Alle inzendingen over verdrinken

als een slak met wintertenen, schrijd ik door een waterbed, wachtend op die ene meester, die dan net mijn leven redt.…

Een lichaam, ontzield maar ongeschonden, In een ondiepe sloot gevonden. Een beangstigende aanblik. Jouw gelaat in wit en dik. Hoe lang heb je op de dood gewacht. Heb je gestreden met onmenselijke kracht. Heb je alles gegeven wat je in je had. Kwam het zomaar op je pad. Intens verdrietig en alleen staat je familie om je heen. Na een nacht…

Ik strompel met mijn laatste kracht over de duinen en zie de macht van de zee. De branding zuigt het zand van het strand, meedogenloos wordt het land aangevallen, ik sta daar ontroostbaar, het water heeft gelijk. Alles gooi ik van mij af, religie en politiek en mijn omhulsel, rein stap ik dapper de golven in, mijn naakte lijf erkent het wassende…

Een statisticus is iemand die een rivier van gemiddeld één meter diep oversteekt, en.....verdrinkt!…

dan drijf ik weg uit hun midden hun ogen zien machteloos toe hoe ik verdrink in de eenzaamheid.…

elkaars zeeën zijn verdrinken in de diepte opgezogen door de liefde leven zonder adem zwemmend door de zee van de liefde der geliefden…

Ik verdrink, ik dook er in en zink. Ik zweef over rivieren en zie de mensen ondergaan. Ik loop over het water en wie heeft dit nou niet gedaan? Ik kijk over de meren en zee wil niet langer blijven staan. Ik verdrink, ik dook er in en zink…

Ik dreig te gaan verdrinken in het meer door mijn tranen gevormd alles is naar de bodem aan het zinken mijn hart wordt met gevoelens bestormd Beland in een eindeloos diepe put niet de kracht om omhoog te kijken in het donker voel ik me beschut wil nu alles en iedereen ontwijken Niemand hoeft te zien wat dit met me doet dat de pijn me…

Ik dreig in de golven te verdrinken, wanhopig zwem ik met ze mee. Alleen God weet van mijn ondergang. En biddend stort ik neer, verdrink ik langzaam in het water van het diepe zwarte meer.…

En ik verdrink.…

Wanneer zult gij van uwe slaap opstaan? 'Rijs op, mijn kind, rijs op! de dijk is doorgebroken, Het water drong in huis en stijgt elk ogenblik.' — 'Och moeder, ’k lig zo lief in ’t zachte dons gedoken, En ’k was daar in mijn droom zo machtig in mijn schik. Neen, stoor me niet.' — 'Mijn kind kom spoedig in mijne armen, En ’k draag u met…

water, overal water, water van gevoelens, water van zorgen en dan is er die storm, die storm met hoge golven, zwem! zwemmen voor je kopje onder gaat, maar je bent moe, de vis in je is verdwenen en de golven worden steeds maar hoger je vecht tegen de golven, maar hoe harder je probeert hoe hoger de golven worden, iemand moet je redden…

I Dinsdag 24 maart 2010 lopen twee jongemannen in maatkostuum over de Oudezijds Achterburgwal. Ze bespreken de nieuwe Fayzabriefjes. Briefjes voor in speciale vrouwenbussen. Om over onderdrukking te posten. Wethouder Marijke Vos die het invoert vertrekt binnenkort. De vraag is nu volgens Het Parool wie ze dan leegt. ‘Vreemd’ vinden ze, ‘Je hebt…

Bang te verdrinken, tenonder te gaan of een donderwolk te worden. Zo bang is de maan! Maar eens zal ze kijken, heel lang kijken, want ze moet. Ze moet verdrinken in de zee, dan pas wordt ze eb en vloed.…

Ik verdrink in hulpeloosheid eigen door binnen gedachten te hinken tussen twee werelden Ik zweef tussen licht en donker gevoel contra verstand en het pijnigt niet alléén Kies ik voor het één dan lijdt de ander in oprecht verstikkende gevoelens van verdrinking Ik zoek een handreiking te kunnen omgaan met dit fenomeen zodat…

Je hoefde niet gestudeerd te hebben of geleerd te zijn, om mensen aan het lachen of aan het huilen te maken, en daarom verdrink ik in je dagboek en geniet met volle teugen. Ik verdrink dus in papier, dank je wel Toon.…

plotsklaps schiet mijn hand los ga ik kopje onder ten onder in totale chaos happend naar adem kom ik boven grijpend naar houvast rol ik ondersteboven troebel is het water waarin ik dreig te verdrinken gedachtes flitsen voorbij even laat ik me wegzinken opeens word ik opgetild als een veertje zo licht meegevoerd de tijd verstild…

Ik voel geen kou, ik heb geen vrees, als mijn tranen verdrinken, rimpelt het water heel even...…

Ogen om in te verdrinken liefde om in te baden Tanden die naar me blinken borsten om naar te raden Een mond om te willen zoenen billen om te willen kneden Goed gekleed inclusief schoenen loop jij met rasse schreden Monden vallen bij een ieder open al loop je alleen maar voorbij Elke man zal stiekem blijven hopen ik niet, want je koos…

Vakmanschap is het zwemvest voor kunstenaars die niet willen verdrinken in hun waanzin.…

Verdrinken in jou liefde In jou zinderende passie Van aanrakingen Blauwe ruis Ik wil bij je zijn Je vast houden En je ‘mij’ schenken…

Zijn ogen een zee, Om in te verdrinken. Een zandwoestijn, Om in te verdwalen. Een eindeloze verte, Om mezelf in te verliezen.…

ik verdrink in je groenblauwe ogen zelfs je stem is van smaragd je keel trilt in het avondrood Strauss heeft je dit toebedacht.…

simpelweg een koolwitje boven lavendel zijn duiken in de ogen van een vrouw vlinder op haar wimpers zijn hopeloos verdrinken in het blauw.…

Als de zomer is aangebroken, trekken de gezinnen naar zee en ze nemen de kinderen mee in de - meestal ijdele - hoop dat ze de lelijkste kunnen verdrinken.…

het water opent zich je ogen verbranden mijn tranen ik zwem door je lichaam verdrink in je schaduw verstrikt in zeewier onderga ik je en adem water…

Je geur prikkelt mijn zinnen je stem streelt mijn gehoor je handen tintelen op mijn huid ik verdrink in je ogen heb je voor deze drenkeling een reddingsboei misschien?…

ik verdwaal in mijn gedichten terwijl je deze leest in plaats van te verlichten verzwaren zij mijn geest ik voel mij langzaam zinken terwijl ik altijd dreef ik zal nog eens verdrinken in alles wat ik schreef…

Laat me achter en ga weg Mijn verdriet zal verdrinken En bezinken Op de bodem van je bloed Want niemand is als jij Je hoeft het niet te weten Zal je wel vergeten Als het moet…

Zonder woorden vraag ik je ten dans, en ik verdrink, ik verdrink in je lach. De wind jaagt geruisloos door mijn haren, en mijn ogen, mijn ogen zoeken die van jou. Lippen die elkaar raken, als zoete akkoorden, zonder iets te zeggen, zonder ooit te spreken.…