Alle inzendingen over overgav

Ook al laat ik het verleden achter me, het achtervolgt mij nog elke dag. Het is alsof ik niet het leven leid dat bij me past. En de mensen zeggen: ach, die hippie, die halve gare kan geen kind van G’d zijn. Vroeger had ik leuke vrienden die mij erkenden in mijn apartigheden. En ik hen. Maar deze vrienden ben ik kwijt geraakt omdat ik geloof in Jezus…

Een kind verwachten, baren en voeden vereist volledige overgave aan het integrale proces, en het liefst meteen. Ik vermoed dat aanstaande moeders ergens diep in hun psyche wel weten dat er iets wezenlijks in hen aan het veranderen is. Zwangere vrouwen verspreiden een soort warme gloed – ook mijn nichtje op de geappte foto.…

De zee is onweerstaanbaar, ik schop mijn schoenen uit; ontdoe mij van mijn kleren bij bruisend stormgeluid. De drang is onbedwingbaar, naar zee die ik bemin; geen koude kan mij weren, ik ren de branding in. Het treffen onontkoombaar, ik gooi me in de strijd; reeds word ik weggezogen, zodat ik onderglijd. De golven onverslaanbaar,…

Onderga dit heksenuur: overtreed jezelf, speel met vuur dat lichter maakt en duister; duik onder en daal af, betreed de cirkel van innerlijk gefluister; gebruik je adem, ontstijg dit aards bestaan en verken je diepste oorden, ontsteek een kaars en breng een stilte-offer aan mijn woorden.…

ik, dwalende, met bijna gesloten ogen half ziende over haar kwetsbaar lijf heeft zij, ontegenzeglijk mij opgezogen in haar overgebleven zijn, omkleed met blanke, gelaagde togen Sanfte Hingabe ich, herumirrend mit beinah geschlossenen augen halb sehend, über ihren verletzbaren leib hat sie unweigerlich mich aufgesogen mit ihrem…

neem me maar helemaal hier is mijn witte vlag houd hem maar houd me maar en houd vooral van mij…

door de muziek van het hart, de "ouverture" van de ziel, waarbij zinnesnaren trillen. en ik ver weg kan zien heb ik niet te willen als een draaiend wiel met zoemende tonen en zilverglanzende spaken ga ik door het heelal zonder van mijn plaats te geraken begeleid door schone klanken van een engelen partituur raakt dit het wonderlijke…

In de tuin van de boerderij stond een mooie grote hazelaar. Onder die boom liepen de kippen van de boer vaak te zoeken naar lekkere hapjes. "Wij stappen graag heen en weer, maar blijven altijd waar we wonen," kakelden de kippen. "Maar met jullie zal het anders gaan," zeiden ze tegen de hazelnoten, die aan de takken hingen. "Jullie worden straks…

''Hallo Kobus, dat is weer lang geleden, dat wij elkaar gezien hebben.'' ''Ja Willem, de tijd lijkt steeds vlugger te gaan als je ouder wordt.'' Willem is de oudere broer van Kobus en was afgekeurd voor de militaire dienst. Hij was dus niet opgeroepen in 1939 toen de mobilisatie werd afgeroepen van alle oud-dienstplichtigen, wegens dreiging…

Met de lippen vol vrede en elk woord verstopt in lege gedachten ga ik met hoopvolle armen in de lucht op zoek naar tekens die me vragen waarom ik buig voor het leven en bid voor de verlossing die elk einde welkom maakt…

Zee van golvend zilt gebruis Neem me mee in je gewoel Wild klotsend langs de rotsen Voer mij ver het diepe in Door kou en warme stromen Mijn mond en lippen zout van smaak En met immense kracht laat jij Het blauwe donker van jouw macht Mijn wezen binnenkomen…

Vloeiend ga je op in ons spel Je adem voelt in mijn borst Je hart klopt in het mijne Stroom van verrukking Vloeiend ga je in mij over…

Nu mijn zoektocht ten einde loopt sta ik stil en verloren als aardling in deze nacht zonder einde Verwonderd toch in bange verwachting richt ik mijn ogen naar de hemel waar in het nachtzwartfluweel sereen flonkerende sterren mij toefluisteren wees niet bevreesd nu het einde van uw wil nadert. Mijn herinneringen verzamel ik om…

Daar sta jij dan met een warme lach. Ik snap niet hoe het kan, wat jij in mij zag. Toch achter mij aan hopend op mijn stem. Zal ik stil gaan staan, laten zien wie ik ben. Ik sla mijn ogen op en zie een leven. Alles staat op zijn kop, jij wilt mij rust geven. Waag ik de gok en pak ik jouw hand. Of roep ik dan weer stop en gebruik…

in duisternis ingebed de diepe afgrond berijden Wat mij doet lijden is het eeuwig verzet mijn denkend strijden met zwaard en bajonet Eens protest verstomd is en schaduwen niet meer misleiden als zij mijn grenzen overschrijden Is diepte mijn erfenis zal overgave…

Al had Trees op dat fatale ogenblik haar werk vol warme overgave gedaan, dat ongeluk was haar niet toe te rekenen. Trees zelf dacht op die Vrouwendag: "Mijn collega's vinden mij vast te dik, omdat ze zelf veel magerder zijn en stokjes van benen hebben. Dat valt bij mannen niet zo in de smaak!" Maar Trees betoonde zich heel grootmoedig.…

je gaf je over en aan mij moest ik je nemen maakte dat jou vrij en mij ik aan wie…

de prijs van de overgave de veerman heb ik reeds voldaan…

Mijn bevroren bloed door ijs'lijke aderen Het grauwe gemeengoed, nauwelijks te benaderen Bleek purper scharlaken verkleurend als een dood kind Slapen terwijl ik moet waken opdat ik de waarheid vind Dagen die wijken voor nachtelijk geweld Droomloze dromen hebben mij uiteindelijk geveld…

Ja stellig zal ik ooit verrijzen uit het stof van grijs verdriet op een Berg van Overgave door het Dal van Angsten omringd Mededogen zal de wolken vullen die de laagten vervlakken zal en uit het stof mijn driest herscheppen aan de wanhoop heeft ontrukt Als de Overgave wordt geslecht en zomerzon het stof verzengt resten van het nieuwe leven…

Fier witte zeilen de kleur van overgave aan de wateren…

Harde windstoten – nederig buigen bomen vol overgave.…

de groei geeft zich vol overgave bloot op grond van wederopbloei…

Overgave is meer dan overwinning. Wie zich overgeeft aan de liefde - dus aan God - heeft de grootste overwinning behaald!!…

zachtjes beroer jij mijn gezicht diep kijkend in mijn ogen lief en ingetogen opborrelend een muze een gedicht jouw handen dalen zachtjes neer raken vingertopvluchtig mijn borsten naar liefde dorsten totale overgave geen verweer…

omsluiten huid op huid gebruiken om elkaar te vinden iets voorbij het punt dat je jezelf en de ander gunt zachtjes heen en weer keihard ook een keer in komen en in gaan de spanning opnieuw laten groeien in de hoop dat samen vrucht zal bloeien of wil je je zo geven en mij passioneel beleven in de overgave van mijn schoot kom dan…

vol overgave voeden zorgzame valken hun dierbare grut tot krachtige vleugels weer boven het landschap zwieren…

twee zielen geven onbekend aan elkaar hun liefde maar apart vele levens die verbonden zijn tot overgave overwint en ze samenkomen op een lijn…

al droog ik met tedere overgave een traan de weg naar jouw pijn kan ik niet gaan ook al raak ik zo nabij een hand eenzaamheid is voor mij een onbereikbaar schaduwland…

overgave mooi doch zwaar aan het ritme van het leven kent geen maar slechts beleven als ik daar op kan vertrouwen en niet door de waan word bestoven pas dan ben ik in staat te geloven…