Alle inzendingen over paren

vraagt hij en eerlijk is eerlijk: zijn vader geeft hem ook antwoord: “als het vrouwtje vruchtbaar is, gaan het mannetje en het vrouwtje paren.” Zegt de vader en ik wacht op de vraag van de jongen wat paren is, maar hij verrast mij met: “o, wat jullie elke zondagmorgen doen als slaapkamer deur op slot is!”…

En het ligt maar te ruften onder de geïmporteerde uitheemse bomen, maar paren; ho maar. Mevrouw is een kwartier per jaar vruchtbaar en je zou Ping op de seconde nauwkeurig bovenop haar moeten knallen om nog enig rendement uit de investering te kunnen halen.…

dekseltje sluit dromen af, ik pak zacht het doosje op en kijk stil naar het geheel in beide handen ligt nu vertrouwen de diep paarse kleur, die ik bij mijn geboorte meekreeg laat mij beseffen dat ik in dit leven nog maar één zekerheid heb, maar die komt voorlopig het doosje niet in…

avondwandeling door allerlei tinten paars, samen slenteren…

samen drijven we boven de toppen van de bomen in de diepte golft geluidloos de paars smeulende heide wij zien naar nevels zoeken de ruimte bij elkaar in de aanraking de blik in elkaars ogen in een zacht strelen over huid en haar wij hebben elkaar verheven in liefde die over de nevelige ruimte tot de stille einder reikt…

Leven in de sloot luchtbellen in het water kikkers paren zich moe maar voldaan reigers vullen dankbaar en traag hun magen met mannelijke kikkers verblind door de liefde grote kluiten kikkerdril glinsteren in het zonlicht de lente is ontploft vannacht ga ik luisteren naar hun kwaken…

schapen blaten zacht witte wolken in het blauw de heide glooit paars…

Paars was blauw.…

Het ooievaarspaar is in het vroege voorjaar teruggekeerd naar het nest op het dak van kantoor Staatsbosbeheer, vlakbij het Mastbos van Breda. Dit kleine gebied van Bouvigne aan de rivier de Mark bevalt deze mooie vogels kennelijk zeer, want ze hebben hier al verschillende keren gebroed. We weten ook zeker dat het dezelfde vogels van vorige jaren zijn…

de tijd verdwijnt ze langzaam in de ondergaande zon, de laatste schaduw veegt het licht uit beide ogen terwijl haar mond geluidloos krijt in het ledige ze slaat de armen om haar schouders en probeert vast te houden wat verloren is wanhopig klauwen haar nagels haar lichaam, ooit geliefkoost en heftig bemind, nu gestrand nog maar een paar…

die was paars ...…

Het getouwtrek en gehannes om een Paars-Plus regering te formeren duurt nu veel te lang, geen straathond gelooft er meer in, mocht het er toch van komen, dan verwacht ik binnen de kortste tijd nieuwe verkiezingen en daar zit echt niemand op te wachten, dus afschaffen die Binnenhofperikelen, geef maar toe dat een besturing van dit land onmogelijk is,…

In 2022 won zij de Libris Literatuur Prijs voor De hemel is altijd paars. Zelf ben ik nieuwsgierig naar: Neem ruim, zei de zee.…

het water een vogel de wijde lucht adem happend naar jou zwevend op de thermiek die met jou en mij opeens ontstond jouw vingers verknoopt met die van mij wie van ons twee hakt hen het eerste door en valt als Icarus in een van god en mens verlaten zee als eerste of zullen wij ook daar zielen zoekend naar elkaar verbonden zijn als paar…

Ik zie een jongen naast een meisje lopen, hij kust haar en zij lacht om het geval. Genadige dood! Zij kirren en zij hopen zij zien het kind nog niet dat hen begraven zal. ------------------------------------------ uit: 'Verzamelde gedichten', 1986.…

Donkerblauw: een Frans pakje Gauloises. Lichtblauw: een Nederlands pakje Gauloises. De Franse Gauloise is losser gestopt, maar pittiger dan de Nederlandse. Trek een Franse Gauloise uit een pakje en je leest meteen: Gauloise. Trek een Nederlandse Gauloise uit een pakje. even wachten tot onderaan. Gauloise staat op iedere sigaret, Gauloises…

Twee wijfjeshazen zochten soortgenoten, doch slaagden hierin geen van beide. Van armoe gingen zij een zwijn verleiden en varkenshaasjes zijn hierdoor ontsproten. Ze waren door het zwijn bevrucht geraakt. Er was een grove dekkingsfout gemaakt.…

een minnend paar man en meisje identiteit onbekend op een grijsgeregende morgen in een van de plattelandssteden komen vreemd aan hun eind nl. zij vloeien als twee vlakken natte waterverf in elkaar liefde of toeval niemand weet het stoffig en schraal als puin vindt men de bewijsstukken (hun silhouetten) later veel later op een onverhuurde…

kraaien vliegen aan een paarse hemel mensen fluisteren in het zwart wit zal morgen kleuren in het afgesloten graf…

hij spiegelt zich in het stille water vanuit z’n torenraam blikt hij omlaag en zoekt de diepste gronden van Den Haag de bodem van de politieke krater de kalme vijver dampt of is het rook die opstijgt van een smeulend vagevuur plots borrelt hij sinister en obscuur vanaf het eiland lacht het rode spook achter buigend groen zo goed verborgen…

is achter de bank gevallen grote handen haakten het los daarna werd het vergeten later wordt het opgevist de cups weer overvol gestopt van levenslust en liefde kan zij het helpen dat het de volgende dag alweer uit andere handen valt?…

we legden ketens parallel gebonden als we waren de jouwe blonken fel mijn kettingen in paren een nieuwe wereld maken het vermijden van de pijn om anderen te raken schakelde voorzichtig zijn in woord en beeld ontsnapten zo de dagen liefde werd in kus gemaild wachten was niet te verdragen we droomden kleur schermden warmte af en met…

ze zijn blauw in mijn ogen paars maar het kan zijn dat ik dat liever zie nu nog kleuren buien de knoppen donkerder het wachten is op de zon die eenmaal opgewekt tinten laat verschieten je zei als lavendel zich laat zien kan ik Napels vergeten met liefde leen ik je mijn roze bril en kus je levenslustig onder de blauweregen…

Er zijn natuurlijk al een hele hoop lovende woorden gevallen, maar voordat het feestgewoel nu echt gaat losdruisen wilde Quirijn zelf nog even een paar dingetjes zeggen. Namelijk dat er een tijd van komen is en een tijd van gaan en dat die tijd van gaan na exact twee jaar en negentig columns is gekomen. Dat was het, dank!…

Uit kledingrekken graaien naar alles wat paars is. Zelfs grote liefdes op wielen gaan naar de spuiterij. Om 12.00 uur een ‘date’ met de kapster. “Doe maar een paars spoelinkje, meid!” Reden van dit gerief: in Almere staan paarse mandjes klaar in de Plus-supermarkt voor singles levend onder de armoedegrens die een leuke date willen.…

Door kelken van onwezenlijk kristal Schijnt de ondergrond van tragisch-paars fluweel. Onzichtbaar is de lamp; langs ied're steel Hangt, smal en stil, een zonn'ge waterval.…

in roze en paars en vloeibaar oranje…

Geen mens vindt huid- en haarverzorgen duur Luxe mousse ontdoet het haar van zwakten Amaryllis-pomelo extracten Verstuiven heerlijk na de morgenkuur Maar dure plantjes keurig in 't gelid Dat is dan weer te prijzig en geen hit…

In 't meer, hier blauw als lucht, ginds groen als weiland, Vol vonken zon en langs gouden vegen Als boterbloemen en als gouden-regen, Ligt, tweede cirkel, 't kleurig stralend eiland: Want rhododendrons, paars als zomers heiland, houdt de oever tot juweelsnoer saamgeregen, En 't lijkt een kelk: tintelend trilt de zegen van 't licht, als…

Met filibusteren kun je voorkomen Dat wordt geluisterd naar de meerderheid Vertel maar onzin, praat de hele tijd Tot geen besluit meer kan worden genomen Dat mag dan in de States veel opzien baren Hier doen we dat al vele, vele jaren…