Alle inzendingen over opgeven

Ondanks alle narigheid vechten we om te leven Want 't leven heeft ons in zijn greep, en, willen we niet zomaar opgeven Misschien, als we wisten hoe het aan de andere kant zou zijn, zouden we niet zo vechten om te overleven Maar, omdat dat nog zo mistig is, houden we ons hier zo vast en willen we niet van opgeven weten...…

Ik geloof niet meer in helpen. Het helpt namelijk niet.…

Niet zo gauw opgeven wou ik maar zeggen.…

Dat je nooit opgeeft, Niet voor mij of voor jezelf… Dat je nooit verlangend kijkt, Naar het blauwe hemelgewelf… En dat je nooit zult zeggen, Dat je het leven niet meer ziet… Dat je niet stopt met lachen, En langzaam dood gaat van verdriet… Want niet jij en niet ik, Zal de ander ooit verliezen… En niet jij en niet ik, Moet ooit een nieuw…

Nergens is het zo rustig als in het hoofd van de mens die het denken heeft opgegeven.…

Ergens wil ik nog wel Ik kan nog wel iets verder Maar het gaat niet meer En ik krab wat aan mijn arm Ergens gaat het nog wel En ik maak wat vooruitgang Maar ik kan niet meer Ik laat mijn armen hangen Laat mijn handen rusten Mijn vingers spelen wel, maar Tot in mijn vingertoppen doet het zeer Ergens hoop ik nog wel Ruimte lag er voor…

Vroeger werd wel eens gesteld dat een patiënt was opgegeven door de medische stand. Nu zien ernstig zieke patiënten zichzelf steeds vaker geplaatst voor de opgave zichzelf op te geven.…

Net een contract getekend voor duizend uur, theoretisch noemen ze het werkervaring opdoen; kans op arbeidsmarkt verbeteren. Twintig uur vrijwilligerswerk met een zeer wisselend rooster, kan het maar net combineren met post bezorgen. Om dan vanavond om half negen mijn woning binnen te strompelen en de brief van de gemeente zien liggen. "Cliënten…

Want nooit opgeven bestaat niet. Iedereen geeft vroeg of laat op. Met het redden van zijn huwelijk, het plukken van appels, het opfietsen van de Mont Ventoux. En ten slotte met leven. Dus kom niet af met holle woorden die niemand kan waarmaken. Erger nog. Ze geeft het nu zelf op.…

Vergeven is de hoop opgeven om het verleden te veranderen....…

Soms moet je een gevecht opgeven om jezelf niet te verliezen.…

als alle hoop soms lijkt vervlogen, als je werd teleurgesteld, gekwetst misschien, bedrogen: geef nooit op! als het te veel is om te dragen, als je niet weet hoe je verder moet, als je bent uitgeblust, of lamgeslagen: geef nooit op! geef niet op voordat die laatste mijl werd gelopen. sta nooit toe dat zoet met bitter mengt…

Als ik de troon bestijg zal ik al mijn IOC-functies opgeven. Niet omdat het niet naast het koningschap zou kunnen maar omdat ik dan al mijn nevenfuncties opgeef.…

waren verschillende werkeloze trainers aanwezig die leken te azen op de topbaan die Benítez ongetwijfeld binnenkort zal moeten opgeven.…

De dringende bezuinigingen eisen nu eenmaal het opgeven van onzinnige ruïnes! Sentimentele nostalgie is daarom pure geldverkwisting!…

Ontmoedigd en verbitterd de grens van opgeven nadert Je kijkt de dood in ogen noch bang, noch verslagen verover je de overwinning wat je nederlaag betreft zelfs jij had een keus leven of dood…

Een weg volgen Nieuwe dingen kiezen Winst boeken Dingen verliezen Het nieuwe In het onbekende verdwalen Een tegenvaller Gevoel van falen De moed niet opgeven Dingen accepteren Je eigen slag slaan Van fouten Leren…

ik vraag me af waar onze weg is anders gegaan op zoek naar wat ooit zo eenvoudig mooi was de smaak al lang vervreemd nooit opgevend alle krachten voorbij elk moeilijk woord is er een te veel ik wil je niet kwetsen machteloos weent het van binnen gewoon, wil je beminnen…

als ik mijn stem kon verheffen had je geen woord meer aan mij en kon geen discussie ons treffen omdat het eenrichtingsverkeer was maar als ik niet kon voelen kon jij me niet aanraken en zou ik kunnen glimlachen zonder uit ’n roes te ontwaken dus als ik liefde kon opgeven waren keuzes geen opties meer en was pijn verloren gegaan zou dat…

Ga nooit de hoop opgeven geef de hoop niet op Er is een beter leven, je komt er bovenop! Verlies jezelf niet in verdriet Maar trek je schouders op en geef jezelf, want ja dat mag, een flinke schouderklop... Hoop doet leven dat zegt het spreekwoord toch? Zonder hoop is er geen leven... Je weet het wel, maar 'k zeg het je alsnog...…

Na dierbaar komt ontroostbaar En daarna een diep gat Waar weinig al teveel is Een handeling snel zat Als waarden zijn vervallen En normen niet bestaan Gevoel bestaat uit leegte Waar wanhoop toe zal slaan Als moed is opgeven En niets van nut nog ziet Spreek je dan nog wel van leven Als je wegteert van verdriet…

Toch heb ik mezelf niet opgeven, want hoop doet leven.…

Wolken breken, de regen, moet het opgeven. Grijs wordt blauw, De gouden zon, wordt geboren, ik voel de stralen, op mijn gezicht en sluit mijn ogen. Direkt voel ik weer kou, het betrekt, de zon vervaagt. Ik voelde me, intens gelukkig, ...heel even...…

Hou me vast, ik zou het zo graag opgeven, blijf bij me, alleen dan kan ik leven...…

je breekt me steekt me met een mes een gebroken fles scherpe glasscherven die rondzwerven door mijn hart voor mijn ogen is het zwart ik voel geen liefde meer is dit de laatste keer dat je me pijn doet dat je mijn tijd verdoet ik wil niet opgeven maar ik kan zo niet leven je kan me niets meer geven het duurt nog maar even…

Het wolkje gedraagt zich als een eigenwijze achterblijver die niet van opgeven weet. Het is een dissident, die hoog in de lucht protesteert tegen de gang van zaken: de kaalslag van de helderheid, de koude van de blauwe leegte, de hoge eenzaamheid van niets. Langzaam drijft het verder. Zo ver het oog reikt, is het te zien.…

Ergens wil ik nog wel Ik kan nog wel iets verder Maar het gaat niet meer En ik krab wat aan mijn arm Ergens gaat het nog wel Ik maakt wat vooruitgang Maar ik kan niet meer En ik laat mijn armen hangen Ergens hoop ik nog wel Ruimte lag er voor me Alleen bergen zag ik En mijn hand wees naar de top Ergens denk ik nog wel Dat maakt…

Leven blijft de moeite waard te leven, ook al zijn de tegenslagen groot; Nooit, zal ik de moed opgeven, omdat het leven mooier is dan de dood...…

En nu zit ik hier te schrijven over al mijn verdriet, het gebroken hart zal blijven, maar opgeven doe ik niet! Ik zal blijven vechten voor liefde en geluk, proberen m'n wonden te hechten tot ik op een dag jouw hartje pluk...…

Weet echt niet wat te doen met dit gevoel Is dan alles opgeven nu je doel? Toch hoop ik dat mijn gsm overgaat En ik weer verschijn in je gedachten Zodat we samen heftig kunnen lachen. Dat dit schrijven berustte op misverstanden.…