Alle inzendingen over noordenwind

morgen zal zijn als wind stampvoetend tegen licht en zomer immer koel fluitend op vingers als een scherpe noordenwind snijdend door tranen koude lucht zal me plooien naar het graf van dode mensen met zachte beelden in mijn hand ver weg en dicht bij mijn ogen waar ik onafgebroken regen plant morgen zal zijn als wind een laatste…

Stil tel jij de dagen naar het licht schreeuwt donkere nachten duister dicht heelt spijt in verborgen zinnen ooit geschreven "verlangen" zwevend op weemoed van noordenwind werd onvoorwaardelijke liefde aanvaard gevangen zacht gevlochten draden horen de wederroep verstaan jou in mij bevrijd leeft ooit…

Een koude schreeuw in hard beton De noordenwind schraalt mijn ziel De pijn is geen verlossing Ik ben daar waar ik begon En rood is de kleur van mijn traan Ik weet, 't is gedaan…

'k Wil eenzaam stijgen met de Noordenwind, Die in de kille nacht gestadig waait, Groot en onwetend. Stijgend zal ik neerzien, Met koude blik en onbewogen mond, Op wat voor eeuwig wegzinkt onder mij.…

Des daags scheen ’t helle licht uit ’t volop-blauw En flikkerde op het water, en de stenen Van huizen en straten waren wit beschenen En grijs bestrepeld met der takken schauw*, En in de ganse stad waren door-énen De warmte en schaduw, ’t zonne-licht en kou, En waar de warmte lag in de luwte lauw Woei felle wind om huizen-hoeken henen. Wit…

Hoor… de noordenwind roept kil mijn naam nog even en ik zal haar volgen waarheen de vlucht ook gaat nee, ik voel geen angst het leven was gelijk een bloem geknopt, ontloken, volle bloei maar nu vermoeid aan rusten toe dus laat ik mijn laatste adem wiegend over aarde dragen kus nog één keer al wat raakte voordat ik eeuwig slapen ga…

je glimlacht ik voel de stroom als een donszacht moment bron van hunkering geplukt uit de schaduw van een donkere dag je probeert me te analyseren tracht te weten wat er in me omgaat je doet maar je kunt toch niet door me heen kijken je denkt nog steeds dat mijn gevoelens zullen overwaaien mee met de noordenwind als waren…

Naakt in prikkeldraad hangen, met stukgebeten vlees, in een ijzige Noordenwind, totdat je geen adem meer vindt en de noodkreet smoort in een dichtgevroren keel.…

Jij, mijn mooie stille jongen hoe mensen ook kunnen leven teruggetrokken, traag zoekend in harmonie met jezelf toegankelijk voor de Zuidenwind onbereikbaar voor de Noordenwind.…

Noordenwind en Zuidenwind ontwaken en een geur van specerijen waait het schip in. Zij danst de sterren van de hemel. Een open boek is zij, een open hof, en in de crypt haar smarten.…

Noordenwind zwiert fladder vlerken aan `t plooigespannen hemelkleed waar ze door zuchten zwellend sterken in vlagen snikkend kinderleed Het vragende ‘waarom’ jaagt smeken wervelend, dolend door de natuur waar kalme wateren woelig breken met het zonlicht in het laatste uur dat in schemering met stormen vecht die bevroren verdrinken…

Het zeetje zingt mijn denken bij elkaar, de noordenwind speelt pizzicato op het schuim van elke geile golvenkop die smaragdgroen weer liggen gaat. Maar waar verlangens vliegen in de wolken daar blijft enkel lichaam achter in het sop van zand en zee, een lijk in notendop, een lege schelp met losgewapperd haar.…

goed gekomen nooit meer goed in vaders huis binnen ademt sfeer van vroeger aanrechtblad van grijs graniet hal met fraaie Rietveldstoelen glas-in-lood kleurt het verdriet binnen ademt sfeer van vroeger krassen op de eikenvloer deuren beige de gordijnen zwaar verschoten rood velour binnen ademt sfeer van vroeger buiten staat een noordenwind…

Een jonge mus hield zich verborgen tegen een harde Noordenwind. Hij maakte zich maar weinig zorgen tot hij me zag en werd verblind In helwit licht dat door de ruiten van de garage binnenviel. Hij wilde weg, heel gauw naar buiten: heet dat instinct of wellicht ziel ?…

in het duister schemer jij steeds door mijn gedachten vol van verlangen steek ik schuin twee armen in de lucht naar de windstreek waar ik jouw verre aanwezigheid vermoed mijn ogen onbedwingbaar scandeer ik langdurig jouw naam, onhoorbaar, en maak me wijs dat jij dat kunt verstaan en gespannen luister ik of een wederroep met de noordenwind…

We kunnen gewoon staren naar rottend hout uitglijden of over tegels stappen, stenen als graten neerleggen, vegen, hier en daar handmatig nog een sprietje weghalen, ze strooien al pekel papa, voor schoner zicht, neem het de tuinman niet kwalijk, ik heb het nooit begrepen, dat van natuur zo rooien op straat die noordenwind schuurt…

Hier loop ik op het Vliegerpad de wind duwt in mijn rug bladeren dansen om mij heen: wat gaat een jaar toch vlug onstuimig jaagt de noordenwind mijn haren vast vooruit gewillig ga ik met ze mee en neurie zacht tot luid de ochtendzon schijnt vrolijk iedereen lijkt blij de herfst zit er goed aan te komen en ik, ik voel me vrij vandaag…

De wind waait hoog en kent de mensen niet. Hoog wil ik stijgen met de Noordewind, boven 't gerucht der stemmen - boven 't licht der volle straten. Weg! het warm gewoel, de weke druk van mensen om mij heen! Ik wil ééns vrij zijn, ééns oneindig vrij, dat er geen liefde en lachen om mij is, geen zoete stem, geen blik van vrienden-ogen geen…

Ik kijk naar buiten, maar het weer ziet er nou niet bepaald mooi uit. De lucht is zwaarbewolkt en soms valt er motregen. De thermometer wijst maar 15 graden aan en dat voor juni. Dit weersverschijnsel is uniek voor een bepaalde periode in juni. Voor de kou inval hebben en we een paar warme dagen gehad, zelfs met 25 graden en meer. Door deze warmte op…

Snerpende noordenwind woei door bossen, over weiden en brake velden. Het vogelgepiep en gefluit vloogheen naar waar de luchtstreken milder zijn. Hoewel, eentonigheid heerst in de onstuimige winter; ze ontrukt hem toch niet van al zijn bekoorlijkheden.…

Wanneer de noordenwind de vlakte vierendeelt Wanneer de noordenwind er onze adem steelt Dan kraakt mijn land, mijn vlakke land Het is de malle Albert, de bangige bever, die redding moet brengen.…

"O, ik word gekweld door een koude Noordenwind," kreunde ze. "Die blijft maar blazen en duwt me omhoog. Daar ga ik!" De luchtvlam werd door de sterke adem meegenomen naar het Zuiden. Droefgeestig gestemd zag ze de Efteling onder zich voorbijgaan. "O, kon ik maar naar beneden gaan," dacht ze vol spijt.... Maar dat gebeurde niet.…

Een Eskimo vindt een straffe noordenwind bij minus 10 graden nauwelijks koud, terwijl wij bij de gedachte eraan al van huiverend het klappertanden nog net kunnen onderdrukken.…

Sombere wolken pakten zich boven ons samen en een gure noordenwind wierp ons ver uit koers. Toen wij na een doorwaakte nacht bij zonsopgang de ogen opsloegen over zee, waren wij getuige van het vreemdste schouwspel dat bij mijn weten ooit een sterveling heeft gezien. Zo ver het oog reikte strekten zich kleine, bergachtige eilanden voor ons uit.…

Een scherpe noordenwind blies de "oudjes" fel in het gezicht. Ze sidderden en bibberden de inkomsthal al vóór 11.00 u in. De eerste sneeuw van het jaar begon te vallen, eerst gezapig, dan feller en heviger. Ze bleef uiteindelijk met een dun plakje liggen. Gelukkig was het restaurant in de hoofdstad flink verwarmd.…