Alle inzendingen over rotte vi

Met andere woorden: volgens mij stinkt het uren in de wind naar rotte vis!…

me rot…

Je bent mijn rots, ik ben de branding jij bent het anker ik de grond jij bent het diner ik het toetje jij bent het huis en ik de deur. Wanneer er niemand meer voor me is, zul jij er altijd zijn want jij bent mijn tweede ik!…

Moeten zijn collega´s in VI hem niet daarop wijzen? Dat hij veel leest en van veel dingen op de hoogte is kan ik niet ontkennen. Hij weet ontzettend veel maar hij beseft weinig is mijn indruk. Heb ik een hekel aan de man?…

Toch kennen wij al meer van die verhalen; wij denken eens aan Alexander VI. De geest van Borgia roept: "Waar ik rondwaar verandert zelfs een engel in een zondaar!"…

Rot toch op! Wees dan een kerel, en neem haar mee uit eten. Of beter nog: kook zelf een Godenmaal. Wees lief, wees eerlijk. En vraag of ze je wil verwennen. Maar doe niet net alsof je haar een cadeautje geeft. Soms schaam ik mij diep voor mijn seksegenoten. Wat een droefheid.…

Weet je wat het is, Ouwe Reus… Het is, weet je… Je moet je niet zo druk maken… Ik zit hier ook maar wat te doen… Toch? Maar weet je wat ik wel vind… Ik vind – en Johan zal het me me eens zijn, toch Johan? – We hebben het er hier vaak over gehad weet je… En om me dan een beetje druk te moeten maken over wat ze… nee joh… ze maken mij de pis niet meer…

verdriet kit al mijn krachten samen zodat ik roerloos word als steen mijn hele wezen wordt materie een ondoordringbaar star mysterie o sla de rots, opdat ik ween…

De stem van het mangrovebos lispelt steeds haar oude lied als een mantra door mijn ziel in ‘n branding van verlangen spoelt ze al m’n zorgen weg als ik toegeef en moe zeg: ik kom naar huis… misschien al morgen Want ik ben het moe jouw lokroep aan te horen elke dag….,elke nacht och, ik weet dat jij niet stopt met roepen dat je op me wacht…

En ik voel me rot. Ik voel me zo verschrikkelijk rot.…

op de rand van dood en leven in het land van teveel geven tussen de waarheid en de leugen de vrijheid en niet deugen de reus de rots de kneus zonder trots…

voor de strategische generale ontspan armen, benen en nek en kuch voor het verbale De concentratie is groot de inspanning vooral leg ziel en zaligheid bloot voor de dans van het bal Lichamelijk gereed gespannen is mijn blik daar het slaken van de oerkreet een onderdeel is van mijn ik Gedreven kijk ik achterom en bestudeer de enorme rots…

' Als u het niet kunt, vraag het aan een vriend met Arabische roots. Dat wil ik hier wel eens herhalen. Ga uw gang!…

Badend in het zweet en nog helemaal ontdaan werd ik half wakker. Dit was de meest lucide droom die ik ooit had meegemaakt. Ik voelde meteen dat deze aanschouwde gebeurtenis niet zomaar een droom was, maar een voorspellende zienersblik. Zoiets was mij nog nooit overkomen. De echtheid van het gadegeslagen voorval was indrukwekkend van kleur, scherpte…

Een fluweel zachte avondjurk omhulde jouw ontluikende lichaam op die bijzondere avond in mei,nu alweer zo lang geleden. Herinnering aan een vervlogen tijd,welke toch nog de levensechtheid bezit van een recente ervaring. Een studentengala waar ik aan terugdenk speelt zich af in een tijd die opgesloten ligt tussen leren en werken, tussen zoeken en weten…

(voor Claude Oscar Monet (1840 - 1926)) Je zag het levenslicht aan de rue Laffitte te Parijs, waar je op de vijfde verdieping voor het eerst gekropen en gelopen hebt. Je vader Claude-Adolphe was een betrouwbare kruidenier en je moeder Louise-Justine kon als zangeres hele mooie liederen zingen, die je altijd aangenaam kalmeerden. Door het beroep van…

Raak de geest schop de taal trap de liefde verkracht verbaal kijk opzij zie geen ogen donder geluk ongelogen pleur de zin scheur en stoot trap de liefde in de goot het hart verward verloren verhard geloven in blind beminnen rot op ga wat anders verzinnen…

Mensen die hun tijd vooruit zijn, worden vaak niet begrepen in het heden.…

ik ben jouw rots in de branding zeg jij zo vaak maar bij wie kan ik schuilen bij wie kan ik huilen als een kind dat het volwassen zijn soms zo moeilijk vindt en toch ik ben jouw rots in de branding je fluistert en je droogt mijn tranen…

Afgelopen week keek ik met lede ogen toe, Trichet afgeklapt door uitgestreken smoelwerken, Khadaffi ontsnapt aan het tribunaal in Den Haag vanwege hoofdletsel en arrogant Hilversum is geschokt door de overwinning van VI.…

Op dus naar Balkenende V, VI, VII en VIII. Nooit komen we meer van ‘m af.…

Oui, cela était autrefois ainsi, mais nous avons changé tout cela.…

VI. Als ik te lang gezeten had bij jou, te weerloos en te dicht tegen je aan, wist ik dat ik vlug wegmoest daarvandaan, want van te grote warmte krijg je gauwer kou.…

Het breed gewelf, door rosse gloed beschenen Is ruig van stugge pegels, grauw en goor, Die wenen, wenen, duizend eeuwen door En tot het eind van duizend eeuwen wenen. En 't kromt zich over warrelrotsen henen Waar elke traan, die viel, een traan verkoor Om tot albast te worden en te schoor Aan nieuwe smart, die kegels wordt en stenen. En…

Je verlangt naar je moederland je herinnert je niets dan goeds Het blijft steeds aan je trekken terug te willen naar je "roots" Pas dan zul je gelukkig zijn houd je jezelf steeds voor Geloof me echt lieve meid ik gun je niets liever hoor Maar ik denk diep van binnen dat je meer mist dan alleen dat En als je daar straks bent val je,…

Jij kende eens mijn maalstroom, ik ben je er dankbaar voor, want jij laat mij rustig rotten.…

Het ware gehalte van VI Vandaag werd op pijnlijke wijze duidelijk. Als de mannen onderling aan tafel zitten, valt het niet zo op, maar bij serieuze tegenstand verkruimelt het niveau tot een bedenkelijk peil. De populistische boodschap verdraagt geen enkele inhoud of nuance. Het volk dient bediend te worden.…

Op zee in schomlend schuitje, Zo rank gelijk een zwaan, Zou met een schalk-zoet bruidje Ik willen gaan. Geen bries, die ook maar even De zilverspiegel brak; Hoe zou ons bootje zweven Op 't glazen vlak! Hoe zou het golfje kabblen Met murmelziek gesus! Hoe spottend zou het babblen Bij elke kus! En wen wij minnensmoede…

O aangezicht zo licht en stil, Een goudenregen in April, In gure tijd voorzegt gij zomer. Gij hebt mijn dagen rijk gemaakt. Ik, door uw goedheid aangeraakt, Werd tot een godgeslagen dromer. En dacht gij, dat ik u vergat, Voor schoon gelaat in schone stad, Belust verboden buit te werven? Uw wezen wies zó door mij heen Als klimopwortels door…

Ik zie een man die weggaat. Een vrouw laat hem passeren. Daar gaat een schouder en een heup die ze heeft vastgehouden. Ze zijn nu bij de deur. Het is een messcherpe vouw. De plooien heeft ze al weggestreken. Er valt droge regen tussen zijn hemd en haar rok. Wat zullen ze groeien! -------------------------- Uit: 'Zandloper', 1997…