Alle inzendingen over ontkomen

Er is geen ontkomen aan. Na de vakantie begin ik in twee havo. Het is een rumoerige klas, ik ken niemand en ik mis Annemarie.…

Flarden van gedachten weven zich rondom mij kan er niet aan ontkomen het laat mij niet meer vrij Spinnen raggen in mijn kop weven traag hun web kan er niet aan ontkomen het hoort niet bij mij heldere geluiden doen mij ontwaken weven klanken in de lucht kan er niet aan ontkomen niet meer op de vlucht…

Ongezien aan zoveel onzin te ontkomen, ontkom ik niet aan haar begin - trilling, overwintering gewin. ----------------------------------------------------- uit: 'Ongehoord', een keuze uit de gedichten 1957-1997.…

Maar ook voor dit drama geldt: aan menselijke wandaden valt niet altijd en overal te ontkomen.…

De gulden regel is hen die wij liefhebben te helpen aan ons te ontkomen.…

Niemand is natuurlijk ontkomen aan Picasso, als je tenminste een beetje een fatsoenlijk iemand bent.…

De recente schoonmaakacties op de Mount Everest tonen aan dat zelfs het hoogste en meest onbereikbare plekje ter wereld niet is kunnen ontkomen aan massatoerisme, inclusief zijn wegwerpcultuur.…

Het aan de jacht ontkomen hert of zwijn Kan zelfs niet meer ontsnappen met de trein.…

ongedurig gespannen zaadjes op zoek naar donker licht en warme levenspaadjes een gil, een zucht eerste verzorgingsplicht omarmende levenslucht niks meer te dromen voor de realiteit gezwicht niet aan te ontkomen…

Mijn pa heeft in het kolenhok van de buren gelegen om aan de feldwebel te ontkomen. Mij heeft hij meegegeven dat je kunt zeggen wat je wil van de Duitsers, maar ze kunnen wel zingen..... "Warum weinst du, kleine Tamara" "In einer kleinen Konditorei"…

Beadem mij met je ziel Zo ik weer leven uit blaas Dat bloemen doen bloeien Waar honing uit zal groeien Het zoete van de dag Zal smaken naar maanden van gelach Laat me dromen in je hoofd Zo ik kan ontkomen Aan een eenzaam hart…

vluchten in dromen waar de waarheid liegt zonder te ontkomen aan wat je ziet woorden wisselen en vormen slechts wat je echt wilt horen en zien in alle leegte zonder gevoel het is dat ik dronk anders was het gestolen…

De speler kent zijn gelaat door en door Heeft elke lijn en plooi en rimpel De ronding van het jukbeen In een bolle spiegel verlicht Dan strijkt hij door het haar dat wijkt Onder een toevloed van hormonen Enkel een besneden puber Kan aan dit lot ontkomen…

Er is geen ontkomen aan.…

In jouw ogen Zal ik verdrinken Naar binnen gezogen Mij voorgoed verminken Aangetrokken door de vochtige glans Verleid door het blauw Dit is je kans Ik ben van jou Ze houden me in bedwang Er is geen ontkomen aan De traan langs je wang Ik laat je niet meer gaan…

Het koele water omspoelt mijn voeten Rust stroomt als een rivier door mijn lijf De horizon bestormt me als een ontkombaar lot Mijn hart weet dat ik moet boeten Ik voel hoe ik wegdrijf Angst is mij vreemd, jouw beeld is mijn vlot…

Het bonst en gonst in mijn hoofd, geen ontkomen. Flarden van donkere dromen worden zichtbaar. Gedachten zijn geen gedachten. Het zijn oprispingen van een sluipend verleden. Laat me met rust, ga weg, maar laat me niet alleen. Ik ben zo bang.…

Pijnlijk, maar er is geen ontkomen aan.…

Wanneer je aan de vloed ontkomen bent Dool je nu half verdwaasd tussen de lijken En bukt je keer op keer om goed te kijken Of je misschien nog één van hen herkent. Want je moet weten waar je liefste ligt, Dat is jouw identificatieplicht.…

ik zag in een plotse flits jouw silhouet schrok wist me geen raad zo lang geleden niet kunnen vergeten zo veel verdriet geen ontkomen je stapte zonder aarzelen op me toe en kuste me me in verwarring achterlatend tranen in mijn ogen mijn hart weer open als voorheen…

gevangen in zalige zielsverwantschap hield zij mij dat hele weekend gezelschap; ik en haar op weg naar Ons, geen ontkomen aan gehaaste harten die overstromen. een Leven vol liefde als nalatenschap.…

als het gras weer groeit is jouw oorlog niet gestorven nog steeds wordt in jou gestreden ook al heb je al lang geleden de vrijheid verworven je zwoegt in opgejaagde dromen en zweet aldoor de angst van barakken ja, je zult nimmer aan het gevang ontkomen en eindeloos naar verlichting snakken…

nachtelijke uren donkere gedachten pijnvolle momenten niet te verzachten talloze herinneringen achtervolgende figuren moeilijk te ontkomen confronterende uren angstaanjagende dromen in een web gevangen hersenspinsels gestild in verlangen doorwaakte momenten langzaam verglijdend zonnig morgenlicht warm en bevrijdend…

Die was geen avond het spoor bijster: z'n soundtrack tussen de huizen liep feilloos synchroon met het in deze werkelijkheid on- ontkoombaar effekt van wolken, lucht en dalende zon, en terwijl ik me hield alsof ik voor dood lag, floot hij. Hij floot. ------------------------ Uit: 'Om de mond van het licht', 1973.…

Binnen deze lijnen wil ik dwalen, nooit meer ontkomen.…

Het feit dat Kennedy aan een reëel proces met volledige opening van de gang van zaken heeft weten te ontkomen, blameert hem voor altijd. Zoals het drama van de familie Kopechne niet zal ophouden...…

Waaraan niet is te ontkomen. Zijn heilige voetstappen, in deze angstige tijd. Oorlogen en ziektes, kenmerkend voor de eindtijd. Wanneer komt die dag, dat mijn hart stil zal staan? Omdat de tijd zal stoppen, en de wereld zal vergaan.…

Als blaadjes vallen van de bomen Is er niet aan te ontkomen De liefde die valt net zo hard En kleur verandert in pikzwart Waarom toch bij jou en mij Ging dit niet aan ons voorbij Moeten wij het ook bekopen Is er niets om voor te hopen Komt het echt dan nooit meer goed Is dit echt mijn laatste groet Ik hoop van niet maar denk van wel Einde…

de beklaagdenbank torst het gewicht van de leugen zoekt naar de waarheid die niemand gelooft verzaakt aan het recht dat ooit is ontkomen als zeemzoet gesmeek dat zweepslagen werd en kraakt in haar voegen door pleidooien vol haat die woord tegen woord nog wonden slaan waar enkel bewijs de stellingen staaft het niets van de leugen…

Bommenregens vormen Rode plassen in de straat Oneindig groot verdriet Slaat om in blinde haat Met onwaarschijnlijk groot gemak Word de waarheid ruw ontwricht Door de oorlog af te doen Als schoon en doelgericht Vertel dat maar aan de man in Hilla Die het geweld wilde ontkomen En bij zijn angstige vlucht uit de stad Zijn familie hem…