Alle inzendingen over toenadering

kijken lopen naar den kimme verleggen van den horizont steeds wijkend dichterbij weer verderaf moeders baren schepen varen bergen komen af en aan soms staat men stille rarekieks het fotootje minne in een autootje ’s anderen daags heel al in kanteling na donkerte zonneschijn volgt bemanteling in nevels achter neuzen koud traag niet…

Er is enige toenadering tussen de SP en de PvdA. Ja, sterker, later hoorde ik een PvdA-er zeggen: “ze stemmen SP, dat is tenminste links”.…

Waar de zon niet meer komt staan jonge jongens gekromd en verstijfd te wachten een regenjas komt dichterbij zoekt toenadering wil je mij een wellustige explosie de zon is gaan liggen de maan naderbij kom maar hier ontspan je…

Hoe jong nog waren we Prille jeugd Als de lente komt zijn de dieren niet de enigen die toenadering zoeken Het was niet mijn bedoeling je te vernietigen tot gruis slechts weg te vagen tot je niet meer bestond Ik ben je niet vergeten maar je bent wel weg uit mijn leven Hoe kan het dan dat ik overal waar ik ben jou tegenkom?…

Ik ontgrendelde, ze keek me aan alsof haar komst heel gewoon was en ik wist dat ze, om uiteenlopende redenen, alsnog toenadering zocht. Maar wat betekent dat, toenadering? Toenadering zoeken is een breed begrip, tenslotte. Gebleekt haar, Zeeman-uitverkoopzomerjurk, mager. Ik bood siësta-spritzer te drinken aan, wetend dat ze zou bedanken.…

Op mijn vitrinekast pronkt een wit knuffelbeertje: een teder relict; een armzalig en lieflijk voorwerp; een brevet van onvermogen, als symboliseert het een laatste toenadering van Haar, die mij zo lief is.…

door omringend grauw een blauw dat zich niet meet dat zich de tijd die mij omhult ontneemt mijn schaduwen verdrongen voor ijle wezens uit haar buik langzaamaan slokt zij me op mijn honger ongestild knaagt zich een weg door oog en denken men vreest voor mij ik vrees voor hen een vluchten en toenadering…

Je prikte je aan mijn pen en sliep in, en droomde verbitterd de honderd jaren tussen de werkelijkheid en de prins. Ik trachtte een gat te maken, maar de haag bleek onmenselijk dik, een schuld die groeide en groeide omdat ze geschreven stond op mijn gezicht. Wat ik had weg te snoeien was ik, dit koude, dienstdoende masker dat liefde bewijst…

Nog draagt een voordeur van een woning in een Tilburgse straat jouw, in mijn gedachten geliefkoosde naam. Nog passeren de razendsnelle bussen in volle vaart de Lage Witsiebaan met elektronische oranje letters boven hun voorruit die hun bestemming aangeven en die me naar jou voeren, altijd naar jou. Nog overhuiven de beschermende takken van de bomen…

Amsterdam sloeg ik je gade zittend in de tram grote groene ogen sproeten op je neus hakken, hele hoge kapsel modieus truitje van Chanel kort en net te strak make-up naturel roze nagellak kruisje om je nek veel te blote knieën horloge high tech even over drieën zonnebril van Prada Voskuil in je hand contact met mij; nada toenadering…

Opnieuw die toevlucht, naar dat grote zwarte ding Toenadering Maar niet beseffend hoe ontzettend kwetsbaar Wat ik mis, wat er ontbreekt, geen idee wat en waar Het geeft me gewoon zoveel, het geeft me alles, passie Voor die muziek, een enkele emotie Daar leef ik voor en daar leef ik mee…

In de Opstapbus, die ons vervoerde, nodigde mijn ogenschijnlijk norse en weinig toeschietelijke houding haar niet uit tot zelfs de minste toenadering maar tijdens het concert waartoe we waren uitgenodigd, kwamen we onverwacht te spreken over de klassieke muziek die ons ondanks alles zoveel meer kan bekoren en inspireren dan de in de theaterzaal uitgevoerde…

In de Opstapbus die ons vervoerde, nodigde mijn ogenschijnlijk norse en weinig toeschietelijke houding haar niet uit tot zelfs de meest geringe toenadering, maar tijdens het concert waartoe we waren uitgenodigd, kwamen we onverwacht te spreken over de klassieke muziek die ons ondanks alles zoveel meer kan bekoren en inspireren dan de in de theaterzaal…

Als een andere man weleens toenadering tot je zocht, maakte je hem over het algemeen op een niet mis te verstane manier duidelijk, dat je van zijn avances niet gediend was, wat je overigens niet altijd even populair maakte. Volkomen onterecht vond een aantal mensen je bars en onvriendelijk.…

Het staat geen toenadering en verklaring toe. Je leert de weg nooit kennen. Honderden keren heb ik het gefietst. Soms mijd ik bewust, wil ik zonder kunnen. Maar altijd weer kom ik terug. De verrassendste mooiste weg van de wereld.…

Sinds Kees zelfstandig woont begint hij zich los te weken van zijn zorgzame ouders en dat is een moeizaam parcours: ‘ik tref nog weinig genegenheid en toenadering aan bij mijn nieuwe buren, ze kijken allemaal de kat uit de boom’. Hoewel hij weet dat angstvallige afstandelijkheid veel voorkomt bij de moderne Nederlander.…

Echter mijn verouderde gezicht wilde zich niet in de kennelijk enig juiste vorm plooien en ik liet mijn (scheve) tanden niet zien om haar kennelijk oprechte belangstelling te beangtwoorden, hetgeen wellicht als chagrijn of vijandigheid opgevat werd en dit natuurlijk niet geheel ten onrechte en na de eerste, schijnbaar enthousiaste begroeting en toenadering…

Durven twijfelen aan je eigen gelijk is het begin van toenadering.…

Zó dicht heeft ze nog nooit toenadering gezocht. Het zal mij benieuwen. ‘Papa………….’ ‘Ja, schat.’ ‘Mira heeft van jou een knuffelbeer gehad, omdat ze in verwachting is.’ ‘Ehhhhhhhhh…….’ ‘En Mãriuta heeft een hele grote pluche hond van jouw gehad op de markt in Rijswijk.’ ‘Ehhhhhhh……..ja, maar die kreeg Papa voor één euro van een mevrouw.’…

Sancties zijn ingesteld om ook na school bij de fietsenstalling de gevreesde toenadering te voorkomen. Zij boven wij beneden, waar we het begeerde volkje om kwart over tien in slagorde de granieten trappen af zien dalen. Met uitgerekte nekken kunnen we ze, half uit de bank hangend, observeren.…

Vader uitgesmeerd, moeder nooit gevonden en het feit niet tot de meer gegoede Wijngaardslak te behoren, laten weinig ruimte tot toenadering. Dit verklaart waarschijnlijk voor een deel het tweeslachtig gevoel dat ik meedraag. Soms voel ik mij vrouw in het keurslijf van een mannelijke huisjesslak. Evenzoveel keer is dit omgekeerd.…

Ik geef je een kusje, ik blijf heel voorzichtig bij je en ik hoop dat er iets van toenadering van jou kant komt. Als die er niet is, trek ik me terug. Ik durf niet meer door te gaan. Dat begon vijf jaar geleden, nog voor je hierheen verhuisde.…

Met ontblote tanden en oren plat in de nek weigert het dier mijn toenadering. Harde trappen tegen het achterschot benadrukken de afwijzing. Uit ervaring weet ik dat het over twee dagen tot inkeer zal komen. De zee is ruw. Ik heb last van zeeziekte. Mijn lichaam protesteert tegen de heftige bewegingen van het schip.…

Ik zou ze gewoon gerichte vragen gaan stellen, over hoe sommige mensen met intimiteit omgingen, en waar ik allemaal tegen aanliep als ik probeerde nieuwe contacten te maken, of op de toenadering van andere mensen inging. Als het zou tegen vallen, kon het wellicht wel een nieuw Bjarne-verhaal opleveren. Nog ruim twee dagen en dan was het zover.…

Mijn jongste dochter heeft weer toenadering gezocht, waar ik totaal niet meer op gerekend had. En mijn middelste dochter heeft mij een brief geschreven, dat ze niet meer boos op mij was. Het overdonderde me totaal en ik had ooit een uitspraak geuit van: "Eerst mijn dochters zien en dan sterven!".…

Zal je een tijdje blijven volgen en dan kom ik misschien vroeg of laat wel aan de weet, hoe wij tot meer toenadering kunnen komen. Dank je, Verhaal, begripvol ben je wel. Vergeef mij de opdringerigheid om hier te verschijnen, het was éénmalig. Wat de toekomst betreft. Van deze confrontatie heb ik in ieder geval heel wat opgestoken.…

En contact houden, dat betekent ook weer toenadering zoeken en niet in je boosheid blijven hangen. Dat je kind weet dat het altijd bij je terecht kan. Dat de ‘deur’ altijd open staat, wat er ook is gebeurd. Als ouder ben je voor je kind een ‘toevluchtsoord’, een ‘vangnet’. Kortom dat je als ouder altijd op de voor- of achtergrond aanwezig bent.…

Als éen van ons in een poging tot toenadering te dicht in de buurt van de kooi kwam, trokken de beestjes zich angstig terug en persten zich dermate hard tegen de tralies van de achterwand dat men soms associaties met een fritessnijder niet kon onderdrukken.…

tot tien tellen sas....1..2..3..4..8..9..1000...... 1 van mijn kleine smurfen zoekt voorzichtig toenadering ,..gaat voor me staan en kijkt me doordringend aan.. "ja wat?", denk ik bij mezelf.... mezelf bij elkaar rapend, want hé dat kleine grietje kan er niks aan doen dat vadertje tijd zich heeft botgevierd op me. "mam?" "ja schat...?…

Ze konden goed met elkaar opschieten, maar van een toenadering was geen sprake, hoewel zij op haar vijftigste jaar er nog goed uitzag. Ze was vrij lang en niet dik en had een lief gezicht onder haar donkere bril. Tijdens de lunch spraken ze over van alles en nog wat en zo kwam zij te weet, dat hij in zijn vrije tijd hondentrainer was.…