Alle inzendingen over rennen

Vroeger kon ik vluchten, Wist ik niet eens waarvoor, Steeds weer dat ontvluchten, Ik had het niet eens door... Nu vlucht ik waar ik bij ben, Steeds sleep ik mezelf weer mee, Zo graag ben ik een van "hen", Doch steeds weer ontevree... Steeds weer komt het boven, En maakt dan dat ik ren, Zo lukt het mij te verdoven, Terwijl ik weet dat…

wil je het hard spelen hart achter de huig weg over de tong op schuurpapier schrijven wij alvast het spijt ons ten zeerste het is allejezus zwaar metrohekjes springen met geladen rugtas nog wel je uiterlijk leek bleek zelfs niet Christelijk dus allah vijf klikken lijkt ons radicaal genoeg…

ik kan geen vin verroeren zit hele dagen stil lopen, rennen, springen dat is wat ik wil ik kijk verveeld naar buiten zie kinderen op straat kan het niet verkroppen dat alles verder gaat iemand vraagt: gaat het wel goed? je ziet een beetje pips! dan denk ik: hoe zou jij je voelen? zes weken in het gips!…

Ik pak mijn schoenen Strik mijn veters Ik delf zuurstof En maak meters Ik ren geheel Verschoond van pijn Als een robot Als een trein! Ik snel nu voort Vertrap de stenen Zijn dit wel Mijn eigen benen? Mensen, kijk dan Zie me gaan Zie dit lichaam Toch eens aan! Wanneer ik hoest Dan proef ik bloed Ik wil ook kotsen Als het moet…

De hoofdzaak is dat ik me niet bezig houd met het rennen zelf. Mijn benen gaan aan het werk maar verder wil ik er niets mee te maken hebben. Mijn ademhaling schuurt maar dit wil ik niet weten. Mijn hart bonkt in mijn keel en ik negeer dit. De muziek leidt me af en sleept me er doorheen.…

haasten, haasten rennen, rennen vlug, vlug 's morgens heen en 's avonds terug haasten, haasten rennen, rennen wat een verkeer 's morgens file en 's avonds weer haasten, haasten rennen, rennen o, wat een stress 's morgens half zeven en 's avonds half zes haasten, haasten rennen, rennen gut, wat ben ik moe 's morgens ogen open…

Mijn schoonmoeder ligt op de Intensive Care. Morgen op de kop af drie weken. Ze herstelt van een bijna fatale darmperforatie, ze is vier dagen lang bijna dood geweest. Nu kan ze af en toe even zitten. Maar praten lukt nog niet want ze wordt beademd via een buis. Vannacht is er een meisje binnen gebracht. In coma. Door te veel pretpillen in combinatie…

Kom, rennen!’ Als een katapult schiet zoon uit zijn zogenaamde startblok. Al snel heb ik het nakijken. Het is volop herfst in park Oudegein. Ik zie rode, gele, paarse kleuren, hier en daar nog groen. Blauwe lucht, dampige atmosfeer, de zon schijnt. Aan de omgeving ligt het niet.…

Hoe hard kan je rennen, hoe hard ren je weg van mij. Hoe laat jij je kennen, ren je jezelf nu voorbij? Ren maar zo hard als je kan sneller dan voeten kunnen dragen. Hoe hard kon je alweer rennen? Of sta je helemaal lam.…

Maar zolang de meeste trottels blijven rennen, is het voor de enkeling onverstandig om niet mee te rennen.…

steeds dichterbij konden mijn wortels nu maar rennen maar ik ben niet vrij nu is het te laat nu is het te laat mijn leven is voorbij het is hij die op mij staat heel even heb ik hevige pijn maar dan voel ik me eindelijk vrij alsof mijn wortels kunnen rennen…

Duivelse ogen kijken mij aan Door vagevuur omringd Voel ik de angst Die mij zo verblindt Ik stop met rennen Mijn benen zijn moe En ik draai me om Naar mijn tegenstander toe Maar ik voel me weer krimpen Zo klein als een kind Hoe kan ik die angst afwerpen Voor het rennen weer begint ?…

Rennen in een wereld zonder licht alsmaar doorgaan zonder bij het ware geluk stil te staan.…

Willen rennen naar buiten niet buiten verder soms wil ik nee altijd voor altijd los van de wereld…

Ik wil, rennen als een paard, bloeien als een bloem, vliegen als een vogel. Ik wil, lopen op het pad der liefde, zweven over rozenblaadjes, rijden op de weg naar geluk. Ik wil, zijn wie ik ben, worden wat ik kan, doen wat ik wil. Ik wil, leven.…

Te weten dat je voor zulk ongeluk nooit hard genoeg weg kunt rennen, maakt mensen bang en zal nooit wennen!…

ben alleen, en dat is naar Het huis is leeg, zo zonder jou Vanuit mijn bed kijk ik opzij De leegte van de kamer komt in mij De pijn van zijn met jezelf en niet meer met een ander Voelt als een open wond in mijn hart Maar ik zal het toch met mezelf moeten doen Omarm de pijn met liefde en maak een nieuwe start Of zal ik weer vluchten… Rennen…

ademen neemt soms de must van rennen in de tijd die nimmer wacht of even rust en telkens verder glijdt hoe nietig kan een mens zijn die in zichzelf verdwaald en tot de conclusie komt: ik heb mij ingehaald!…

rennen, vluchten in de duisternis geen uitweg de schaduw van jou blijft me omringen…

Daarom is het dat de Wijze weet zonder te rennen, begrijpt zonder te zien en handelt zonder te doen.…

altijd bezig met hun mond maar ik altijd met m'n handen geen moment stil bij hun maar altijd stilte bij mij ze zijn hier en dan weer daar maar ik altijd ergens anders ze rennen en vallen niet maar zelfs als ik stil sta struikel ik we verschillen in alles en toch zijn we gelijk…

Het uiterlijk in een nieuwe tijd niet te ontkennen zal met recht van zegen eens jouw kant uit vallen; die stof uit vervlogen tijden jij knap voorbij zal rennen, de schoonheid van binnenuit geurende stof doet stallen.…

Vandaag zag ik mijn kinderen door de boomgaard op mij toe rennen, bloesem dwarrelend om hun lachen, de armpjes ver gespreid als tuimelende vogels. Betoverend dat, juist op dàt moment, vanuit de sinaasappelboom, een merel floot.…

Hier valt dus het verband niet te ontkennen: wie jatten wil, moet ook hard kunnen rennen.…

Opeens ging je rennen en keek me niet aan vocht hard voor je leven please laat me toch gaan Ik rilde en walgde al was je maar klein mijn voet in de aanval die maalde jou fijn ik heb je vermoord voor mij een gewin ik zal je begraven jij arme spin…

Ik wil in de oogverdovende in de versplinterende in de schreeuwende swingmill van de zon en op regenboogschoenen de lucht bestormen en rennen en zingen en het vlies van de tijd van mijn leven scheuren ik wil leven als een bloemblad zinloos weergaloos mooi op de wind stormenderhand leven LEVEN LEVEN WIL IK…

Te moe om te bedenken waarom Te veel hoofdpijn om te piekeren Te veel slaap om te huilen Weet niet meer hoe het voelt Om te rennen zonder twijfel Ben vergeten wat het is Te slapen omdat het moet Te moe om te lachen Te veel hoofdpijn om te dromen Te veel slaap om uit te gaan Weet niet meer hoe het voelt Om kracht te hebben Ben vergeten…

De leugen kan traag zijn moe niet vooruit te branden, kan dik zijn kortademig amechtig of zelfs dood -op sterven na- maar als het om de waarheid gaat dan springt zij op en begínt toch te rennen...…

Ik wil niet langer vluchten voor mijn gevoel weg rennen voor de storm in mijn hart het doet pijn wonden te slaan maar ik moet deze weg gaan ook al is het pad onverhard ik zal als de pinguïn deinend op de golven door het groen blauwe licht de vissen zien glinsteren in het water…

Rennen, rennen voor je leven,dat heeft die hufter gedaan! Waarom zit ie achter mij aan, wat moet ie, mijn hoofd, mijn leven? God help me, rennen, ren voor je leven, weer een kapotgeschoten lijf, ach lieve god zo iemand is toch knettergek, steken in mijn zij, dit hou ik niet lang denkt ze.…