Alle inzendingen over omarming

Ik hoor je stem in de brullende wind. Gegeseld door het striemende voortjagende zand, dat mijn ogen doet sluiten en mijn mutsloze oren pijnigt. Het eens zo lieflijke strand kent geen erbarmen met slecht geklede wandelaars. Schuimvlokken los geblazen van de voortrollende golven in de branding. Ik hoor je adem in de zee en kijk naar de oprukkende vloedlijn…

Straks laat ik het wel weer regenen en fladdert er terug verdriet in mijn keel Een vergezicht wordt dan weer één geheel een storm zal zich opnieuw ontketenen Dan verdrink ik in een moeras van pijn waar een oase terug verandert in een woestijn waar bomen kermen onder een verlaten verdriet en zand zich ophoopt in een troosteloos gebied Maar omarm…

Gewoon omarmen Elkaar verwarmen Zonder iets te zeggen Of zelfs maar uit te leggen Dat wat je voelt en Dat wat je bedoelt Is te lezen in je ogen Die hebben mij nog nooit bedrogen.…

Geen gevoel voor de hoge waarden Woorden trillend van kwaliteit en inzicht Zijn alleen aanschouwelijk in het zonlicht Met de gaven van fijnbesnaarden Soms laat ik me meeslepen naar agressie Vergeet hoe doelloos en zo destructief De leden vormen al een collectief Ruinerend elke spoor van progressie Hierin schuilt de grond van mijn omarming…

Ik zou je willen verwarmen; En met mijn passie, Lieflijk en zacht, Jouw liefde omarmen In de nacht.…

om de seconde een rustgevende tik verder zuivere stilte in een slaapkamer waar de eerste zonnestralen triomfantelijk dansen over mijn nog slapende schoonheid.…

Als jij me vasthoudt Koele, zachte omhelzing Baadt deze wereld Plotseling in hemels licht Dat zon en maan zacht rusten…

In je armen slaap ik Ontwaak ik In je armen voel ik Leef ik In je armen sluit ik Mijn liefde Kom verwarm mij Verwen mij Kus mij Liefje Kom omarm mij Streel mij Bemin mij Zacht...…

In diepe angst geworteld Gaat het loslaten beginnen Een lichaam dat geboren is Uit de schoot van de moeder Wordt weer teruggegeven Aan de schoot van moeder aarde In diepe angst geworteld Niet wetend wat zal gaan komen Glijdt het lichaam langzaam Door de sluiers van de dood Ogen vechten tegen het zwart De dood sluit geduldig het licht…

Sla je arm om mij heen Laat me schuilen in deze pijn Geef me woorden van troost Maak dit verdriet weer rein Kus mijn tranen weer droog Laat de lach weer toe in mijn leven Tover een kleur in mijn bestaan Zodat ik je alle liefde weer kan geven Sla je arm om mijn heen Laat het zonlicht schijnen Vul mij met je heerlijke liefde En laat al…

Slaap met het donker, vrouw slaap met de nacht ons diepst omarmen heeft de droom omgebracht donker en zonder erbarmen zijn bloed en geslacht slaap met het donker, vrouw slaap met de nacht. uit: Verzameld werk van H.Marsman (1899-1940) Deel 1: Poëzie. Amsterdam/Bilthoven, 1938.…

wakker gekoesterd de streelzachte huid van een slapende baby met het leven verwarmen en in liefde omarmen…

Juist als ik je wil omarmen, het haar uit je gezicht wil doen zodat we ons aan elkaar kunnen warmen, ontwaak ik uit mijn droom. Even was het weer als vroeger, maar zo zal het nooit meer zijn. Ook al lijk je soms zo dichtbij, telkens weer ontglip je mij.…

De bus volgde steeds de welbekende route (Von Weberstraat, Heikantlaan en verder): het parcours dat naar jou voerde, dat leidde naar je kleine huisje, in het voorjaar omringd door talloze krokussen en waar de "psychiatersfauteuil" voor me klaarstond. Je weigerde mij je armen; je armen die ik "apenarmen" zou willen noemen en aan je borst mocht…

moet laten rusten "Lief, ga dan mee en omarm me, omarm me..…

ik wil vandaag de wereld omarmen de aarde de bomen de planten ik wil vandaag de wereld omarmen de dieren de mensen iedereen ik ga vandaag de wereld omarmen want krijg ik morgen weer een kans laten wij vandaag samen de wereld omarmen elkaar verwarmen…

Omarm de nacht Laat jezelf los In het sereen Van het donker Adem de lust Tot diep in je lichaam Omarm de nacht Niemand die het ziet Voel alleen de warmte Die je in het donker straalt Laat jezelf gaan In duisternis van liefde Omarm de nacht Maak jezelf los Van koorden die knellen Laat liefde je omarmen En laat je helemaal gaan In…

Omarm me lief En hou je adem in Ik zit op een wolk En 't wolkenpak Is zo dicht nog niet Omarm me lief maar niet zo hard Ben nog wat week En in de zee verdrink ik Sneller dan je denkt Omarm me lief Ik verzet me niet En hou je vast Het is slechts de ijle lucht Die mij benauwt…

Het zou mijn dichtershart verwarmen Als men ook eens probeerde:’Weet je dat, ik je het allerliefste zou omarmen, schat!’ En daarmee tevens het omarmend rijm omarmen.…

als de leegte zich vult met stervend geklater van wegebbend water in vogelzang gehuld… als ‘t Avé Maria gestreeld van de harpsnaren glijdt en gevoelig openrijt wat nog niet was geheeld… Als de stilte schreeuwt en niets anders kan.., omarm me, ………………… omarm me dan…

Omarm mij, schreeuwt de stilte. Het duister is niet meer bij mij in mijn robe hield ik haar gevangen maar nu verloochent zij van kleur. Omarm mij, wie ben ik nog als niemand mij meer draagt. Deze nacht schurkt in de bekken der hopelozen en in de dieptes van Hades snikt weemoed als solitude is gevlogen…

aangedaan voel ik je pijn daarom omarm ik fijn mijn blik over je schouder kijkt hulpeloos en kouder dan ik voor jou wil zijn emoties mee willen voelen doet mijn hersens krampend woelen toch blijft niet jou zijn mij beperken voor mijn gevoel met grove vlerken omarm ik je vol goed bedoelen maar blijf je bergen in mijn armen laat me jou…

Omarming door warmte, door oprechtheid omgeven... Verhit door charme, zomer doet leven....!…

Knallen weerklinken daar diep in de nacht bange gezichten geen kind dat daar lacht armen omarmen, een vrouw wordt gesust ze heeft net haar man... voor ´t allerlaatst gekust! Ik zou willen wensen voor al die mensen maar vooral voor de kinderen daar: Irak en Liberia vredig nieuwjaar!…

Omarm me liefste met heel je hart Je nam de weg naar mijn gedachten Het begin was mooi en vol van groen Maar nu staat de winter te wachten Geef de koude in mij geen kans Fluister woorden sterker dan ijs Verwarm mij liefste met je ogen Maak in mijn hoofd jouw paradijs Omarm me liefste met heel je hart Je nam de bochten van mijn geest Ze…

In een verlangen naar geborgenheid gevangen in het net van onzekerheid In een omarming van genegenheid benauwde het gevoel van eenzaamheid…

Steken in mijn hart ze omarmen me buiten me uit en maken me klein Steken in mijn hart omdat wij, jij en ik zullen zijn...…

Schep nieuwe kerstherinneringen en laat je omarmen door alles wat je dierbaar is. Alle goeds voor 2015.…

Je zou ze willen kussen en omarmen zoals ze daar staan de dagen te vullen rechtop maar wankel als dominostenen met alleen maar zwart en steeds meer witte stippen.…

Ik hunker naar vriendschap Ik verlang zó naar hoopvolle woorden Ik zou zo graag jouw ouders delen Want de mijne ben ik verloren Help me nou, ik smeek om jouw omarming Een beetje warmte om mijn lijf Er is alleen ik en al mijn dromen Ik ben zo bang dat ik alleen achter blijf.…