Alle inzendingen over onbehagen

De glans van mijn pijn bederft de eetwaar En de hoop die spartelt in het achterhuis De opstand is te vroeg uitgebroken De meineed nog te vers en onversneden De schildwachten steken de rivier over Het hout is droog, de takken scherp De rovers weigeren zich over te geven Uit hun handen valt een lege vaas Het was midden november en het water…

Feodosia òù-1 Starend uit het raam Zie mijn einder voorbij Grijs de kleur vervaagd Grijpt leed onverbiddelijk Gruis gedoogd doet gelden Gestaag voortgang lotende Gebogen onder schraal Ondergaan het zelde lot Onmacht in deze vereent De kreet uit duizend kelen Ijl en nimmer gehoord Weet onbehagen te verdelen -------------------…

Voorwaar, De strijd wordt onbehaaglijk! Ook wij zijn wel verdraagzaam – maar De rest is onverdraaglijk!…

Het televisieprogramma "Rail Away" van de EO behoort zeker tot mijn favoriete programma's. In de landschappen die aan het oog voorbijtrekken; de steden, de gebergten, de rotspartijen, de vlakten, de weiden, de zeeën en meren aanschouwt men een lieflijkheid en een idyllische wereld die overigens ver te zoeken is in wat het medium ons voorschotelt.…

De mens mag van geluk spreken, en we zijn de schepper van de natuur veel dank verschuldigd dat hij onbehagen en nietsdoen aan elkaar heeft gekoppeld om ons zo te dwingen nuttig te zijn voor onszelf en onze medemens.…

Heel de week heb ik al een onbehagelijk gevoel, er zit mij iets dwars en goed ook. Je voelt van binnen uit ontevredenheid naar boven komen. Maar je weet nog niet precies wat. Ja je voelt je alleen en ook wel een beetje erg eenzaam. Vanavond is het er dan uitgekomen. Ik voel mij zo eenzaam…zo alleen…. Nooit eens iemand die op je wacht.…

Als dat motief de reden is om onbehaaglijk geluk van de achterban herbevestigd te zien, dan wordt het tijd om bij een andere instelling je directeursheil te zoeken. Wat ligt dan meer voor de hand dan Frank, Marcel en Teun stuivertje te laten wisselen en Een Stoelendans voor Bondsdirecteuren te beleggen.…

En toen heb ik ook maar uit onbehagen Met Zalms beleid mijn eigen vrouw geslagen.…

Dat Krajicek de baan is afgeslagen En Nederland nipt van Wit-Rusland won Is voor alle Oranjefans een bron Van ergernis en zorg en onbehagen. Maar godzijdank - en dat scheelt echt enorm - Blijkt Balkenende plotseling in vorm.…

als er grind wordt gevoeld wanneer edelstenen zijn bedoeld tijdens mijn gesprek met jou, mag ik mij dan beklagen over het stille onbehagen over wat schitteren en klinken zou als geslepen bergkristallen die nu stukslaan op de wallen opgeworpen tegen het woord niet gezegd, door jou gehoord?…

grenzen vervagen groeiend onbehagen uiterlijk stoer en sterk sleept hij zich naar het werk verdronken in zijn verdriet hij voelt het niet herinneringen verdwijnen verlies van de zijnen zoekend in zijn hart raakt hij steeds meer verward verdronken in zijn verdriet waarom o waarom zag ik het niet?…

Mysterieus wanneer voetstappen klinken hol en leeg sporen die je achtervolgen als je alleen in het donker slechts verlicht door het flauwe schijnsel van de maan geschrokken omkijkt maar van tevoren weet dat er niets is en toch dat onbehaaglijke gevoel langs je rug kruipt lopend door donkere, verlaten straten…

op het randje van de nacht de slaap wil nog niet komen zegt hij haar goedenacht belooft van haar te dromen op het randje van zijn geest gevoel van onbehagen het stoort hem nog het meest dat het steeds komt met vlagen op het randje van de dag zijn dromen zijn vervlogen verdwijnt nu ook zijn lach weet dat hij heeft gelogen op het randje…

ze vraagt het winters onbehagen niet langer te verdragen naar buiten te komen de huid te schonen door te spelen in het licht we leggen haar het kwetsbaar witte voor geborgen in de donkere maand ze blaast een zoele wind erdoor en kleurt wat zich zo schaamt ze raakt een toon die al zo lang niet heeft geklonken het nieuwe leven…

Net als bijna iedereen in de greep van het rusteloze verstand, dat zich moeilijk afsluiten laat voor de eigen gedachten onbehaaglijkheid ervan Nooit de aandacht vrij om helemaal in het moment te vaak gericht op een toekomst denkbeeldig, een verleden geromantiseerd, ijdele hoop meer te ervaren.…

Een onbestemd verlangen, een onbehaaglijk gevoel. Midden in het leven staand echter zonder doel. Gespeelde vrolijkheid, het gelaat getekend. Emoties verscholen, de kleuren verblekend. Ratio voert de boventoon, de passie is onzichtbaar. De sleur niet doorbrekend, leven langs elkaar. De toekomst ontwijkend alsof die niet bestaat.…

ik zie een spiegelbeeld dat ik niet langer kan verdragen het kind in mij spreekt al zo lang een taal van onbehagen gevangen in de kerker van het niet-begrijpen hoe weet ik wie ik ben als ik mijzelf niet eens herken? waar is de zon die mij laat rijpen? waar is de steen om de facetten van mijn ruwe diamant te slijpen?…

Er valt een stil onbehagen, omdat de een voor de ander niet wijkt. Soms lijkt het bijna, of wij elkaar niet verstaan. Allebei een andere taal spreken, wij alleen door zullen gaan. Dan is er toch die kleine vonk, het verlangen naar elkaar. Is er zonder het vergeven, zijn wij weer een liefdespaar.…

Soms zijn er woorden scherp en vol venijn lijkt de band even verbroken omdat wij onszelf niet zijn dan groeit er een kloof die niet te overbruggen lijkt er valt een stil onbehagen omdat de een voor de ander niet wijkt soms lijkt het bijna of wij elkaar niet verstaan allebei een andere taal spreken wij alleen door zullen gaan Maar, inwendig…

Soms zijn er woorden scherp en vol venijn lijkt de band even verbroken omdat wij onszelf niet zijn dan groeit er een kloof die niet te overbruggen lijkt er valt een stil onbehagen omdat de een voor de ander niet wijkt soms lijkt het bijna of wij elkaar niet verstaan allebei een andere taal spreken wij alleen door zullen gaan dan toch is…

De hedendaagse rancuneuze boosheid krijgt gevaarlijke effecten nu deze gepolitiseerd raakt en de publieke ruimte verovert. De Partij voor de Vrijheid is een uitgesproken exponent van dit proces.…

Peinzend, doordrenkt van onbehagen telt hij de dagen. Goed humeur veinzend worstelt hij zich door het oneindige pijnlijke leven. wrok, woede angst, armoede; hij kent het gevoel… starend naar zijn lege glas wenst hij dat het ten einde was.…

Een bang mens stemt de buren onbehaaglijk. Ze brengen de politie op de hoogte. Het blijkt dat ik de wet Niet naleef. --------------------------------- uit: 'Gedichten 1954-1983', 1984.…

Wanneer ik zeg: “De soep is wat te zout” ontsteekt zij in een storm van onbehagen en ook moet ik het zeer beslist niet wagen te reppen van te heet of juist te koud. Zij reageert alsof ze werd geslagen en ik krijg bars en bitter toegesnauwd dat ik mijn grote mond maar beter houd en niet zoveel moet zeveren en zagen.…

Gevoel van onbehagen geworteld in een ongelukkig verleden. Waarom geen oplossing? Verklaring zoekend voor het heden; je vindt er geen als ze je erom vragen. Waarom zo diep verborgen? Het hoe en waarom van een mensenleven heeft maar één bestemming. Waarom kreeg je geen teugels?…

De eindeloze reis gaat doelgericht langs sporen van verdrongen onbehagen. En niemand die de vragen stellen wil. De waarheid wordt, als vroeger, bang ontweken. De vierde mei, als klokken niet meer spreken, klinkt uit de lege tram een luid gegil.…

in al de dubbelheid het onbehaaglijke het ondraaglijke van werkelijkheid? een bouquet rode rozen is dan om te vozen niet komend dichterbij het eigen innerlijk' tij tekent afstand onze onmacht is dichterbij taal van kracht het ware lief te kozen bij afwezigheid van pose?…

In de verte Wijds aan de horizon Blauw en gejaagd grijs Dichtbij, door de natuur Vormgegeven grillige rotsen Een rijzige gestalte, jij Loopt over de onbetreden paden Langs met mos begroeide aarde In een mist van onbehagen Zocht je naar monumentale bomen In de schaduw schilderde jij ze ijzig Voor jou waren ze het verband Op de wonde,…

een goegemeente langs wegen, aders met een ziel verhard met eerlijke gesteenten van volle waarheid, vast, stabiel helaas, soms wordt het bermbrandlopen of daagt een onverhoedse kuil die men dan nillens moet bekopen met omwegen, valsplat en vuil of erger, diep in hinderlagen van sluiks en struiks konkelverraad komt men terecht in onbehagen…

Gevoel te leven zonder reden Gevoel te leven zonder hart Te leven als een robot, die puur zijn taken doet Gegoten in een vast stramien Dagen vullen zich met nietsheid Sluiten naadloos aan in de keten van mijn leven Vertrouwdheid dooft het laatste vuurtje Dat me laat sprankelen voor wat leuks Alleen diep van binnen leeft iets Een gevoel van onbehagen…