Inloggen
voeg je hartenkreet toe

Hartenkreten

Laat mij rustig rotten

Dood als een pier lig ik hier, geplet door decimeters aarde en een dikke plaat voor mijn kop, boven mijn lijf, alsof men bang is dat ik miraculeus aan de dood zou kunnen ontsnappen. Weest gerust, schare bewonderaars, de badkamer van mijn vrienden was voor mij het einde, ik bestierf het bijkans. Ach, da's waar ook, ik ben daar echt aan mijn eind gekomen, dodelijk getroffen door een uitglijer.

Afijn, lang verhaal kort verhaal, ik kom uit de kist. Van de week kwam mijn lieve Nathalie mij de laatste eer voor de zoveelste keer bewijzen, maar ze was, ondanks de meegebrachte bloemenpracht, ontdaan. De lieverd volgt nog steeds de strapatsen van mijn geestelijke vader, omdat ik haar dat min of meer bevolen heb, maar nu heeft ze een probleem. Wie moet ze geloven, moet ze nog wel geloven.

Lieve Nathalie, voor jou kom ik nog eenmaal uit de kast, wat het ook kost, jij en ik moeten terug naar de kust, waar de zee oneindig het lage land streelt. Jij kende eens mijn maalstroom, ik ben je er dankbaar voor, want jij laat mij rustig rotten.

Schrijver: De zwarte hand, 10 apr. 2007


Geplaatst in de categorie: humor

4,0 met 1 stemmen 565



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Nathalie Mahlstrohm
Datum:
12 apr. 2007
Lieve Rina, stop jezelf nooit in een hokje, want dan stopt de vrije geest. Dank voor je compliment, ik heb inmiddels mijn verdriet verdronken met een mooie Chileense cabernet sauvignon/merlot. Wij vrouwen kennen toch geen moraal ?!
Naam:
Rina van Dijk
Datum:
11 apr. 2007
Nathalie is een superwijf. Laat haar niet verdrinken.
Bestaan er eigenlijk vrouwelijke moraalridders? Hoe noem je die dan? Ik zou wel eens willen weten in welk hokje ik mezelf moet stoppen!
Hoe bedenkelijk ook.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)