Alle inzendingen over samenzijn

Verloren in jouw ogen verdronken in jouw stem Soms kan ik zelfs vergeten dat ik het zelf ben Gezonken in jouw armen gesmolten in jouw blik En dat alles omdat wij zoveel mooier zijn dat ik…

Waar wind zo mooi doorheen zingt aan het riet zie ik je ogen gesloten in dromen verdriet stilzwijgend ... sla ik mijn armen om je heen en je voelt het van top tot teen dat je niet meer alleen hoeft te staan dat er iemand bij je is die met je wil delen die ene kleine traan…

leg je hand op mijn schouder trek het deken weg laat me door de kou heengaan maar leg je hand op mijn schouder leg je hand op mijn schouder trek het deken weg laat me naar de einder gaan maar leg je hand op mijn schouder alleen maar met jouw hand op mijn schouder ------------------- uit: 'Hawwa', 2003.…

iemand opent het venster iemand houdt de nacht over ons heen als een nieuw tentdoek iemand kent de weg iemand legt mij zijn oude tweedjasje over de schouders iemand zegt honing, iemand zingt honing, iemand proeft iemand gaat met mij de rivier in iemand zoekt tussen de schelpen naar de allerkleinste geopende schelp iemand zoekt naar een…

Je adem kust me voor je lippen Je warmte streelt me voor je me raakt. De verwachting naar meer zindert. Maar ik ben geduldig ongeduldig Ik weet, er wordt in deze spaarzame uren een parel tijd geregen aan onze dunne samendraad.…

Wij schouwen in 't verstilde samenzijn de oermaat van 't heelal, sereen en rein. Vergeten is het schrijnen van de wonden, weggevoerd de doem van schuld en zonde. In streling, streling, mild en teer is heling, geen pijn, geen verleden meer. Traag openen zich beloften, rood en rond; een vleug van weemoed beroert je mond.…

Wanneer jij niet bij mij bent mijn wereldje weer klein gedenk ik diep en heel intens ons innig samenzijn dan vloeit zacht door mijn aderen zo'n extra fijn gevoel van opgaan in extase en lijfelijk gewoel dan lijkt de liefde een gedicht zij geeft ons beiden kracht 'de liefdesdaad bij daglicht en dromenland bij nacht.'…

nog even liggen wij op bed ik dicht mijn ogen streel je haar jij geniet zeg je en we lachen naar elkaar ineens wordt zoveel duidelijk elk woord en elke aanraking is uit 'zoveel' liefde jij pakt mijn hand en vraagt of ik wil verdergaan ik fantaseer over het voor altijd samenzijn en terwijl raak ik elk warm plekje van jouw mooie lichaam aan…

samenzijn door geschreven woorden verholen emoties stil geuit laten verhalen zichzelf beleven het onvoorziene is levensecht…

Samenzijn gewoon even… Een kort moment Gewoon om te zien Of je veranderd bent Samen zijn heel even maar Zal ik je nog herkennen? Gewoon een minuutje of tien Te kort om weer aan je te wennen Dan zal ik weer gaan En leven we ons eigen leven Een kort intermezzo Samen zijn gewoon even….…

Alle gedichten zijn eindig, ons samenzijn is een gedicht, ons samenzijn is dus eindig.…

Gearmd op het strand Staan beiden, op zes poten Zolang al samen Thuis wacht Huize Avondrood De zon bloost bij het afscheid…

Zij weent, en haar verdriet verschroeit mijn ziel en haar pijn, wordt mijn pijn totdat we samenzijn.…

avondrood met goudomrande ogen waaruit gespleten stralen het laatste licht ombogen van ondergaande zon hittegolvende warmte gekleefd als plakkerige kauwgom aan ons bijna naakte lijf vertrouwen droop eraf in de verte had gekondigd een donderig gerommel en vurig werd gestuwd door menig bliksemschicht dicht kroop je tegen mij aan in…

Ik ben nauwelijks nog jaloers op het samenzijn van mijn stadgenoten, op hun saamhorigheid en kijk naar de gracieuze duiven die opgewekt rondcirkelen en naar de lijdzame, zachtaardige pony's die bereid zijn iedere last mee te voeren, naar de bonte ballonnen en geel-met-roze marshmallows die te koop worden aangeboden, naar de hobbelpaarden die hun rondjes…

De tranen, de ontroering om het onschuldige genoegen waar ze zo van genoot, om het samenzijn dat al een leven duurde, maar dat nog maar zo kort zou duren, om het gerimpelde gezicht, bekroond door het hoedje, dat ik nog maar zo kort in de ogen zou kunnen zien. "Het was gezellig hè?" verklaarde ze thuis na afloop van ons uitstapje.…

Ik zuiver mijn bloed met jouw liefde zo puur en oprecht er is niet veel dat ik wens dan het verlaten van de eenzaamheid niet dat ik dat zo voelde maar nu met samenzijn weet ik wat er kan zijn en ook van geven en nemen.…

ik heb dat tedere gevoel voor mijn vrienden met wie het samenzijn steeds weer een feest is want genegenheid zindert door de kamer. Een samenzijn waar wat je eet of drinkt niet zo belangrijk is want "we vieren vriendschap" staat in hoofdletters op het menu. Waar kleine attenties en complimentjes de vitamientjes zijn voor de ziel.…

Iets dat licht schijnt transparant maakt de berg van graniet Terwijl ik haar heb afgewezen voor een simpele relatie zouden we samenzijn zou het samenzijn ons beiden sterken?…

Gedeeld is eenzaamheid een gemengd samenzijn van samen toch alleen zijn…

Het is één liefdevol samenzijn.…

Langzaam zweven mijn gedachten Koesterend ons innig samenzijn Wat wij gisteren mochten beleven Langzaam zweven mijn gedachten Terug naar het moment Dat je mij intens in liefde nam In mijn gedachten Ga ik terug naar gisteren Koesterend ons innig samenzijn Waarom moest je terug? Mocht je niet langer blijven...…

Tranen te weinig Verdriet te veel Samen met jou zijn Dat is wat ik wil Ons samenzijn Duurde te kort Toch besef ik nu pas Dat wat was Nooit meer wordt..…

Speeltuin spelen samenzijn vergeten de glijbaan door het leven de zandbak om met vriendjes te spelen de schommel om alles even te vergeten helemaal in de speeltuin…

Hebben we elkander toevallig ontmoet Hebben we al dan niet emoties gedeeld Aftastend, terughoudend en alert Onbewust in voor en tegenspoed Soms angstig soms trots en soms verveeld Gods wegen evengoed onze weg Onbekend het eeuwige vloeien Over zijn akkers ze zijn gelijk Onze levensloop naar achteraf blijkt Het is niet afhankelijk van wat ik…

Jouw handen strelen mijn lichaam, je lippen komen volgzaam. Overal waarvan je weet, dat ik alles om mij heen vergeet. Jouw vingers zorgen voor een hemel op aarde, verlangens die je voor mij bewaarde. En wanneer je mij zachtjes kust, vervul je mijn lichaam met lust. Nu zal ik mij aan jou geven, ik voel jouw lichaam beven. Samen komen wij…

Voor even vergeet men zijn ellende door het gezellige samenzijn...…

zwervend langs de kloostermuren van de buitenwereld met gevouwen handen in afzondering heilig gezang onder kaarslicht met rozenkransen in sober samenzijn met open geloof tot de orde geroepen…

ik voel je komen in de voorjaarszon met lichte stralen vat je mij rondom uitbundig danst de zomer in vizier er is een klein gemis jij daar ik hier gelijk voelen we het warme in haar intiem omarmen ze kleurt onze gedachten met een ultiem verwachten je bloost in samenzijn het roze-rood is nu nog zonder pijn in eerst ontmoeten laat…

waarom zo bang om te verliezen wat je nooit bezeten hebt zijn lach en lijf de warmte van het ogenblik dat zijn passie jullie schikt het samenzijn is een refrein waarvan de woorden al vergeten zijn je droomt nog lente weet dat je talenten steeds aanwezig zijn breek schuld die je is aangepraat, steel de uren die hij overlaat…