start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (128)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (328)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (238)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (28)
humor (377)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (52)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (96)
muziek (40)
natuur (91)
oorlog (107)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (86)
welzijn (51)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (146)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5160):

Zeer verlate Kermisimpressie 2013

Na de hittegolf van afgelopen juli die velen méér gekweld heeft dan ook maar enigszins wenselijk was, was de koelte weer ingetreden en ben ik mijn jaarlijkse bezoek aan de Tilburgse Kermis af gaan leggen, nog vóórdat de attracties weer onttakeld zouden zijn en we ze op de Ringbanen voorbij zouden zien komen, geladen op grote trucks en we ze weemoedig na zouden kunnen wuiven ("Tot volgend jaar!")

Een welhaast ongekende koelte streelt mijn lichaam als ik op weg ben naar het Kermisterrein waar ik een plaatsje vind op een terras.
De menigte heeft zich aaneengesloten in tweetallen en in volledige families die in deze hoedanigheid de pleinen en terrassen gezamenlijk bezetten; trots en triomfantelijk paradeert men langs de terrassen, de partner als een pronkstuk of paradepaardje aan de hand meevoerend.
Maar de eenzaamheid, voorheen zo fors gevoeld, staart mij niet meer aan als een monster uit wijd open, holle ogen; zij schijnt haar spookachtige, huiveringwekkende aanzien en gestalte te hebben verloren; ineens voel ik mij opgenomen in de stad tussen de Tilburgers als in de familie die ik niet meer bezit, als in het oude huis, mijn geboortehuis, te midden van mijn vader en moeder, mijn oma, ooms en tantes, die geen van allen nog tot de levenden behoren.

Ik ben nauwelijks nog jaloers op het samenzijn van mijn stadgenoten, op hun saamhorigheid en kijk naar de gracieuze duiven die opgewekt rondcirkelen en naar de lijdzame, zachtaardige pony's die bereid zijn iedere last mee te voeren, naar de bonte ballonnen en geel-met-roze marshmallows die te koop worden aangeboden, naar de hobbelpaarden die hun rondjes draaien, naar de zwarte luifels aan een van de weinige monumentale gevels die Tilburg rijk is.

Gelukkig word ik niet aangegaapt als ware ik de curiositeit die ik inmiddels soms vermoed te zijn en gelukkig hoef ik mij niet bloot te stellen aan onzinnige conversatie.
Slechts de aanwezigheid van vreemden, van onbekenden biedt mij soelaas, slechts hun loutere lijfelijke bestaan......

Schrijver: I. Broeckx, 24-01-2014



Geplaatst in de categorie: feest

Deze inzending is 140 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)