Alle inzendingen over verdriet en dankbaar

Laten we straks de gang naar 't kerkhof gaan in stil verdriet, maar dankbaar voor het leven van Buurvrouw, Oma, Mouike, Foekje, Mem.…

Nu noemt zij mij mama Eva en ik ben trots, trots en dankbaar dat ondanks alles ik nu drie volwassen dochters heb. Glimlachend zet ik de foto terug op zijn plek. Wie weet komen er nog ooit kleinkinderen naast te staan.…

Ze was altijd zo bazig weet je en ach, het boek was ook al jaren uit..." Voor het eerst sinds de dood van zijn vrouw, was de oude man intens dankbaar voor zijn verdriet.…

Gebroken is het woord dat tranen laat verdwijnen met gedachten die wegglijden als onze stilte niets meer deelt, het verdriet in elke herinnering dankbaar meekijkt en ik zwijg zolang zwijgen niets verandert.…

Hoe dankbaar is mijn kleine hond Voor beentjes en wat brood! Hij kwispelstaart, hij loopt in ’t rond, En springt op mijnen schoot. Míj geeft men vlees en brood en wijn, En dikwijls lekkernij: Maar kan een beest zo dankbaar zijn, Wat wacht men niet van mij!…

Ze bedanken je dat je dit hart hebt gereanimeerd, eeuwig dankbaar voor alles wat je me hebt geleerd. Ze vertellen je hoe onschatbaar jouw vriendschap voor mij is. Ze vertellen je hoe lang ik al menselijke warmte mis. Dus wees niet ongerust om al mijn tranen die vrijkomen, het is mijn manier om mijn geluk en dankbaarheid te tonen!…

Ik heb wel pijn, maar ben toch dankbaar...…

Jij hebt mij mijn toekomst gegeven, op jou heb ik steeds geleund Je leven lang bleef je zorgen, al deed ik je wel eens verdriet. Jij hield dat voor mij verborgen, ik dacht dan het deert haar niet. Nu ben ik zelf een moeder, met kinderen en met zorgen.…

Mijn gebeden der ziel ... in alle dankbaarheid.…

Jij zult je mooiste medelijden delen met mijn liefste verdriet.…

hoe kan ik je bedanken voor wat je hebt gedaan voor al die keren dat je naast me wilde staan hoe kan ik je bedanken voor de keren dat je kwam en voor een deel mijn zorgen op je eigen schouders nam hoe kan ik je bedanken voor de dingen die je zei ik zeg het maar met bloemen en een dikke kus van mij…

in dit leven Wat was is er niet meer Ooit bloeide er iets moois Gevrijwaard van verdriet De haast volmaakte liefde Meer hoeft een mens ook niet Het valt niet uit te leggen Je voelt het elk moment Hoe mooi het leven is Als je liefde hebt herkend…

mij vandaag en iedere dag een dag vol zonnigheid geef dat ik dan zingen mag een levenslied van dankbaarheid…

Niets vermoeit een mens meer dan voortdurend dankbaar te zijn.…

Eenmaal in de warme bus op weg naar een warme plek, bedacht ik: "Wat is het héérlijk om dankbaarheid te zien", en voelde me voldaan.…

het lichtje in mijn hoofd en hart is gevuld met smart een bries van pijn en verdriet doet veel warmte teniet maar mijn lichtje blijft branden door alle uitgestoken handen een bries liefdevol gegeven dankbaar ontvangen zodat ik mag blijven leven want het lichtje in mijn hart en hoofd heeft die liefde ditmaal…

Vandaag op de sterfdag van Mam Iedereen heeft vrij en is gekomen Met zijn allen naar het kerkhof Lievelingsbloemen meegenomen Een mooie koude maar zonnige dag We zijn niet verdrietig of bedrukt Zijn Pap en Mam nog altijd dankbaar Dat niets ons uit elkaar heeft gerukt Daarna aanschuiven aan de eettafel En maar praten over Pap en Mam Herinneringen…

Zwijgende stemmen delen de vergevende stilte met gebaren die een vriendschap beloven in het wakende moment van afscheid en de dood die alleen in woorden en graven op hun wacht…

Ben blij dat ik leef Dankbaar voor mijn bestaan Dat heeft ooit anders gevoeld Toen wilde ik het liefste gaan Wilde niet meer leven En ging het liefste dood Geen mens zou me missen Al bloedend in de goot Hoe dat gevoel gekomen is?…

Dankbaarheid voor deze dag wat U ons hebt gegeven vouwen wij onze handen Heer voor dit mooie jonge leven.…

Graven in mijn herinneringen soms met een traan of een lach dankbaar dat ik nog herinneren kan en al deze dingen weer zag.…

Hoe je er ook tegenop ziet wat je er ook tegen wil doen vaak komt er toch verdriet een handdruk en een zoen die zeggen dat je gaat voor even of voor altijd je ‘thuis’ verlaat toch wel uit dankbaarheid maar veelal met pijn in je hart loop je weg van de gewenning want je maakt voor jezelf een nieuwe start als een soort erkenning die…

Als we al niet dankbaar zijn voor alle grote gaven die we ontvangen zonder dat we er om vragen. Hoe kunnen we dan verwachten dat God onze gebeden om dingen, die Hij voor ons niet geschikt acht, zal verhoren?…

Ik heb nachten liggen huilen, Ik was aangedaan door dit verdriet Ik wilde ergens schuilen Maar dat lukte me niet Jij helpt me er doorheen te slaan Daar ben ik je dankbaar om Je weet zelf wat je me hebt aangedaan En je vraagt je af waarom?…

Ze wordt hoogleraar in Tilburg, maar als rechtgeaarde Groen Links-stemmer ben ik vooreerst erg verdrietig om de lege plek die zij achterlaat. Anderzijds ben ik haar intens dankbaar voor alle energie die zij in de politiek gestoken heeft, vol intellect en charme!…

trekken sporen verdriet over haar moeders grauwbleek gezicht Het lijkt alsof zij zichzelf ontvlucht wanneer ze met diep geslaakte zucht het album met een harde klap dicht en zegt… meer foto’s zijn er niet……

Dan sta ik vol bewondering te kijken naar al dat moois wat de natuur me biedt en word ik heel erg stil vanbinnen op slag is weg al mijn verdriet. Ik wil de wereld wel omhelzen een siddering gaat zachtjes door mijn lijf in dankbaarheid voor al die mooie dingen ik denk dat ik nog even kijken blijf.…

Ondankbaarheid is een soort zwakheid. Ik heb nooit gezien dat flinke mensen ondankbaar waren.…

Nu worde ik eerst, door 't geen ik mis, Tot dankbaarheid gedreven: Nu voel ik, maar met droefenis, Hoe veel men Gode schuldig is, Als men gezond mag leven. Maar o! die God is altoos goed; Ik wil nu dankbaar wezen: En schoon ik pijnen lijden moet, Geduldig zeggen: God is goed: Hij kan mij weer genezen.…

Dankbaar om wat is en was keert de weg zich lenig om, tussen unieke oude bomen langs de boorden van het gras. In zijn oneindig aangelegde tuin maakt hij je te gast waar een groene vinger de hand heeft in gehad. houdt hij steeds de aarde vast.…