Alle inzendingen over ondergang

Al zullen wij nooit zinken met onze houten kop: Red ons van de ondergang, de Beerenburg is op.…

Huilend zet ik dit op papier ik verlang naar hier of toch naar daar wist ik het maar Ik voel me zo rot de wereld is kapot op een plek als deze had het zo mooi kunnen wezen Kijk eens om je heen allemaal glas, hout en steen overal huizen, wegen en gebouwen en overwerkte mannen en vrouwen Soms waan ik me een kind altijd…

De haven verlies ik steeds meer uit zicht, stilaan kwijn ik naar de ondergang geef mij over, aan die woeste zee. Rustend op de bodem en herademend geniet ik van de zachte schoonheid en kalmte, nestel mij op een bed van koraal.…

De smaak van gekauwd hout flarden katoen en leeggezogen haren het schraapt ons af holt ons uit tot lijken van dichtbedrukte lucht. Zelfs de zee heeft zich bij ons lot neergelegd. Uitgetolde zon vermoordt dromen van stormen en heroïsche gevechten, we sterven in mineur ongehoord. Alles verzindert tot waaiers zout ontspringt in onze…

ik voel mij als een trots schip dat zeeën der liefde verovert waar prachtig helder water tot blinkend kristal wordt omgetoverd in mijn gevulde gouden ruim heb ik miljoenen exemplaren geluk dat ik wil delen met een ieder als troon op een machtig voetstuk maar plots hangen daar donkere wolken die alles behalve vredelievend zijn als piraten…

Nu de wereld toch is afgestript van ondergang tot ondergang begrijp ik noch de waarheid en de leugen noch waarom oude slaap het gepelde mimosablaadje mijn vinger kan verdragen en violen werken op het verbeelde zo droomt het geen buiten daar stript nazomer even nog…

Hoe konden wij vermoeden bij de eerste dageraad die ons vulde met verlangen dat de zon zou ondergaan? De zon die ons vervlamde en deed dansen van geluk klom steeds hoger in de hemel door een zinderende lucht Wat waren we verbijsterd eerst zag jij het, toen pas ik dat die zon begon te sterven langzaam stikkend in de mist Het al verslindend…

Op een boerenbedrijf nabij Goor Komt een grote tunnel voor 't spoor De boer was al bang Voor een overgang Maar hij gaat er nu onderdoor…

wandel west waar wolken -rode wonden- wachten op de avond, moe en bloedend lijk papaver wandel west waar drukte -woeste honden- webebt in vergeten hoe gedaver wurgend werkt nest is best nu 't noorden ijzig nadert moordend in z'n ijz'ren greep geklauwd : het einde van de dag nest is best en woorden van mijn vader trekken -goud-…

Luister…, hoe kakelende kaketoes zwijgen het loof lispelend zijn ruisen trilt de rivier ‘t kabbelen deinend stilt en stapelwolken donker dreigen zie…, de nevelwazen zuchtend krullen verrijzen in ‘t hoog verheven rijk uit zilvergrauw geweven tijk waarin zich zoete geuren hullen weet…, dat de zon zich zal verdrinken in rode sluiers stervend…

Van sommige legenden is het leven één lange doodsstuip, schijnbaar zonder eind. Uiteindelijk is hij niet weggekwijnd maar heeft zijn dood de juiste draai gegeven. Toch dacht ik van een man als Herman Brood: Die sterft zo lang al - die gaat nooit meer dood.…

Onwezenlijk leek het wel, ze merkte niet eens de schoonheid van de ondergaande zon in haar streling met de golven, langzaam verdwijnend in die betoverende gloed van een feeëriek kleurenpallet. Zelfs het geluid van krijsende meeuwen, als groet aan de invallende nacht, drong niet eens tot haar door. Zo verward en hulpeloos koos zij de weg naar het…

aan het einde van de dag als ik naar haar kijken mag gaat de zon ten onder maar niet zonder zich weer te laten zien en misschien... wordt dit de laatste dag dat ik de mooiste stralen voor de laatste malen nog aanschouwen mag…

De zondagmiddag liep weer eens op een bloedig hanengevecht uit. Haar woorden. Mijn zwijgen. Haar bleke handen om het glas. Mijn afgewende blik. Opeens spoten haar ogen het avondrood woest in mijn gezicht en ik besefte dat het laat was.…

Turend naar de verre einder waar het licht al avond schijnt houdt ze de ondergaande zon behoedzaam in haar handen maar als zij louter vagend zijn liefde schimmen ziet drijven koesterende stralen dovend in verkilde tranen weerloos drinkt ze stilte uit geleegde eenzaamheid voor ze als gewezen engel vleugellam verzinkt…

Luister…, hoe kakelende kaketoes zwijgen het loof lispelend zijn ruisen trilt de rivier ‘t kabbelen deinend stilt en stapelwolken donker dreigen zie…, de nevelwazen zuchtend krullen verrijzen in ‘t hoog verheven rijk uit zilvergrauw geweven tijk waarin zich zoete geuren hullen weet…, dat de zon zich zal verdrinken in rode sluiers stervend…

De wereld gaat aan vlijt ten onder.…

Ik ben een heldere straal van de Poolster. Zacht daal ik neer naar de aardbol, kom terecht in een koude nacht. Natuurlijk, want onder mij zie ik de witte kap van de Noordpool. Die eentonige ijsvlakte bevalt me niet erg... Ik wil liever ergens anders naartoe. Laat ik de zwarte golven van de oceaan maar opzoeken. Daar zie ik die geweldige watervlakte…

En allen die voorgingen, deze ondergingen mijn ondergang zoals gedaan gij zijd. herboren en herschreven, verledentijd.…

De effectiefste manier om de Friese taal van de ondergang te redden is door het spreken ervan te verbieden.…

De effectiefste manier om de Friese taal van de ondergang te redden is door het spreken ervan te verbieden.…

De bom is wie hij was want verdwenen is hij toen de bus dichtbij zijn ondergang was.…

Ondergang van de planeet Bol vol zwarte aarde na het schieten van een atoomraket moleculaire splitsing vingergedrukt einde wie is het die als laatste mag, aan zet..…

Het leidt immers tot de ondergang van de enige plek waar men werkelijk bestaat.…

De werkelijke ondergang van Blavatsky vond plaats toen het Genootschap voor Paranormaal Onderzoek een onderzoek naar haar instelde en tot de conclusie kwam dat veel van de paranormale verschijnselen in feite oplichterij waren.…

Berlijn is enkel nog voer voor vuur Hitler snauwt met slinkende adem Naar de generaal die stamelt in de kraag Met de macht der gewoonte de arm strekt Voor een Sieg Heil die galmt in de bunker Een koortsig gewemel hangt daar rond De ondergang plant zich onderhuids voort Het volk verdient de galg De pletwals van rupsbanden Want de natuurwetten…

Gelukt!! We hebben het weer gered, zelfs de halve wereld is niet vergaan. Vreemd idee eigenlijk. Alsof die foto vanaf de maan, met ons kwetsbare halve bolletje in de lucht, ineens permanente werkelijkheid zou worden. Met die gedachte in het achterhoofd ben ik toch maar tot vijf over twaalf ’s nachts wakker gebleven. Want het zou lullig zijn als de halve…

Het is met onze ijsbeer slecht gesteld: De ondergang schijnt ook hem te bedreigen Daar hij geen poot meer aan de grond kan krijgen Wanneer de ijskap van de Noordpool smelt. Het beste is om er maar voor te kiezen De allerlaatste ijsbeer in te vriezen.…

Als het daglicht vervaagt en de zon en de horizon een spelletje spelen tot aan ondergang toe. Dan krullen mijn lippen glimlachend de nacht tegemoet, kom maar droom, ik heb een doosje waarin jij past.…

Wat kost u een boswandeling, een prachtige zon-opkomst of -ondergang, een blij gezicht, een kinderlach of een avondje stil genieten in een prachtige natuur? En..., hoeveel geluk bezorgt u dat?…