start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (169)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (146)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (96)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (54)
wereld (35)
werk (96)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5089):

Een turquoise kop en schotel; herinnering aan mevrouw Van Keulen

Op mijn kastje staat een kop en schotel van breekbaar porselein met turquoise en zwarte motieven; armzalig overblijfsel, souvenir, bewijsstuk en erfstuk van een vriendschap die drie jaar duurde, en die plotseling afgebroken werd door het onvermijdelijke noodlot dat ons allen te wachten staat....

Nooit meer zal ik op weg gaan naar het bejaardentehuis in de Indigolaan, door haar steevast "Ingolaan" genoemd.
Nooit meer zullen we vis-à-vis plaatsnemen in de fauteuils met de chique bekleding (haar kwetsbare benen in de steunkousen rustend op het krukje dat ik voor haar kocht; de gerimpelde armen, overdekt met wonden, zweren en striemen door een een ongeneeslijke huidziekte steunend op de leuningen).
Een wereld raast voort in waanzin en verwarring; we leven in de tijd van de iPod en van de mobiele telefoon.
De wijzers en secondewijzers "draaien door" over de wijzerplaten.
Kinderen van een nieuwe generatie kijken met grote, verbaasde, onschuldige ogen de wereld in......

Schrijver: I. Broeckx, 30-11-2013



Geplaatst in de categorie: afscheid

Deze inzending is 121 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Han Messie
Datum:07-12-2013
Email:hmessieatlive.nl
Bericht:Ineke, een schone, zachtzinnige en weemoedige herinnering aan mevrouw van Keulen wordt hier kunstzinnig in tastbare dingen weergegeven.
Hoe duidelijk beschrijf je de jachtige geest van de laatste tijd en kinderen, die er misschien onder lijden...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)