou deel…

Daar was het vreemd gevormde hoog oprijzende bouwwerk, opgetrokken uit lichtgele steen dat mij onbekende doeleinden diende en dat moeiteloos had kunnen figureren in een horrorfilm. Op het zwarte, spiegelende water lagen de boten die ik thuis natekende en die ik vergeleek met rijnaken.…

eens in de week neem jij een groot stuk ruimte in de telefoon gaat terwijl je komt tuut tuut tuut tuut aaaaaaaaaah dan ga je, moeiteloos week ik me los, nog zacht, nagenietend dan een dagje rauw waar je zat even boos waar je niet bent stil worden, rustig van binnen de waakvlam laten branden…

De nacht dempt elke kleur en zwart het witste wit tot een vermoeden ik verschuil me moeiteloos in ’t veld onzichtbaar voor een ongewapend oog terwijl ik niets heb te verbergen een motor jankt de nacht in ik meet de afstand groot voorbij de eindigheid blind geworden door de duisternis neem ik wat stippellichten waar als aardse vonken…

een speler van monopoly schreef naar Legoland ben in mineur heb alle straten maar zelfs in Billund was er geen Legostraat als ware maarschalk met een ik als van Diego bespring ik alle stukken er komen al maar lijken en mijn vlag zal strijken men schreef hem terug straten bommen niet met uitvergroot ego speelt men monopoloïet moeiteloos…

Langs maanden slingert zijn pad In een vale wolk van stilte Zoals het stof daalt na de sloophamer Een herinnering die je moeiteloos uitveegt In zijn hoofd schuiven velden over elkaar Vallen vluchtpunten samen Waardoor hij verder gaat Tot hij zich binnenstebuiten keert Alle organen naakt Een kwetsbaar doelwit…

De ketting ingevet, moeiteloos trappend op pedalen die mij mijn taske vullen, niet groter dan dat, ik heb niet meer. Herkent u dit, altijd eerst tegen de wind in fietsen, daarna is het zo gemakkelijk om terug te komen.…

Predikers verhalen van die boorden verpakken hun boodschappen wonderwel moeiteloos rijgen zich hun woorden tot een onbegrijpelijk letterspel. U bent, hoop ik, net als wij verstandig en dan heeft u meteen in de gaten dat de herderspartij, zo opstandig, uiteindelijk òns het woord moet laten.…

Toch denk ik vaak aan vroeger, die zorgeloze tijd, en mis ik mijn vader, die mij moeiteloos mijdt.…

was er zacht gefluister maar de wind was leeg ze vlogen witte vegen tegen kwijnend hemelsblauw raakten roze kleuren voor ze doken in de nachtelijke kou het schreeuwen is gestorven met hun echo's in het niet mij rest nog slechts de stilte in een mateloos verdriet ik zal ze niet meer zien gespreide vleugels in een moeiteloos…

De tijd wordt moeiteloos door de goden vertaald in een zelf-gesteund toog van strafheid. Schaduwen van het verleden liggen in hun bed zich om te draaien totdat materie gesmolten is in een verkeerde asbak van alle verkeerde herinneringen.…