Alle inzendingen over souvenirs

Wat is dat toch met souvenirs? Je wilt ze heel graag hebben, (wat een fijn aandenken!), maar de waardevermindering begint al bij het vertrek. De originele omgeving is er niet meer, de context is veranderd, de beleving is weg. Het souvenir dekt de lading niet meer. Dit geldt volgens mij met name voor souvenirs die je kunt op, om of aan doen.…

In het restaurant smaakten de chocolademelk en de citroentaart voortreffelijk maar mijn eigenlijke doelstelling en bestemming was de museumwinkel om daar voor mijn uitheemse vriendin een mooi kunstzinnig verantwoord souvenir aan te schaffen.....…

De mooie roze spencer en de witte bloes die zij mij schonk bewaar ik als souvenir.....…

Nog altijd bewaar ik het in mijn boekenkast: mijn "Afrika"-boek, een souvenir uit mijn verre jeugd, omhuld door een glanzende paarse kaft. Mama had het haar hoogbegaafde dochter die zoveel vragen stelde, eens cadeau gedaan.…

Nu siert de zeskantige staalgrijs-glimmende urn haar dressoir als een macaber kunstvoorwerp en als souvenir aan de talrijke huwelijksjaren. "Medelijden duurt maar zes weken" verklaart mevrouw.....…

Afkerig als ik ben van een al te overdadig en prominent aanwezig groot, kitscherig pronkstuk dat onze nationale trots of producten zou moeten symboliseren of vertegenwoordigen, vond ik mijn boertje wel een leuk en bescheiden souvenir uit ons Polderland, dat niet zou misstaan in een hoekje van de kennelijk kapitale en formidabele nieuwe villa, waarover…

Ik vluchtte weg van hen en voor hen en nu bungelt die dennenappel hier op mijn balkon, als onschuldige herinnering en laatste souvenir aan lotgenoten die ondanks alles welwillend waren.…

bewaard blijven; de souvenirs uit mijn lang-vergeten jeugd: het Chinese porselein, de schilderijen, de oude staande klok die mijn tante nog troost met zijn galmende slagen?…

Ook vergeet ik nooit meer hoe ik - thuisgekomen - mijn heil zocht bij Tsjaikowski en hoe zijn "Eugen Onegin" een ver, zo ver souvenir voor mij vormde aan de wervelende droomgestalte van mijn vriend, die mij voorgoed ontstolen was......…

Hotel en conferentie-oord "Boschoord" rijst hoog en monumentaal op en haar oranje-beige muren schemeren door een wirwar van boomstammen die met haar wedijveren in hoogte, waardoor we niet onmiddellijk tegen haar op hoeven te zien als lilliputters tegen een reusachtige, eerbiedwaardige gestalte. We wandelen over langgerekte paden die zich om ijsblauwe…

Hotel en Conferentieoord "Boschoord" rijst hoog en monumentaal op. Zijn oranje-beige muren schemeren door een wirwar van boomstammen die ermee wedijveren in hoogte, waardoor we niet onmiddellijk ertegen op hoeven te zien als lilliputters tegen een reusachtige, eerbiedwaardige gestalte. We wandelen door langgerekte paden die zich om ijsblauwe ovale…

Hij droeg een zware, metalen koffer die ongetwijfeld medische hulpmiddelen en medicamenten bevatte en hij keek medegedongen dan wel medelijdend dan wel belangstellend naar een doek aan de wand met het opschrift "Dorset" met mooie plaatjes erop, een souvenir uit Engeland.…

En zodoende herinner ik me ook nog terdege het kleine bootje dat hij meebracht voor mij als souvenir. Het was van hout en droeg fragiele zeiltjes als van vloeipapier en het werd bezet door twee kleurige mannetjes van wie je de hoofdjes kon draaien. Het bootje vond een plaats op mijn meisjeskamer waar ik het liefdevol en zorgvuldig koesterde.…

Ik zal je cadeautje blijven bewaren in het doosje van donker hout, souvenir van je langdurige verblijf in Frans Guyana, eveneens jouw geschenk. En zo nam je me ook eens in je armen en het is de enige keer geweest. Uit gevoelens van minderwaardigheid had ik bij binnenkomst verklaard "een oude vrijster" te zijn.…

Het zeer kwetsbare hoedje was voorzichtig en op welhaast tedere wijze behandeld zoals ik Haar had willen strelen en moeten behandelen en ik nam het mee naar huis; een van de weinige souvenirs en het rust nu weer op mijn kapstok. Tot in lengte van dagen?…

Als bewijs en bevestiging zend ik de prachtig gedessineerde theedoeken, souvenir van "Textielstad Tilburg" naar het kleine Engelse dorp Walsall waar zij, mijn trouwe Janet, tussen de groene heuvels haar dagen ten einde voert.…

Op mijn kastje staat een kop en schotel van breekbaar porselein met turquoise en zwarte motieven; armzalig overblijfsel, souvenir, bewijsstuk en erfstuk van een vriendschap die drie jaar duurde, en die plotseling afgebroken werd door het onvermijdelijke noodlot dat ons allen te wachten staat....…

Om te voorkomen dat er verder mensen besmet raken draag je ( ik dan in elk geval ) een mondkapje al is het alleen al om ervoor te zorgen dat: men hier wat drinkt en met een souvenir vertrekt! Niet echt een leuke cadeautje toch?…

Op mijn kastje staat een kop en schotel van breekbaar porselein met turquoise en zwarte motieven; srmzalig overblijfsel, souvenir, bewijsstuk en erfstuk van een vriendschap die drie jaar duurde en die plotseling afgebroken werd door het onvermijdelijke noodlot dat ons allen te wachten staat....…

Ons souvenir vormt een petieterig suikerzakje met een lichtgroene afbeelding van het restaurant en van de vijver. In Elises luxueuze auto doorkruisten we tenslotte de besneeuwde bospaden. Behendige, elegante schaatsers in de verte, nu het ijs is weergekeerd. Thuisgekomen valt de eenzaamheid me aan als een stormwind.…

Eens, over jaren misschien, zal ik de flat, het park, het water, de herten en ons bankje weer zien, op een nieuwe morgen, op een nieuwe dag, een dag waarvan ik de komst of het bestaan nu niet kan voorspellen, niet kan bevroeden en zal ik dan aan onze liefde denken als aan een ver souvenir dat diep begraven ligt onder de lagen van de tijd, die alles…

Nu ben ik haar enige bezoekster en ik heb felrode rozenblaadjes voor haar meegebracht in een doorzichtig doosje, een in deze omgeving merkwaardig, opvallend souvenir uit een wereld van schoonheid en liefde, een wereld die lichtjaren verwijderd is van dit oord van onheil.…

Men kan verpozen in tal van onderkomens en prachtige, kunstig uitgevoerde souvenirs aanschaffen. Op deze winterse dag zijn tal van jonge gezinnen het park komen bezoeken en tal van trotse en liefhebbende ouders wijzen hun kinderen op de wilde dieren.…

Op mijn vitrinekast staat een kop en schotel van uiterst breekbaar porselein met daarop turquoise en zwarte motieven; bescheiden en armzalig overblijfsel, souvenir, bewijsstuk en erfstuk dat herinnert aan een vriendschap die drie jaar duurde en die plotseling afgebroken werd door het onvermijdelijke noodlot dat ons allen te wachten staat.…

Eens, over jaren misschien, zal ik de flat, het park, het water, de herten en ons bankje weer zien, op een nieuwe morgen, op een nieuwe dag, een dag waarvan ik de komst of het bestaan nu niet kan voorspellen, niet kan bevroeden, en zal ik dan aan onze liefde denken als aan een ver souvenir dat diep begraven ligt onder de lagen van de tijd, die alles…

In een merkwaardig gewelfd doosje uit tropisch hout dat rondingen vertoont als van een voluptueuze dame, bewaar ik nog altijd enkele curieuze en nietige en zo schamele voorwerpjes, enkele herinneringen of souvenirs, zoals daar zijn: een lok van het grijze, stugge haar van mijn oude moeder, afgeknipt toen haar stervensuur naderde, het fragiele, zilveren…

Deze heeft eens met mij de lange terugreis aanvaard en vormt voor altijd een souvenir aan onze expeditie…

Toch waren Aretha's popsongs - souvenir uit mijn jeugd - mij dierbaarder en deze zou ik hebben geprefereerd, maar ondanks alles was onze middag welbesteed en onvergetelijk.....…

Ik heb felrode rozenblaadjes voor haar meegebracht in een doorzichtig doosje, een in deze omgeving merkwaardig, opvallend souvenir uit een wereld van schoonheid waar de liefde nog floreert en bloeit en die lichtjaren verwijderd is van dit oord van onheil.…

Subtitel: Souvenir de Florence Dit strijkerssextet in D mineur, Souvenir de Florence, Op. 70, voor twee violen, twee altviolen en twee celli, is door Pjotr Iljitsj Tsjaikovski gecomponeerd. Herinnering aan Florence heeft een traditionele vierdelige vorm en de titel is ontstaan toen de componist het in Florence begon te schrijven.…