Alle inzendingen over stiekeme stapper

Figuren in de sneeuw bij de kerkmuur zijn stille getuigen van stiekeme stappers, ik plas mijn handtekening er naast, klop op de kerkmuur en zeg sorry.…

Stiekem had ik dat erg mooi gevonden.…

Stiekem kijk je naar mij Vanuit je ooghoek Elke beweging volgend Stiekem kijk je naar mij Vanuit je ooghoek Denkend dat ik het niet merk Stiekem kijk je naar mij Vanuit je ooghoek Of wil ik dat alleen maar…

Een poepje laten is wat ik wil stiekem, reukloos en heel stil Als een dame, netjes en beleefd zonder dat iemand het door heeft Maar het werd een grote bout stinkend, meurend, echt heel fout Van dame was geen sprake meer Ik was opeens een echte heer...…

De commissie "stiekem" buigt zich over het "lek" binnen de gelederen. Is toch te hopen dat het "lek" boven water komt, zonder te verzuipen dan.…

ik plaats de cola weer op de grond trek m'n broek aan, strik m'n veters het bleef nog een raadsel waar ik was …veilig thuis zoals verhoopt, maar al mijn stappers stonden naast me geknoopt. ik bevond me in de schoenenkast…

Ik kan “vandaag” stiekem bekennen dat ik om je geef Houden van, is de volgende stap waarnaar ik streef Zul je er ooit achter komen wat ik voor je voel? Een kaart, bonbons en bloemen, heiligen ze wel “het doel”?…

---------------------------------------------------------- (Wouter Bos weigert aanwezig te zijn bij de vergadering van de 'Commissie Stiekem', waardoor alleen de fractievoorzitters van CDA en VVD aanwezig zullen zijn)…

wat moet ik met de waddenzee daar zijn geen discotheken er is geen enkel bruin café (de stapper kan het shaken) dus weg ermee, snel weg ermee wat moet ik met de waddenzee daar is alleen maar wad het lijkt er niet op Saint Tropez (je hebt er Moddergat?)…

Ook schiet mij nu de oude belofte door het hoofd dat vriendschap altijd het licht zou laten branden, en voel ik weer de stevige stappers aan mijn voeten want zo'n reis onderneemt men niet op balletschoenen.…

Stiekem komt hij om het hoekje gluren maar hij krijgt nog niet echt grip toch zal het niet lang meer duren dan weet je, daar heb je hem, verhip! Dan zal hij stormen laten razen en takken rukken van de bomen nee, de tijd is niet ver weg dan zal de herfst zeker komen.…

af en toe stiekem blozen Of het ooit zover zal komen is voorlopig in duisternis gehuld Maar als je keuze voor mij zal zijn is je hart voor altijd met liefde gevuld…

Het bovenleer van de zwarte stappers die ik eens bij uitzondering had kunnen bemachtigen op de befaamde mei-markt vertoonde, na een trouwe dienst van acht seizoenen, kleine scheurtjes. (Je wordt steeds inventiever als je een werklozenbudget hebt...).…

Ik zit in mijn eentje op de eerste rij ik roep grappige dingen naar de mensen achter mij ze stoten elkaar aan, lachen, herhalen wat ik zei ze zeggen vaak tegen elkaar, wat een leuke jongen is hij ze mogen me, waarderen me, ik hoor er nu eenmaal bij maar een ding gaat aan ieders oog voorbij ik zit daar in mijn eentje, het plaatsje naast me is nog…

lees het verhaal achter schoonheid geniet pracht en praal in paleizen en kerken vind je de werken van de gewone man een leven in dienst van anderen om tijdelijk in eeuwig te veranderen in ornamenten vind je hun gezicht stiekem uit het zicht de beelden zijn heren hun schaduwen lijken de eeuwen te regeren dat is er niet meer…

Eenzaamheid is stiekem huilen terwijl een ander om je lacht eenzaam zijn is willen schuilen daar waar geen mens een mens veracht eenzaam als je wat wilt delen waar niemand ook maar iets om geeft eenzaam als je jezelf wilt geven terwijl ook alles in je beeft Eenzaamheid is je uit te strekken naar een hand die nooit verschijnt eenzaam voelt…

Na drie maanden stiekeme hartstocht en passie.. Nu acht weken zwanger, en de vraag is van wie.......…

In onze badkamer vol stoom Geniet ik stil van je contouren Je mooie, opwindende schaduw Weerkaatst tegen de gladde muren Je lichaam door nevel omhuld Doet mij naar adem snakken Druppels glijden over je huid Je haren, blijven nat plakken De krachtige geur van ‘t schuim Je mooie handen die traag zepen Intensief, geen plekje overslaand…

Als je gevoel je dwars gaat zitten omdat je stiekem bent vreemd gegaan Wil je dat het liefst eerlijk opbiechten maar je moet hier even stil bij staan De reden dat je het wilt vertellen is dat het van binnen zo gaat knagen Je hoopt dus dat door het te delen jij de pijn beter kunt verdragen Je zal hem dan heel veel pijn doen maar jij wilt…

Nee, geen punaise, onder geen van de twee stappers, maar wat er wel aan de hand was, beide schoenen waren overdwars doorgesleten. Van links naar rechts en andersom.…

Stiekem droom ik van je Stiekem zoen ik met je Noem je naam honderd keer per dag Niemand weet het, niemand snapt het Ben ik een keer gelukkig Mag ik het met niemand delen Zelfs niet met jou…

Ik zag vlinders vliegen hoog in de lucht een van die vlinders is stiekem gevlucht Hij heeft zich genesteld diep in mijn buik en heeft daar mijn lichaam stil in gebruik Soms dan kan ik hem voelen ik voel 'm dan fladderen mijn buik door krioelen Het vreemde is het beestje ontwaakt alleen als JIJ mij stiekem aanraakt…

Alleen wanneer jij mij stiekem aanraakt....…

Soms probeer ik stiekem te kijken, maar dan verschijnt hij net zo stiekem als ik. Hij lijkt op mij. Dezelfde neus, dezelfde haren, dezelfde ogen, dezelfde mond. Hij is er altijd en toch voel ik me alleen.…

Ik ga niet stiekem veertig worden. En ik neem ook geen facelift en nieuwe tieten.…

Ik blijf stiekem hopen Op een dag vol met zon Samen in een mandje In een roze luchtballon Zwevend door de wolken Als een prachtig stilleven Samen blijven wij stijgen Door liefde voortgedreven We dansen over de sterren Vrijen passievol op de maan De ruimte gevuld met liefde Als een zinderende oceaan Ik blijf heel stiekem hopen Dat…

Als vroeger iets niet mocht, gebeurde het stiekem, als NU nee wordt gezegd is het al gebeurd.…

maal je vlees op losse tanden Ik voel je denken: ze wordt oud Stiekem sluipen we elkaar weer nader naar eenzelfde plan: weg wezen ----------------------------------------- Uit: 'De Gids' nr. 6 1981.…

Soms voel ik me als Een bloempje in de wei Verborgen in het hoge gras En niemand weet van mij Wie ik ben of wie ik was Nee, ik zit stiekem, in me eentje Tussen het hoge gras Vanaf de grond kijk ik naar boven Ik zie wat vogels en de zon En een straalblauwe hemel Wolken drijven voorbij aan de horizon Vogels kwetteren als een stel ongeregeld…

Een heks in Eigenbrakel die hoopte stiekem op een mirakel. God zij geloofd. Het vuur is gedoofd. Ze liepen te hard van stapel.…