Alle inzendingen over parfum

als een lied langs neusvleugels de citrus die haastig verdampt door bloemen verdrongen tot het hars van mirre blijft een tong van slierten likt aan de korst van de kosmos de korrel van de orchidee de snippers van het sandelhout jasmijn van Grasse bedwongen door een vierkant flesje dat ik aan scherven gooi want ik verkies het parfum…

Hij had weer een uitvinding gedaan, anti-regen-parfum. Volgens de weersverwachting zou het de volgende dag gaan regenen. Hij vroeg of ik zin had om weer proefkonijn te zijn, net zoals voorheen met de plakwolkjes. Het leek me wel wat, ik had toch niets te doen, het examen bodemkunde was pas drie weken later.…

De geur van het parfum bedwelmt de stad waait door de straten gedragen op de wind prikkelt de zinnen laat groot en klein dansen op een plein maakt ze blij en brengt ze van slag de kracht van het parfum is sterker dan ik dacht…

je hangt nog in mijn trui met parfum van vandaag vluchtig word je even streel je klinkt van geur de echo reukloos na: houd mij nu vast vasthouden even maar…

ze geeft me een kus wang op wang lippen pruilen in niets met mijn neus in haar nek ruik ik de geur van parfum dit is dus de geurkus 't is een hele klus driemaal achtereen van linker naar rechter ik ruik en ruik verdrink in hemelse geuren nóg 'n keer ze lacht en werkt mee zacht laat ik mij verleiden waartoe parfum is bedoeld mijn…

Haar flanellen bloes over de armleuning Begin ik al grondig te haten De mouw ruikt nog naar vrouw Ik kuch De hoveling die haar met ingetogen zwier Uit de sluimer sleurt Het huis geeft geen kik In het omgewoelde bed Raak ik spoorloos van de wijs De snik is in haar krop gesmoord Je knipt de spaarlamp uit Je bent al elders Op het parfum…

De parfum die je draagt ruik ik nog immer als is het lang geleden dat je simpel bij me was De warmte van je zijn en de kou van je huid - hoe hou je het uit – Samen zijn is zo fijn Je armen en de lange benen een navel als kersje op je buik hoe zou het morgen zijn als ik weer je parfum ruik?…

Door zijn maîtresse hetzelfde parfum te geven nam hij zijn vrouw bij de neus.…

Naast een rookverbod zou ook een verbod op overmatig parfum- en aftershavegebruik in de horeca een verademing zijn.…

in haar vleugje parfum neem ik wilde rozen waar het aroma van de wind haar onstuimigheid bedwelmend zacht in dat frêle bekoren duistert zij haar lach de verleiding nabij en sluit ik mijn ogen haar liefde toe raak ik die rozen elke nacht…

Ik zou zo graag nog eens “Das Parfum” van Patrick Süskind willen lezen. Mag ik dat van je lenen? Het geeft niet in welke taal.” En op Maria’s verbaasde blik: “Vroeger had ik een hoge positie bij een ministerie.…

Als ik mijn trouwe Ilonka weer ontmoet, prijs ik haar vrouwelijke kwaliteiten, noem haar een "fotomodel" en overhandig haar het doosje met het parfum.…

je hangt nog in mijn trui met parfum van vandaag vluchtig word je even streel je klinkt van geur de echo reukloos na: houd mij nu vast vasthouden even maar…

zoete druppels van verlangen vallen op mij neer je parfum haal ik terug als de vorm van een aardbei alles lijkt zo lang geleden maar je foto flitst mij terug naar het verleden.…

Wanneer ik het water van de rivier mijn ogen laat strelen, het zachte parfum van de oevers terloops op mijn huid, voel ik, heel even, dat ik hier zou kunnen blijven. Een karper zwemt stroomopwaarts...!…

Zie toch onder ogen geef op wat niet kan de droom is vervlogen wist je al zolang Toch de herinnering aan haar lach parfum, kussen, ogen die je hartslag het bloed gaf om te pompen deed je geloven er is er maar een waarin ik kinderen wil en zolang dat onbereikbaar is ga ik van bil tot bil!…

Ik hou van je Mijn liefdesnectar Zoet als honing Ik hou van je Mijn liefdesbloem Geurend als parfum Ik hou van je Mijn liefdesnestje Kleurend als witgoud Ik hou van je Mijn liefdesfontein Kabbelend als water Ik hou van je Mijn liefdesgeschenk Zacht als dons Ik hou van je Mijn liefdesschat Zoet als honing...…

Ze heeft geen parfum nodig Ze is van steen De geur van 100.000 jaar geleden Hangt nog om haar heen Niets heeft ze te zeggen Misschien iets van weleer Eens verborgen in de diepte Nu gehouwen, krachtig... teer... Zacht en aaibaar is haar huid en koud; gehakt, geraspt, gepolijst schreeuwt ze woordloos naar wie maar naar haar wijst.…

kom dichterbij m’n bloem betover me met je parfum bedwelmende bloesemgeur trekt het bloed uit m’n hoofd naar andere lichaamsdelen laat me blaadjes kussen je harde knopjes strelen langzaam één voor één tot ze gulzig opengaan om zich klaar te maken voor een orgastisch boeket…

Het enige dat mij redt als een bestendige schoonheid, als een parfum dat op mijn lichaam is gebleven, is dat ik twee jaar Tamidis om mijzelf had, de meest betoverende jongeman, om mijzelf, niet wegens een huis of een villa aan de Nijl.…

Een parfum, een kaas, een pate, maar ook een schilderij, roman of gedicht - ja, eigenlijk alles wordt er alleen maar beter van als het een beetje stinkt. Natura Artis Magistra. ------------------------------------------- Uit het Lustrumnummer van 'De tweede ronde', zomer 2000…

Vandaag heb ik in een impulsieve bui een parfum gekocht: het favoriete geurtje van mijn moeder. Eerst belde ik mijn vader om te vragen welke dat ook al weer was. Dat wist hij wel; het was zelfs vóór hun trouwen dat hij het voor haar op schiphol kocht. “Toch bijzonder hè dat het nu nog bestaat”, zei hij enthousiast.…

Alie wist dat al en eenmaal buiten bekeek ze het flesje parfum, prijs 5 euro. ''Heb je weer wat gejat'', zei hij.…

Lip kust geen kwaad Zoent de lust Op tedere wangen Proeft voorzichtig Een traan Smaakt de zoute blos Op het topje Van haar tong Zoekt haar weg Tastend vooruit ruikt het parfum van verlegenheid kust de eerste volle lip op de hand van haar roze wang en glimlacht genietend…

Je ruikt de frisse avondlucht als ware het een parfum van de fijnste klasse. De nacht valt over de aarde in schemerachtige geheimzinnigheid. Ik hoor de stilte en denk; Er valt niets te zeggen. Maar schrijven doe ik wel.…

Weeïg, de geur van parfum, die ik telkens mee had willen sturen. Maan en zon en sterren schonk ik jou, maar dichterbij, kwam ik nooit.…

al tijden niet meer aan jou gedacht kwam jij onverwachts tot leven een samenloop van toeval en wat waar geen verklaring voor was de pijn kwam in kilo´s tegelijk zelfs jouw foto hielp niet meer in het lijstje op het bureau gezet met jouw parfum bespoten dit belachelijk ritueel hielp in zijn onbeduidendheid je was er nog als flardje mist…

Ik rook je parfum van kromhout tot elmare, maar raakte de weg kwijt tussen kiezel en herinnering. Krankzinnig lachen om die praktische bezwaren. Een goddelijke komedie, maar was dat juist niet helemaal ons ding? Cupido schoot en liet me hier gewond. Want ik wilde met je leven, maar stierf zacht hier op de grond.…

Wit is voldoende ik hoef je niet in kleur wel sterk en fier rechtop je zeldzame parfum dat subtiel rondom je zweeft het stille symbool van kracht, liefde met doornen altijd aanwezig.…

je lopen heeft iets gratieus het haar blond opgestoken je neusje in de wind de ogen wat geloken je blikt nog lente in de zomerzon aarzelt en kijkt om ik lach het volle licht in je verbaasd gezicht je stem klinkt lichte tonen in herkenningskleur je parfum is herinnering aan eerste kussengeur ik kreeg een hand op armlengte afstand…