Alle inzendingen over steentje

Kuierend vervolg ik mijn weg, dat steentje in mijn linkerschoen baart mij zorgen.…

Ik gooi een steentje in het water kijk het na en zie't niet meer Dan ineens een kring in't water Ik doe het nog een keer... Ik zit hier in gedachten eigenlijk ben ik er niet bij Hier bij 't meer, kan ik ontspannen 't Is zo rustig nu in mij Nog een steentje keilt over't water En nóg een, achter elkaar...…

Het was de bedoeling dat je het steentje meenam en ergens anders neerlegde en sommigen verzamelen ze en willen alle happiness blijkbaar voor zichzelf houden. Was dat mijn fout, had ik het steentje even vast moeten pakken en de ‘happiness’ omarmen en daarna ergens anders moeten neerleggen? Wie weet.…

Iedereen, ook gij en ik, draagt een steentje bij tot de vervuiling. Het enige onderscheid is, dat gij en ik een schuldgevoel erbij hebben, en de anderen niet.…

Een belastingbetaler in 's-Gravenhage Heeft onlangs zijn steentje bijgedragen 't Was voor de fiscus En weer niet mis dus Hij voelt zich bijzonder aangeslagen…

Er is niets leuker en nuttiger, dan af en toe een knuppel in een hoenderhok, een steentje in een rimpelloze vijver, of wat onkruidzaad in een keurig tuintje te gooien.…

Leentje ons kind had rode rozen gekozen gebonden met wit/goud lint toen rende zij, zo snel als zij kon naar het marmeren steentje in de zon…

ik hoef niet te spreken over wat zonder woorden altijd dat en daar was, onbewust, dan weer sterker kloppend ongesluierd één deel van twee steeds meer stuk van “mijn zelve” voelbaar kan reflecteren het steentje van een berg een spijker met een kop een handvat…

door eenzaamheid Mis ik jouw armen om me heen Het zijn vaak van die momenten Vol van verdriet en tegenslag Dat ik er alles voor zou laten Als ik jou weer eventjes zag Gewoon een liefdevolle knuffel Mijn wang tegen jouw gezicht Zodat ik weer rustig verder kan Door jouw tederheid verlicht Ik kan je gewoon niet vergeten Zoals een steentje…

en een steentje bijdragen Want ja je bent een puber, dat wil weleens om problemen vragen…

Het is niet persoonlijk bedoeld iedereen heeft het recht te gooien met kasseien en ze cassaven te noemen Ik hoor geen bal aan over wat ik zag en schreef ben de zoete aardappel waarin smakelijk wordt gesneden - geprikt zonder te proeven Maar dan stuiten zij toch op een stinkend steentje een poepie dat zich wapent met tranen en…

Witte zachte bloemen bloeien op je graf en naast je kleine steentje de teddy die ik je nog gaf Ach, mijn lief klein meisje dagen gaan voorbij maar in de zware nachten dan huil ik je weer bij mij Dus kuis ik nu de plek waar jij zachtjes rust en wacht in mijn gedachten tot jij mij eens wakker kust…

mijn kind je hebt zo weinig nodig om gelukkig te zijn een takje een blaadje een veertje je huppelt je rent en boem daar val je je lacht en huilt je rent naar me toe met je armpjes net lang genoeg om me te omhelzen een kusje een lach en daar ga je weer een steentje een schelpje je huppelt en rent en... nee, net niet gevallen…

De blokken zijn geteerd gaten gestopt met wier de meeuwen plakken vast op witte zeilen het waait op Westkapelle als hij zijn armen rond haar middel legt valt er geen zeester te betrappen Ze zegt dat ze de geur niet meer herkent en dat het licht verandert is hij schopt een steentje weg draait om zijn as Ze droomt haar kind weer op de pier…

Heb mezelf voor de gek gehouden, jij droeg je steentje bij, En nu is het echt over en ben ik alleen met mij.…

gekleurd getekend door nerven van wit zilver glad gepolijst door regen en wind schat voor wellicht een kind doch dierbaar attribuut ter visualisatie voor mij want hoe bijzonder wat ik zie in een voor het oog zo doodgewone kiezel van dier tot griezel van oog tot mens ja heel intens kijkend microscopisch belicht vormt juist zo’n steentje…

De realiteit is helaas niet zo maar draag je steentje bij. Met een groet of wat interesse maak je menigeen nog blij.…

nu wil het toeval dat ik enkele jaren terug bij een bezoek aan de col ook zo'n stukje van de top heb meegenomen helaas moet ik concluderen dat wanneer iedere bezoeker regelmatig een steentje mee zou nemen de berg na verloop van tijd zal slinken tot een colletje van pakweg de derde categorie…

oog ontbrak liet je frivool de rokken hogen lonkte me blozend, opgetogen met blikken waaruit smeken sprak Dan fluweel jij je dronken hoofd getemd en zwak in schrijnend besef dat het niet helpt om te pruilen verveelt tussen de haren in mijn nek Ik zwijg als je zonder gêne uit wilt huilen en denk, genietend van mijn cognac het steentje…

Achter mijn rug raast het stadsgekerm maar in het water zwemt rustig een eendje zoekend naar voedsel gooi ik vast een steentje: banden van gekken verschroeien de berm. Achter mijn rug schreeuwt het mensengeweld maar in het groen rijpt weer langzaam wat leven bloeiende bomen met blaadjes die beven: tijd wordt daar vredig en vrijer geteld.…

eigen schuld gebocheld door het leven maar wat nu als men dramt herhaling, kracht en macht bezwerend, reclame, bewerend of in immer hardere woorden de ander wil overtuigen ik heb geen boodschap aan kommer en kwel zie een tweede Toren van Babel vallen in duigen niemand heeft in de gaten dat de geschiedenis zich herhaalt u heeft uw steentje…

En we dragen er allemaal ons steentje aan bij. Niemand grijpt in. ‘Hun hebben...’ wordt geaccepteerd. Een d of dt? Niemand weet het nog lijkt het wel. Krakkemikkig Nederlands Vermengd met dialecten Engels taalgebruik En een gemis aan kennis.…

Toen Verdriet kwam, werd het koud in het land ijskoud zelfs Ik had verwacht dat Verdriet ook zo snel zou kunnen lopen Had ik me even vergist, Verdriet slenterde De weg die Verdriet voor me koos was lang en vermoeiend Er was niet zoveel licht, ik verloor bijna mezelf En toch verging ook Verdriet net zoals Liefde Hier en daar is er nog een steentje…

Dan las ik weer van 't lel'ke, jonge eendje: Eerst zwom hij blij door 't groene licht op 't water, Toen joegen ze hem weg met kwaad gesnater, En gooide een jongen naar hem met een steentje; Toen plaste hij rond met één bevroren beentje 'S nachts in een kolk; en toen ontmoette hij, later, Bij de oue vrouw, die deft'ge, wijze kater.…

voor alles wat ik niet gedaan heb geen steen van het ijzeren gordijn gebeukt geen grenzen doorbroken geen armen rijk gemaakt voor alles wat ik niet gedaan heb betuig ik spijt het spijt me en daar ga je altijd weer die zin geen land verdedigd of hulp geboden bij overstroming nog geen steentje bijgedragen het spijt me en daar ga je altijd…

Eens (je was al ver boven de zeventig) verraste je me met een zilveren kettinkje waaraan een sierlijk steentje bungelde, onbewust als je was van het feit dat ik een vrouw ben die zich niet zozeer opdirkt en zeker geen fotomodel.…

Ze zocht een geschikt, vlak steentje om over het water te keilen. Twee, drie keer stuitte het steentje voordat het onder water verdween. Niet zoveel als Jan, maar toch. “Ken je dat ook?” Ze hield haar hoofd scheef. “ Kan” verbeterde ik haastig. Ze lachte. “Professor”. Ze schoof naast me op het blok steen.…

Of die minieme, veroorzaakt door waterjuffertjes en libellen of door gewoon een steentje dat er per ongeluk in wordt geschopt of door zo’n kikker die uit de haiku van Basho springt en het water geluid geeft. Die rimpelingen probeer ik, liefst net zo mooi als zij, in woorden te vangen. Meer dan dat pogen kan ik niet en meer is het ook niet.’…

tropisch hout dat rondingen vertoont als van een voluptueuze dame, bewaar ik nog altijd enkele curieuze en nietige en zo schamele voorwerpjes, enkele herinneringen of souvenirs, zoals daar zijn: een lok van het grijze, stugge haar van mijn oude moeder, afgeknipt toen haar stervensuur naderde, het fragiele, zilveren kettinkje met minuscuul, nietig steentje…

1964 was het, zo zei ze me, haar ouders gingen uit elkaar en de kinderen zagen hun vader niet meer, die was met de noorderzon (zuiderzon mag ook) vertrokken. In die tijd was het normaal dat de vrouw terug viel op de bijstand. Een duur woord voor een uitkering van de sociale dienst. Er waren nogal wat kinderen in huis, allemaal onder de hoede van…