Alle inzendingen over tevergeefs

Ik heb om uw liefd' geworsteld en gestreden Maar hebbe tevergeefs daar lange naar gebeid*. Ick hebbe dik* gezocht uw mede-dogendheid, Maar en verneem ze niet tot op de dag van heden. Hoe licht* kost* uw gena bekeren mijn gemoed. Uw liefd' en goedigheid mij trekken tot het goed'. Uw mede-dogendheid van 't kwade mij bevrijden.…

de zee is niet zuinig met haar golven noodzakelijkerwijs legt de zee zich uit maar laten wij nu uitzien inzien naar haar zuinige golven dat alles tevergeefs herinnert aan het uitzicht van ons de zee onbehulpzaam omdat de elementen onbehulpzaam en buiten blijven ze ziet vooruit noch ziet ze iets ze komt ons toe en schuift ons onder…

Als je voor één mens in je leven wat betekend hebt, dan heb je niet tevergeefs geleefd.…

zonder dat ik het wil horen luister ik naar wat je zegt doch de pijn kan ik wel voelen daar waar jij je vinger legt zonder dat ik iets wil zeggen praat ik door je woorden heen diep gekwetst zoeken jouw ogen of ik wel mijn woorden meen en je warmt je koude handen tevergeefs aan wat er was waar eens de liefde brandde rest alleen nog smeulend…

ik houd afstand van het leven ik neem afstand van jou en mij ik kan je niets meer geven ik maak je niet meer blij ik ledig mijn hoofd zwaar om te dragen ik fluister naar de dood stil, zonder klagen ik fluister nog zo hard ik verdwaal, stap voor stap de avondkilte omhelst mijn ziel kan jij dit dan echt niet zien ? waarop heb ik dan toch…

Ik wacht , kijk , kom dan naast je staan Al ben ik mezelf niet Ik denk, bezwijk , verloren door je glimlach Geboren, getogen in m’n gedachtengebied Ik wil, ik kan, maar mag niet van wie Wie heeft het recht mij jou te verbieden Ik zou als ik mocht maar jij hebt de macht Jouw wil zal en moet geschieden Verdomme gedaan ik kan’t niet meer aan…

mijn ogen sluiten en zien in het donker helder mijn schaduw gekromd passeren achter betraande ruiten mijn stem stokt de keel verengt als ik mijn handen wil strekken naar het verloren verleden tevergeefs de tijd heeft een blind paard bereden…

maar tevergeefs gekropen als koningin der kalenden -dit Babylon het bladdert af als verf van rode stoelen…

Tevergeefs probeert hij me duidelijk te maken wat hij eigenlijk wil zeggen en tevergeefs vraagt hij daarvoor begrip bij zijn goedbedoelende zus. De verpleger leunt welwillend achter hem en lacht geamuseerd, maar toch mild en mededogend.…

Tevergeefs zoek ik een reden. Tevergeefs vind ik die. We doen alles in het verleden, maar een toekomst hebben we niet. Is er dan nog een sprankje hoop? Of willen wij die niet zien? Bij elke lach die ik hoop, valt het wel mee misschien.…

Ik was voor niets naar Oisterwijk geweest. Mijn nieuwe wandelvriendin, die ik had leren kennen via een advertentie, had ik er niet getroffen. Op de heenweg striemden regen en hagel de voorruit van de auto van de Deeltaxi. Geen weer voor een wandeling. De ruitenwissers waren druk in de weer. De regen had ons verrast, zoals zomerregen soms doet.…

Aan onze Rueckertbaan, die zich uitstrekt langs de tuinen en grasvlakten die zijn gesitueerd rond de massieve, witte, stenen gestalte van ons grote Twee Steden Ziekenhuis, bevinden zich momenteel als een soort verkapte kunstwerken in een onwerkelijke tentoonstelling of als een soort mergpijpen in de etalage van een merkwaardige bakker de grijswitte…

Alle zoeken is tevergeefs. Zoeken is een nevenprodukt van het denken. De toestand van niet-zoeken is het grote moment van transformatie.…

Toen hij tenslotte eindeloos verre, onbereikbare horizonten boven haar verkoos, waarnaar haar handen zich tevergeefs en in vertwijfeling uitstrekten, kwamen de wrede waarheid en de uiteindelijke finale afrekening aan het licht.…

Niet tevergeefs ruiken deze uren naar wierook en Latijnse kerkzang. Nee, niet tevergeefs: haar schouders in een nauw contact met wat omringt, haar haar een vlies zoals de schemering een vlies is, zoals staar.…

De conversatie met haar vriendin rept zich voort als klaterend water dat over stenen en rotspartijen in een rivier springt De dame die zojuist is ingestapt heeft een leerachtig gezicht met diepe groeven en lijnen, gepokt en gemazeld door onbekende tragedie en treurnis, dan wel door vele tevergeefse schoonheidsbehandelingen en/of tevergeefse zonnebankkuren…

tot nu toe gingen kapitalen vooraf, boden onderkast het hoofd drongen zinnen zich op wemelden letters tevergeefs en nu, nu ik er over nadenk, denk ik Het kan me gestolen worden…

Ze zei dat ze onlangs tevergeefs op de fiets uit Goirle was gekomen en eveneens tevergeefs had ze rondgedwaald in mijn buurt en naar mijn adres gezocht. Nu wisselden we telefoonnummers uit die ze noteerde op een klein briefje dat ze bij zich had. ("Jongeman" had ze gezegd tegen een verkoper achter een kraam "hebt u misschien even een pen?…

Het zijn 25+ adolescenten Ze zijn berucht en tevergeefs beroemd Tot hogetoonloos rondhangen gedoemd: Het leger der Mosquito-resistenten De ouderdom is wel niet je van het Maar dat hoogfrequente hangen is écht vet!…

Er spartelen vogeltjes in het blauw van je ogen geen twee dezelfde Ik roep ze ik lok ze probeer ze te pakken tevergeefs Ik zoek wat veren dons een snaveltje pootjes een staart bouw daarvan een vogeltje Bijna ------------------------------- uit: 'Het depressionisme', 1988.…

Verwacht niet dat ik het kapitaal van mijn liefde en vriendschap nog eens en opnieuw tevergeefs stort in de bodemloze put van je vuile, smerige desertie, van je brute en grenzeloze achteloosheid en verwaarlozing......…

Maar alles tevergeefs want de wereld rond de tempel is verlaten gelijk mijzelf dus waarom toch leeuwen?…

De ontwikkelapparatuur weigert echter dienst en tevergeefs morrelt meneer de verkoper eraan. Ik moet de terugweg aanvaarden nadat ik nog slechts een vluchtige blik geworpen heb op de lullige wenskaarten in de zaak met clichématige teksten, zozeer tegengesteld aan iedere werkelijke culturele traditie of erfgoed.....…

Wondschok Ik had je aan mijn hart geketend als mijn kostbaarste verworvenheid, maar je scheurde je los De gapende wonden schrijnen en pijnigen mij Mijn rode rozen konden niets verzachten, niets vergoeden Ik strek mijn handen uit; tevergeefs grijp ik in de leegte om mij heen wrok en rancune heersen in je hart…

Tevergeefs zoekend naar antwoorden, naar troost huilt ze.…

vlekken op het deken tevergeefs tracht ze haar tranen weg te vegen en hem die van haar jeugd geniet eeuwig ontevreden duwt hij haar hoofd tussen zijn benen papa alsjeblieft ik kan het niet wanhopig blijft ze pogen nog even flink het is zo over ze slikt en stikt in een wereld vol verdriet…

Voor de kloven en uitgesleten holen van de zeekust speurt men tevergeefs naar een sirene of zeemeermin, die er in antieke tijden, zittend op een steen het vochtige haar in de zon liet drogen totdat het blond er wijduit stond. Zij zijn sinds het begin van de Christelijke jaartelling verdwenen en nooit teruggekeerd.…

Een overvloed aan witte rozen omlijst het paviljoen als met een omranding van geur, schoonheid en elegantie, maar tevergeefs, want zij kunnen het niet zien.....…

Ik kan je niet zien, maar ik weet dat je dicht bij me bent Ik voel het gewoon Ik voel het aan de kriebels in mijn buik en aan het verlangen om je lichaam tegen het mijne te drukken Al een hele tijd zoek ik tevergeefs naar jou, jij, die me doet zweven van geluk Maar ik weet dat ik jou nooit zal vinden omdat ik je enkel ken uit…

Tevergeefs, de duisternis omvat vergetelheid, nog even scharlakenrood achter de kim, de dag is dood, gestrand op de vloedlijn. Al dat over blijft, spijkers, laag water.…