Alle inzendingen over veerkracht

Wonder der veerkracht.…

Vreugde en leed, ooit Met geen pen beschreven Men ging, scherpgesneden Tekeer met een veer. Kroontjespen en potlood, Voorboden van Modern woordengeklater Computer genereert nu Emoties als vallend water. Kraanvogeldans, Verengeplukt, eet ik besmukt Pittig gebraden, niet te versmaden Vreet mij ongans. Mevrouw, mijnheer, Dit was het,…

Verdwaasd zie ik haar streven Voorbij traan en schaamrood Hoe zij doorgaat Terwijl ik met armen en benen Verknoopt raakt In een verdoving Omdat ik de mens in mij verloor Houw ik haar uit de rots Haar bekende gestalte Door kwikzilver weerkaatst Vervuld van deining Keert zich af Van mijn dagelijkse plek En voorbij de drempel Valt…

De intensieve dierenhouderij Is na de BSE en MKZ Opeens ook met een vogelkwaal besmet Zo kwam er weer een virusziekte bij Die kan de veerkracht van de kip verpesten En 't dier zit al zo lelijk in de nesten (Binnen de agrarische sector heeft waarschijnlijk de vogelpest toegeslagen)…

In Zeeland kreeg men steeds het heen en weer, Men klaagde over wachten in de zomer, De files en de tochten alsmaar slomer, Dus vaart het mooie veer vandaag niet meer. Maar ach wat kunnen Zeeuwen zich vergissen, Want nu pas zullen ze de boot echt missen.…

Veerkracht: Gescheurde wolken, boven stille stad; Huilen hun ogen leeg, glimmen mat; Laten een streepje licht, tussen lange wimpers door; Gluren over daken, buiten ieders zicht. Schreeuwend hartzeer, diep van binnen weggestopt; Dikke keel, schor door luid geschrei; Schrammen op de ziel, laten onzichtbaar sporen na.…

Vanuit vogelperspectief zie je soms meer dan je lief is en dat geldt ook voor een meeuw als ik. Zo zie je de wereldverbeteraar versus de vernieler staan. De erudiete mens tegenover de onwetende en zo zijn er talloze voorbeelden te geven. De mens leeft nu eenmaal in een wereld vol tegenstellingen. Zonder dag geen nacht, zonder wit geen zwart. Wat de…

'Hartelijk welkom allen, bij deze 5e december- en daarmee lustrumlezing voor en over de veerkracht van u en uw voorouders.' De gastspreker bij Stichting Columbidae, voormalig militair verpleegkundige Post, leek mij strak aan te kijken, terwijl ik drommels goed wist dat dit niet kon.…

liefde is de donzen deken die je koestert en verwarmt vederlicht het zachte breken van de ochtend die omarmt waar een oor jouw hartslag oogst is de veerkracht op zijn hoogst…

in haar kern is iets dat hard en taai elke storm weerstaat veerkrachtig buigt zij als het holle riet soms waarschuwt ze mij dat zij op het randje staat beveelt mij dichterbij omvat mijn haar en trekt tot zij weer rustig wordt hoe moet dat nu ik kaler en breekbaarder verdor? zie ik in haar ogen verwijt omdat ik omkom in de tijd?…

Met zoveel veerkracht komt zij naderbij de aarde moet haar dragen lege glazen tinkelen op tafelbladen het grint knerst met elke schrede Zij gaat niet eens zitten blijft staan onthutsend naakt een Venus zonder armen witkoel als marmer van Delos in haar ogen smeult de zon…

Je was toch de Koningin van mijn veerkracht? En nu mijn mooie witte vogel drijf je aan de oever van het leven plat op je rug waar die verdomde kankerkraai je pikt op zoek naar zijn Duivelsei. Straks zal je na mijn afscheid voor altijd blijven zweven in deeltjes uitgestrooid waar alle meeuwen je naam nog kennen.…

je tred veerkrachtig en zo zelfbewust ik zag de lust in mannenogen naar jou werd niet gefloten ik voelde hun respect jij was te gek om zo goedkoop contact te maken jij overvleugelde als vlinder zonder hinder hun altijd manifeste paringsdrang ze waren ongezien te bang hun lusten bot te vieren en wisten zich voor even aardse dieren…

Een veerkrachtige jongen zwiept tegen een draaitol.…

dit wordt het laatste nu schrijf ik niet meer niet dat ik het ooit kon maar ik probeerde het wel waar jij me nu plaatste daar val ik neer nooit meer die zon die schijnt op m'n vel woorden moeten zwijgen ik wil ze uit m'n hoofd ik negeer nu hun bestaan ze zijn hun funktie kwijt de allerlaatste twijgen van hun veerkracht beroofd…

Lachend snoeit zij verdroogde takken terwijl de herfst oogluikend toekijkt hecht morgen zich in reeds omwoelde grond wanneer de laatste loten buigen klinkt onverhoeds als de halmen waai ik en laat ogen stralen op vlagen van aanstormende wind haar laatste oude adem geeft zacht veerkracht aan een nieuw leven stormenderhand…

Acht slaande op zijn ervaring en stoïcijnse houding en veerkracht op beslissende momenten tip ik Djokovic (in 5 sets) als winnaar.…

zachtjes zwevend geeuwtjes gevend laat poes zich even strelen soepel spinnend muizen minnend mag ik haar ruimte delen kattig kroelend wollig woelend geeft zij kopjes langs mijn been bazig blazend ruziënd razend stoeit zij met mijn grote teen verdraaid veerkrachtig parmantig prachtig loopt zij dan weer weg zachtjes zwevend geeuwtjes…

Humor is een veerkracht om altijd en waar dan ook een uitweg te zien in een onoverzichtelijke situatie, van welk niveau dan ook, zelfs in een noodgeval. Het is een drijver die je net even de kracht geeft om dat extra tandje er bij te zetten, en dat kan dan net je redding zijn.…

en huilde zijn ontwrichting maar je tranen waren droog gaven donker geen verlichting je wapende met haat sloeg terug met argumenten bijna kwam herstel te laat in de luwte van de woeste elementen het kind in je was bang voelde de geladen stilte merkte dat de wind terug kwam aan de snel naderende kilte je hebt het overleefd je veerkracht…

De dode in de kist, beslist niet slank, zal van de kraaien heel wat veerkracht vragen. Toch zijn het niet de ponden van mijn lijf, die leiden tot de zucht van hen die sjouwen. Het zijn de kilo’s aan zwaarmoedigheid die huizen in dit schepsel koud en stijf. En de verlichting is voor hen die rouwen.…

Het gras voelde als de armen van een boerendochter, veerkrachtig en ontspannen tegelijk. En Mohammed lachte van geluk, eindeloos geluk. - Zij had hem gevonden.…

De uitdrukking op mijn gezicht, dat getekend werd door de dominante, rechte streep van de mond, was bedachtzaam maar besluitvaardig en deze getuigde van wilskracht en veerkracht. Oma haalde dan steevast uit een vijftiger-jaren-bus een beschuitje en ze deed daar dan jam op.…

Door die triomfboog rolt, als door een tuit, Een zee van zomer 't laaiend mengvat uit, Iedere golf een parelmoeren zon: De veerkracht van de koele Atlantis trilt, Als hij omhoog die vloeîende zomer tilt, Dampend van horizon tot horizon.…

eer de ochtend de warme nacht verlaat en jij lichtvoetig in opkomende nevel verdwijnt ademloos probeert jouw schaduw je te bereiken helaas is elke pas een stap te laat in tijd waas mist reeds gelopen uren waar dauw het vochtige gras laat glanzen met kleine parels geregen aan een lang ontluikend snoer keelt zij de nieuwe morgen veerkracht…

O weest mij goed, gij die mijn vrienden zijt of simpel mensen, die de mensen mint; ik ben zo zwak, zo droef, zo lafgezind, zo zonder veerkracht in de mannenstrijd.…

Zijn ton met veerkracht ligt in duigen. Herstel komt misschien later. Haar liefde was vervlogen, zomaar, maar niet opeens. Ze had een poos oprecht gelogen. Haar muur van liefde was slechts halfsteens. Ik ben zwijgzaam aanwezig. Minste moeite, 't meeste rendement. Even stil, niet altoos bezig. Ik luister naar deze huilende vent.…

De halfronde kwabben van de longen die rusten in de borstholte zijn opgeveerd als willig en veerkrachtig gras dat vertrapt leek onder zware voetstappen maar dat opnieuw opbloeit. En de belasting die de borst neerdrukte trok weg als late sneeuw die in het voorjaar wegsmelt onder een mildere temperatuur en een zoele wind....…

Laten we maar hopen dat de jongeman veerkracht genoeg bezit om het een en ander te herstellen.’…

van mijn vroegste jeugd toen ik voortdurend verkeerde onder de bescherming en koestering van de ouderliefde die als een veilige paraplu boven mijn hoofd was uitgespannen, als de altijd blauwe, onbewolkte hemel van de zorgeloosheid, bezat ik een klein popje, een duikelaartje dat uit zichzelf steeds weer zijn oude vorm aannam zoals een geestelijk veerkrachtig…