Alle inzendingen over terra

Terra kom... waar zat je kijk maar wat je het liefste doet het vrouwtje vindt het altjd goed…

Wat daarachter schuilgaat blijft een "terra incognita" voor mij, als een vreemd of vreemdsoortig universum, als een onbekende wereld, totaal afwijkend van die van mij, als een sfeer die ik zou willen proeven en verwelkomen, die mij zou kunnen inspireren, maar waartoe ik geen toegang heb.…

die de kleur en vorm van een bek in de bek van zijn prooi aanneemt Leg woorden zo in de mond van een mond, gelijk het droste-effect van iemand op een koekblik, voor wie oneindigheid en al wat hem onsterfelijk maken kan gesneden koek is, terwijl hij sterft aan bloedarmoe ----------------------------------------------------------- Uit: 'Terra…

uit: Terra Incognita, 1988 auteur Ton Luiting.…

De flat van mijn buurman op de begane grond blijft voor altijd een "terra incognita" voor mij....…

bliksemt hoe beelden aarde maken, hoe de snavel van een vogel met zijn veren kortgesloten wordt, of hoe wat woord is tot stof verwordt Zolang de suggestie zich ontlaadt in wat tegelijkertijd wordt opgewekt, als een zichzelf bedruipende kaars in de vorm van een hondje dat het eigen kaarsvet oplikt ----------------------------- uit: 'Terra…

Doornen raken de dageraad prikken lucht in het ochtendlicht daar, midden in de roos ligt de pijn schuingesneden steel jij de dauw van fluweelzacht geopende handen waar het dieprood d’aderen raakt sterven nerven in wortels en rafelt gevlochten leven bruusk in het groeisel van de tijd sedert terra vochtige grond scheurde tieren netels…

enkeling die slaapt koffie een krant die gewillig rondgaat we rijden door het vakke polderland neus tegen het raam een kinderhand we lopen door Bulgaarse tuinen en ruiken aan Japanse thee we treffen de Romeinse waakgans een tuin op wielen van stiltecentrum naar emotiehuizen is slechts een kleine stap het vlinderpaviljoen de bijen de Terra…

De terra italia hangt nog aan de kist, hij is dus niet langer meer vermist, grijns. Zoekmens: Maar waar is dan mijn halfzus, heb ik neven en/of nichten, moet ik Italiaans leren ? Presentator: Triomfantelijk presenteer ik u de embryo's van uw tot dusverre onbekende halfzuster, ze lijken in de verste verte niet op u.…

In lang vervlogen tijd, toen we nog tieners waren, was in het statige pand van "Terra Nova" aan de Nieuwlandstraat de Volksuniversiteit gevestigd. Op de zolder van dit eerbiedwaardige pand knutselde ik eens aan de pitrieten lampenkap. Het moest een bolronde kap worden die een gloeilamp zou kunnen bevatten.…

een open zon schuift voorzichtig de glazen ochtend wat opzij terra tegelt voor me uit de reuzenvlinder met `t boze oog klapt tegen dood en plastiek aan opzet pint zich vast in mij ik kan er moeilijk stil bij staan stoelen hangen rond de tafel waarop een hoekig kistje prijkt de ooievaar kleppert om `t even ik bek een bakerpraatje terug haal…

een zwoele zomeravond op Kijkduin je voelt de kleding aan je lichaam plakken bij Tios ga je nog een pilsje pakken zo leid je schuldgevoelens om de tuin dan zie je met een nevelige kruin een karmozijnen zon de zee in zakken verdwenen zijn de laatste ongemakken het leven bijt niet langer als aluin je rusteloze ziel berust spontaan wat ben…

Passanten met platte agenda's in een zandloper van tijd zonnestralen tekenen takken op de jeu de boules-baan ijzer rolt over gelijksoortig grind, telkens veranderen mikpunten het mooiste doelpunt van Marco van Basten heb ik in mijn hand.…

De aarde loopt met rasse schreden schudt ontzet het hoofd veegt haar voeten af aan de hemel niet meer zo wit niet meer zo blauw dan duikt ze als een kind zo blij aan mijn voeten ze is van mij…

schier onmogelijk dat land verlaten zonder amper week door ‘t water te geraken mijn ziel doorleeft wel enkel aan ‘t verzuipen - oppervlakkig laat nooit gaan - behalve drijven doet een vlot van enkel jonge twijgen ook als bindingen bestaan van natuur en al ontdaan weet van tijd of iemand meer moet ik zijn gedreven rimpelig mijn…

ik pel de jaren af als uienrokken en vang de tranen op in een karaf ik heb het land zien liggen, maar was laf bevreesd voor reuzen bleef ik held op sokken de druiventrossen hingen aan de stokken maar niemand die me iets te drinken gaf ik sloeg op rotsen met mijn herdersstaf en leste mijn dorst met gulzige slokken maar onbevredigd ben ik…

gestempeld in herinnering die oeroude verhalen waar eens gestilde kracht verging hemel en aarde elkaar raakten de ravenzwarte morgengang van uitgesleten stenen loopt door de hesperidentuin toen is de tijd verdwenen zijn porseleinen beeldhouwwerk streelt de zucht van diep verlangen…

zo af en toe betreed ik onbekend terrein, ik zou het wel wat vaker willen maar zonder er veel tijd aan te verspillen waar vind je nog een plek die niemand kent? en als je er één hebt ontdekt, dan schend je vast een wetsartikel, je gaat trillen uit angst voor een pak slaag op blote billen alsof je nog een kleine jongen bent wat kan ik anders…

Van wie is dit land? Van wie is de rijkdom? God, het is er eindelijk van gekomen, in dit barre jaar 3030 explodeert het sluimerende leed van jaren lang. Altijd weer die verdoemde kloven tussen arm en rijk, kloven die alsmaar meer uitdijen, die eeuwige afgunst, het onrecht van onderdrukking en ongelijkwaardigheid. De bommen slaan kraters, waar ze mensen…

Gesloten bouwblokken in Amsterdam zijn vaak enorme terraria vol soorten die hier niet thuis horen.…

Een heerlijk warme dag op een terras bij een plas. Kinderen binnen in het piratenindoorparadijs, ik lekker buiten mijn stukje tikken. De rest van Nederland in de file naar Sail, strand en Efteling. Maar hier is bijna niemand. Gezoem van auto’s in de verte, af en toe een nieuwsgierige wesp, briesje, het kan niet stuk. Toch wel. Een vet gezin komt…

Mama wist niet dat zoonlief was geschorst, Dus pakte zij zijn tas in met zijn boeken, Zijn thermosfles, een pak gevulde koeken, Zijn brood en ook een appel voor de dorst En omdat hij niet zonder kon op school Natuurlijk ook zijn lievelingspistool.…

zie de rode woestijnroos op het terras bij 'Moeke Vaatstra'. een zeer authentieke ingelijste poster met de foto afdruk van koningin Wilelmina. het is die nostalgische café sfeer waar misschien geen dorpeling het tracht te vermijden.…

Schepen met kloeke, fiere namen als "Papillon" en "Terra Nova" en met veelzeggende namen als "Dankbaarheid" en "Vertrouwen". Schepen die aanvankelijk in een optocht aan kwamen varen over het zwarte, spiegelende water. Bont gelakte schepen in de kleuren rood, groen, zwart en blauw.…

Het licht was al dat van september boven de haven en boven de kade, waaraan op die dag vele schepen zouden aanmeren; schepen met kloeke, fiere namen als "Papillon" en "Terra Nova" en met veelzeggende namen als "Dankbaarheid" en "Vertrouwen", schepen die aanvankelijk in een optocht aan kwamen varen over het zwarte, spiegelende water; bont gelakte…

Vlaanderen lijkt hier soms op een terra incognita. Ik hoorde iets over Genk en pakte mijn atlas. Waar ligt dat plaatsje precies? Ik zag een documentaire over de filantroop Voermans, de stichter van Brussel Zoo, die in 1879 boos met twee olifanten naar Antwerpen liep. Ik wilde weten hoeveel kilometer dat is.…

Maar wij zijn Nederland en 'Terra Digitalis Incognito' jaagt ons geen vrees aan. Carola Schouten stond met betraande oogje voor de Eerste Kamer en zag dat het goed was. Ministerschap gered.…

Een hartelijke groet van Murat D. Het valt ons in dit kikkerland niet tegen: Wij mogen ons niet vrijelijk bewegen, Maar zitten wel gezellig en O.K. Dankzij het Nederlandse strafbestel Deel ik hier met mijn vader nu één cel.…

Ik voel me als ingescheept voor een echte zeereis in een echt schip met kombuis en kajuit, maar de onstuimige, uitgestrekte oceaan zal met haar blauwe woestheid onze boot niet omklotsen en de overzeese territoria zullen voor mij altijd "terra incognita" blijven.…

Ik voel me als ingescheept voor een echte zeereis in een echt schip met kombuis en kajuit, maar de onstuimige, uitgestrekte oceaan zal met haar blauwe woestheid onze boot niet omklotsen en de overzeese territoria zullen voor mij altijd "terra incognita" blijven.…