Alle inzendingen over ramen

Haar schommelstoel voor het raam met het uitzicht op het land daar schommelde zij urenlang met een breiwerk in haar hand. Dan dwaalden soms haar blikken af en het tikken van de pennen stopte even kijken in het breiboek of het patroontje nog wel klopte.…

Te woeden vanuit kennis toch zijn grenzen kent voor het kunnen ingeburgerd schijnt naar zijn vorm; iemand die even beziet zich tot aan het raam wendt, in te zetten poolshoogte buiten die natuurlijke storm.…

In mijn hart koester ik het gras waarin jij vrolijk lijkt te bloeien en ik vraag me af wat het was dat jouw liefde naar mij deed vloeien Misschien dat jij ook zoiets hebt nu ik rondwaar in je leven ik keek net uit het raam en bedacht me dat zo even.…

Een oude hengst had lang geflirt met ene ram z'n jonge ooi, die snakte naar een flinke beurt. De ram dacht: 'Dat is niet zo mooi.' Hij wilde vechten met de knol. De hengst vroeg: 'Wil je 'n hengst of ram?' Hij sloeg 'm eerst en toen op hol, waarna de ram om 't leven kwam.…

En maar één dak van de stad Zie ik boven het groen, Eén dak, met een raam - Maar dat is nooit open. Wat is achter dat raam, Achter dat dromende oog? Is dat een lief geheim - Of maar een blinde leegte? Zie daar het waaiende groen Tussen de jaloezieën door, - Achter het groen is de stad - Gaan de raadselige mensen.…

Teveel ramen, teveel verdriet, ik zie de tranen en helpen kan ik niet. (krachtterm)…

Gelukkig was het zomer en mooi droog weer, zodat de volgende dag de huisbaas de ramen weer van glas liet voorzien.…

Raam kapot en een boze man doet zijn voordeur open. De jongens waren hard weggelopen. De man was naar de school gegaan en eiste dat ze straf kregen en dat de schade van zijn kapotte ruit vergoed zou worden. Omdat niemand wist in welke groep de voetballende jongens zaten, moesten alle kinderen in de gymzaal bij elkaar komen.…

Verborgen achter blonde haren een longdrinkglas tussen de lippen zat ze roerloos op haar stoel verzonken in stille gedachten naar een onzichtbaar iets te staren da as van haar sigaret te tippen haar ogen zoekend naar gevoel een hulpeloos wanhopig wachten zo zag ik haar achter het raam een hand als steun onder haar kaken moest de harde pijn…

het bestaan is als een loper tussen de kamers, die eindigt voor de deur, de blik uit het raam tot waar de bomen sluiten.…

tussen de stijlen de genen het leven en alles op zich onze grens van mijlen het menen van ideeën op de wereld meegevoerd met stromingen het beslissen van een gedachtegang de onderlingen het dissen van buitenaf het raam waardoor men kijkt indoctrinatie van de geest de faam en alles wat het lijkt het verschil tussen ieder…

Bij ieder ongeluk, bij elke brand, Bij lekke banden en bij uitlaatknallen En elke boom die hier is omgevallen Gaat er sinds kort een rilling door het land. Wij vrezen immers nu met groten vreze: Het zou best een terreurdaad kunnen wezen.…

Ik heb vannacht tot twaalf uur gewacht: Er zal toch wel iets vreselijks geschieden, Met moord en doodslag en met rampgebieden? Maar nee, niks aan de hand nog, tot vannacht. Ach raakt u nog niet al te zeer van streek, Ik spreek u aan het einde van de week.…

De ramen waaien open maar het is windstil tegengesteld aan alle wetten sluiten ze zich weer trillend springen spanjoletten dicht het licht gloeit aan alles is helder de stoelen om de tafel twaalf stuks zijn plotseling ingenomen zwijgende personen staren elkaar aan totdat ik opdracht krijg de deur open te zetten.…

Er zit een meisje achter het raam, Ze heeft blonde haren Al uren zit ze op die plek, Triestig voor zich uit te staren Er zit een meisje achter het raam, Haar hand drukt op het glas Ze kijkt verlangend naar buiten, Wist ik maar wie ze was Er zit een meisje achter het raam, Haar ogen kijken bang Gedachten schieten door haar hoofd, Een traan…

De ramen staan open, de wind waait zoel. Ik wil stil hopen, dat er komt wat ik voel. Ik doel op ‘t geluk, dat mij bedreigt. Ik bedoel mijn ziel, maar ach, zij zwijgt.…

’t Tuintafeltje glanst, De regen er danst, Fonteint, bedriegertjes, kleen*, Dan blinkt er een blaas En breekt met geraas Licht, in de hemelvloed heen. Doch diep in de tuin Hangt alle loof schuin, Druilt of pruttelt van neen; Och, de arme bloemen Verbeuren haar roeme, En hoorden nooit van geween – En wat was een roos, Niet een bolleboos…

Als alle grote ramen rood zouden zijn, dan zouden er maar weinig blauwe ramen gemaakt kunnen zijn.…

Als je de term "stupor" googled vind je geen eenduidige omschrijving. Althans, dat is mij niet gelukt. Maar ik weet al te goed wat het in mijn geval is: een toestand van verstarring waarin je dingen zegt of denkt die je niet had willen denken en al helemaal niet zeggen. Maar je hebt er helaas geen enkele controle over. Je kunt het dus rustig een…

Vanmorgen schrok ik ook geweldig, want bij het aankleden deed ze haar plas in een pot en ging bij het geopende raam staan en stond ze maar te giechelen, waarschijnlijk wachtte ze op een voorbijganger. Gistermorgen was ik met haar bij de huisarts en toen deed ze heel normaal.…

Je ziet daarbuiten voor jouw raam, de mensen lachen, spelen, zingen. En op je wang zie ik een traan, je mist vaak zoveel fijne dingen. Je kijkt naar buiten door je raam, en voelt je eenzaam en gevangen. Maar plotseling hoor je weer jouw naam, is er toch Iemand die jou kent?…

Er is een leven in wat bewegen, de takken beven een beetje tegen elkaar. Een even beginnen schudt elke boom: een bezinnen dit, een schemeren gevend van eerste denken, met lome vingers gaan zij wenken wenken, wenken, brengen uit een vrezend menen nauw geuit. En lichte dingen, herinneringen lispelen zij, vertrouwelingen, zouden wel willen…

Af en toe, nee eigenlijk heel vaak denk ik in een zap en een flits Ik gooi dat kreng het raam uit, RAAK !…

Er is een leven in wat bewegen, de takken beven een beetje tegen elkaar. Een even beginnen schudt elke boom: een bezinnen dit, een schemeren gevend van eerste denken, met lome vingers gaan zij wenken wenken, wenken, brengen uit een vrezend menen nauw geuit. En lichte dingen, herinneringen lispelen zij, vertrouwelingen, zouden wel willen…

De plaats van de boom is voor mijn eigenste raam waarachter ik zit en waar ik temidden van schoolboeken mij op mijn privestrand waan.…

Nu hij het islamitische walhalla Na twee of drie keer doodgaan heeft bereikt En door een kleine kier naar binnen kijkt Roept Arafat: u kent mij wel! Ramallah! Maar de portier, die toen naar buiten kwam Zegt: Allah heeft genoeg van dat geram…

ik wilde niet dat je het zag de chaos in mijn ogen een seriemoordenaar misschien die gedachte kwam steeds boven een mes lag voor de hand ik zag het bloed al vloeien mijn stem is dan verlamd hij zal me eerst gaan boeien de kamer is te klein de deur moet open blijven mijn ontsnappingskans verkleint als de ramen zijn gesloten ik wil…

Door raam van dorpskerk teek'nen beuketakken Schaduwen op 't verlicht, te smal gordijn; Door twee helblauwe spleten naast 't kozijn Scheren twee evenwijd'ge, gele vlakken.…

Een kind voor een raam kijkt naar een korte trein. Zo ben ik ook geweest, al zag ik langere treinen over de lijn glijden uit de opening van de dag. Een kind voor een raam ben ik nog en ik tel met héél klein vingertje de wielen van andere dingen, zo snel als zielen. --------------------------- uit: 'Verzameld werk', 1976.…

''Je staat al een poosje voor een nat raam en je maakt je werk niet af''. - '''' gonsde het door mijn hoofd.…