Alle inzendingen over stem

Als ik van plastic zou zijn, dan was Wilma mijn weekmaker. Ik ben ontstemd over de stemmingmakerij van de oude politiek. En dan de poes, ach ik ben altijd en immer voor de poes, behalve als die stiekem een kater is. Tom, eet je hart uit, het wordt helemaal niets tussen ons. Als je hier iets beweert is het best wel frustrerend dat je als stellingnemer…

Wanneer ik een cijfer geef op een werkje, verschijnt in beeld: Bedankt voor Uw stem. Gelukkig ben ik die niet kwijt, ik gaf alleen een cijfer. Want stel je voor dat bij het becijferen ik opeens stom zou worden!…

De regen maakt een geluid van verre stemmen Of zitten die stemmen in mijn gedachten En vragen ze weer mijn aandacht Om me te doen begrijpen Wat je werkelijk tegen me zei. Want ik ben nimmer in staat geweest Om ook maar één woord van wat je zei te vergeten.…

Ik word verliefd, verlegen van een aangename stem maar het valt vaak tegen als je ontmoet, haar of hem. Uiterlijk is niet belangrijk meer als je elkaar hebt aangehoord het komt hier dus op neer 't is de stem die mij bekoort.…

Ik houd me doof en blind, vergeet het zingen en vrees mijn stem , gedwongen in een kind Ik open mijn vuist, laat woorden ontsnappen, open en dicht, de betekenis ontwricht Mijn mond breekt af wat mijn lippen verzwijgen, zo veel, zo weinig, mijn tong blijft drijven Een zin klimt tot in mijn keel, doof en blind, zoals weleer,…

Geruststellende gedachte, ik stem in alle vrijheid op een zelfbevredigende Europese commissie. Die vorstelijk betaalde meneren en mevrouwen, die moeten toch weten wat goed voor mij is ? In Brussel en Straatsburg, toch ?…

Een stem op internet zegt mij niets.…

Ik ben de peilingen zo beu dat ik tegen de verwachting stem. Ik zweef niet, ik ben onbetrouwbaar. Gniffel.…

Dat hoeft niet, zijn stem gaat op de bus, minus de envelop waar de boel in werd opgestuurd dan natuurlijk en ook de bijsluiter bleef hier. Dus nou mag ik in mijn eentje gaan stemmen, maar: omdat ik grote toestanden vermijd , machtig ik een vriendin en die neemt mijn zaken waar. Toch flauw, het gaat om 1 jaartje, hoe lastig is het nou helemaal?…

De liefde zou ik vragen met jouw stem waarom ik zwijg als je wenst wat ik niet kan veranderen met mijn gestorven stem…

bestuurd door haar stem gedragen door haar ogen vind ik de liefde…

Mam ik heb mezelf pijn gedaan Had die muur er niet zien staan Kan er niet tegen schoppen Het heeft niks fout gedaan Bruine ogen Ze konden zich niet binden Ik wou ze alleen maar beminnen De zingende stilte is zijn stem weer kwijt Nee geen spijt Mam het kusje erop was niet genoeg Zij is mijn engeltje Maar ze kwam te vroeg Je moet nog…

Ergens moeten toch zijn de lichte waatren van haar ogen Mijn handen zijn zo hete en droge en het lichte water van haar stem mijn keel is een dorre klem. Het kan toch zo altijd niet duren met de brandende uren mijn stem is schor, mijn ogen dor.…

IV De stem van Vincent Laat ons de blaren van alle leed vergaren. De aarde, ook vermoeid, heeft nooit dode blaren gedragen. De aarde wondt om, in de driedagestond, te laten herrijzen onder de loodzware kus van de liefde.…

Er klinkt een stem: 'Zeg, praat ik met een dove? Wanneer gaan wij ons eindelijk verloven?'…

Doch om mijn hoofd ook ruist een stem, te midden van al mijn vrezen, die mij gebiedt met zachte klem, toch niet bezorgd te wezen.…

geen stem in de wolkbreuk de plotselinge waterval van de daken glijdend druipende steen met hun zoute tongen verwoest o geen stem onder het afdak geen oog en geen beeld en geen godheid buiten het raam wuivende takken en de echo van een licht over de grond kruipend nee een stroom wild rode robijn een wilde stroom en het daglicht…

Stem te zijn en anders niet, maar zo meeslepend te zingen, dat elk hart het wonder ziet achter mensen, achter dingen; te schikken en anders niet woorden in zulk een verband dat het onontkoombaar lied -wapen in een man's hand- hen ruggelings overmant, neervelt en boeit in zijn band... stem te zijn en anders niet.…

Haar pantser van woorden waar men zich aan raakt is door haar niet bezield haar lichaam voelt naakt ook al worden mensen door taal soms bezeerd het vergeten van woorden is haar niet geleerd spraakwater loopt in de mond stroomt door het bloed de stem spreekt zichzelf zoals een stem dat wel moet.…

Uit de gewelven de zachte stem van cello die mij verwoordde. Geen tranen waren gevallen, afscheid was kus, en: vrede, vrede. Het paradijs was zonnige kerkhofstilte, de hemel was blauw. Je wist je einde voltooiing van je kunstwerk, grensloze liefde. Jouw stem was stilte van eindeloos aanbidden…

Dat dit tussen ons kan zijn, Deze liefde (druppel wijn In een glas klaar water glijdend, Zich oplossende verbreidend), Deze suizelend gedempte Fluistrend ademende stem te Horen in gedachte en bloed, Dat is goed.…

Moeder, ik zou mijn hoofd van zorgen zwaar nog eenmaal in uw handen willen leggen, terwijl uw stem m'een oud verhaal ging zeggen, waarvan ik de heugenis nog bewaar. Ik weet een avond, 't is al menig jaar geleden, zoete rook van meidoornheggen, die bloeiend bogen langs de smalle weggen, maakte mijn moede leden loom en zwaar.…

van verdriet in de verte wapperen doeken onzichtbaar achter wuivend riet de vloer kraakt maar ik schuif voort zoekend naar het verhoogde oord Nu draagt het versteende water het zwaarste bestaan niet meer zinkend denk ik niet meer aan later de zon breekt door, de laatste keer een stil heengaan zonder gekrijs de toekomst heeft haar stem…

Ik zou er veel voor over hebben je stem nog één keer te mogen horen zoals elke zaterdag, of zomaar even maar met jouw dood ging ook je stem verloren…

We krijgen heel wat lijstjes voor de kiezen Dit jaar was er van alles een top tien Maar nu, heb ik bij ´t inloggen gezien Moet deze site zich ook daarin verliezen Het kan toch zonder cijfers ook niet missen De beste dichter dat is Driek van Wissen…

Voor wie iets meer poëzie gelezen heeft, kan een gedicht ook de geschiedenis van de poëzie beginnen te vertellen. Hij zou kunnen ontdekken, dat het vers 'Woningloze' allerminst typisch Slauerhoff is in het oproepen van het beeld van de dichter als volslagen thuisloze; de dichter conformeert zich aan een traditie.…

De persoon die bij de voice ( stem ) zijn ontslag indiende was natuurlijk ook een dader maar het is er wel eentje die zegt: ik had het nooit moeten doen en neem mijn verantwoordelijkheid door op te stappen!…

er staat een boom vlakbij mijn raam het is een treurwilg zijn tranen kruipen naar de winter losgeraakt doorheen de nacht ik wil niet zien waar de zomer ligt of waar ik mijn adem heb achtergelaten ik vlucht wel verder op stille voeten ontkleed mijn dromen van ster en maan want de lippen die mij hebben gekust ze doofden…

wezen zit ik er niet mee, weet je, ook al kan een grootheid als Komrij genoegzaam denigrerend over mij doen, ik mag trots zijn op mijzelf, want ik heb ooit beweerd, dat als iemand ooit een geslaagd gedicht schrijft, hij/zij het leven geslaagd kan noemen, welnu, ik heb dat aantal verreweg overstegen, dus wordt het tijd om die nagalm van Komrij's stem…

een stem aftastend schuchter verlegen werd ... jouw stem kleurrijk verhalend vertederend en ... mijn stem vragend verklarend zwijgend werden ... onze stemmen veelzeggend eerlijk blijvend…