Alle inzendingen over steeds meer te wense

In een diepe schaduw verlies ik alle kracht Maar er is altijd een zonnestraal die het ijs doorbreekt En steeds weer de nacht verteert Jouw warmte doet het steeds weer Hoe dichter ik bij jou ben Hoe lichter ik de wereld zie Jij doet het steeds weer Zonder vragen, hoe komt het weer…

Hoelang het nog duurt voor er oorlog uitbreekt tussen Christenen, de in de ogen van de moslims ONGELOVIGEN en Moslims, de naar eigen zeggen GELOVIGEN, weet ik niet. Heb ik geen idee van. Dat echter de Derde Wereldoorlog, WOIII feit gaat worden, staat voor mij buiten kijf. Zou je in zo'n strijd als niet-gelovige buiten schot blijven of word je ongewild…

Razende gevaartes schieten langs me heen als de woedende wind Grote schaduwen boven me als zoemende grote vliegen een spoor van gif achter latend Het water geel en groen door grote brommende, stampende monsters uitgespuwd Op de mishandelde oceaan grote jankende piepende vlekken vervoeren de schatten der aarde In de achter buurten…

als ik jou nooit meer spreek kan ik net zo goed dood gaan heeft het leven voor mij geen zin al zijn er nog zoveel mooie dingen alles is vreugdeloos en leeg waar ik ook aan begin…

We moeten op ons qui vive zijn en weet je, ik blijf nog steeds van mening dat dit gebeurde met een reden! Welke dat weet ik niet maar luguber is het wel.…

M’n hoofd loopt vol, ik snotter, snuif en snuit, als ik die klachten richting farmacie fax bereikt de kriebel in mijn neus een climax en woest en onbeheerst proest ik het uit: “Hatsjiep, hatsjiep, hatsjiep-tsjiep tsjiep, tsjiep tsjiep !” Mijn God, ik heb waarschijnlijk vogelgriep.…

Op het moment, dat je kleinzoon van zestien jaar jouw splinternieuwe PC met Windows7 via muis en toetsenbord snel en soepel manipuleert, voelt het aan als had je zelf dezelfde handelingen tot nu toe met hamer en beitel verricht.…

Studenten liggen graag heel lang in bed In Engeland hoort dat bij het studeren Je leert bij elke studie copuleren Dat is nou, wat je noemt, een pretpakket En door je op je vakdocent te storten Kun je je studie ook nog flink bekorten…

De spruit komt straks van buitenlandse aarde Maud en Boris zijn niet welkom op 't Spui Onze olifantenbullen zijn te lui En Kuijpers krijgt in Rusland pas z'n waarde Straks word ik nog buitengaats gestationeerd Zoda'k niet van deze webstek wordt geweerd…

Waar het Westen het glas heft op het Oosten werpt de laatste het glas tegen de muur van zijn kazerne, leeg en niet langer leunend tegen de muur die eens de grens aangaf tussen alles wat moet en alles wat mag. Dwaze drinkers in kroegen, kreunend onder het gedreun van de S-bahn brullen broederlijk: Oost - pas op West -…

Wegen in steden zijn bloedgeulen in het abattoir.…

Ontvlucht nu de steden, Wie vreugde begeert! Ontvlucht ze nog heden - De Lente regeert!…

Keer op keer Steeds maar weer Van een biertje naar sterke drank Steeds erger: de stank!…

Door de grote steden trekken allerlei lieden zonder vaste woon- of verblijfplaats met hun brieven achteloos op zak, en als ze ze niet verliezen gooien ze ze weg.…

Steeds minder We zijn nog jong, lachen we onderling, de tijd zal het wel leren, maar onze lach verwordt tot grimas, eerder een bezweren dan een bevrijding, steeds vaker zien we de mooie meisjes van toen terug als vrouwen die het grijzen noodgedwongen tot sieraad zijn gaan maken, we doen alsof ons dat niet deert, zij ons ook niet zien met…

Steden zullen inwisselbaar blijven.…

De wens - die van de moeder die hoopt dat haar kind gevonden wordt, de wens van die almaar zoekende oma, die haar kleinkinderen en haar dochter kwijt is, de wens dat: de talloze slachtoffers alsnog geïdentificeerd kunnen worden, het blijft een wens… Een lugubere wens, want zo hoop je nooit in welke situatie dan ook- te komen!…

Maar je weg werd steeds versperd, je werd onzeker van je wens. "Zoekt hij ook misschien naar mij? Weet hij toch niet waar ik ben? Loop ik hem misschien voorbij? Of is hij iemand die ik al ken?" Het zoeken heb jij opgegeven, hoewel je stiekem toch nog hoopt, dat jij hem vindt, hier in dit leven, terwijl je hem telkens weer misloopt.…

ik ben een droom geweest van vele mensen een droom is toch niet meer dan een grote wens ik ben een droom geweest van vele mensen waarom ben ik dan niet gelukkig?…

Menswaardig gaan dat was jouw wens geen redden meer aan dat was jouw grens geen hulp op tijd dat was jouw schrik gelukkig een arts bereid met respect en begrip prachtig ben je in slaap gevallen zo vol vertrouwen zo rustig we weten zeker dat zo dood gaan jou goed is bevallen…

Menswaardig gaan dat was jouw wens geen redden meer aan dat was jouw grens geen hulp op tijd dat was jouw schrik gelukkig een arts bereid met respect en begrip prachtig ben je in slaap gevallen zo vol vertrouwen, zo rustig we weten zeker dat zo dood gaan je goed is bevallen.…

Het breed gewelf, door rosse gloed beschenen Is ruig van stugge pegels, grauw en goor, Die wenen, wenen, duizend eeuwen door En tot het eind van duizend eeuwen wenen. En 't kromt zich over warrelrotsen henen Waar elke traan, die viel, een traan verkoor Om tot albast te worden en te schoor Aan nieuwe smart, die kegels wordt en stenen.…

de wensen vandaag vluchtig varend zeewaarts heen morgen stormt het daar…

ik zou je willen geven het kleine van het bestaan het echte beleven zonder visioenen van de onbereikbare doodse maan ik zou je willen geven het grootse van het bestaan omvangrijk in bloemen gehuld maar ook het azuurblauwe zilte water van de oceaan of de dauwige weidevelden door dieren begraasd en alles met onvoorwaardelijke…

Ik zou liever een kwaliteitsziel hebben die ik niet kende; niet dit inruilding uit mensen die ik maar bekeken heb, dat het alleen doet als ik ernaar kijk. Mijn ziel zou ouderwets onzichtbaar zijn en in mij zitten. Alles wat ik zweeg en riep zou er duurzaam vervuld van zijn. Ik zou er niet aan denken haar te wensen. Zo'n ziel die je nog…

Bij de gedachte aan Nieuwjaar welt in mij altijd een diepgewortelde universele hartenwens op en wel deze:ik wens een jaar vol onvoorwaardelijke liefde voor alles en allen op Aarde, vol respect voor alles wat groeit en bloeit, vol vrede in de harten, de zielen en de geesten van alle volkeren.…

Ik heb hem eruit gelazerd, onderweg naar moederschap leverde hij geen bijdrage aan mijn wens eens moeder te zijn. Wat moet je met zo'n vent, je denkt dat je hem kent maar er zit totaal geen pit in. Ik heb negers overwogen, ze schijnen groot geschapen te zijn, een lichtgetinte loverboy was ook niet onoverkomelijk geweest.…

als ik nooit meer kan zijn en ongestorven steeds maar weer in de nacht verglijd.…

Ik dool in een labyrint hopend dat ik 'm vind... de uitgang van m'n huidig bestaan! Zal het wel of niet bestaan Misschien moet ik niet gaan zoeken, is het er altijd al geweest... dichterbij dan mijn genoegen... en heb ik het enkel maar gevreesd Toch loop ik onvervuld m'n leven door, zonder schuld…

De woorden dansen door m'n hoofd, soms geen touw aan vast te knopen, heb mezelf toch wel beloofd, 't een beetje egaal te laten lopen. Zo snel als in je gedachten kun je 't niet opschrijven, kun je ook niet verwachten, je pen moet er wel bij kunnen blijven. Hele verhalen doen een wedloop in je hersenpan en maak daar dan maar eens een…