Alle inzendingen over verheffing

Macht verheft niet.…

En je gotische torens verhieven zich, verheffen zich nog, zullen zich verheffen totdat ik het niet meer na kan vertellen. Ik zag ze in de verte vanuit mijn ziekenhuisraam, vanaf de snelweg in de voortrazende auto.…

Enkelen op het tabblad beweringen vestigen de indruk het schrijven van reacties te willen verheffen tot een zelfstandige discipline.…

gedreven waar ze wiegende weerspiegelde zichzelf aan mij te geven ik zag niet dat ze zich magisch kon verheffen uit het effen Toch deed ze dat vrij onverwacht en buiten haar getijden in volle zon en goudomrand wierp zij `t stilleven uit reet het linnen van de schraag.…

de dag verdwijnt in stille zuchten verdiept het heelal door een spectrum van gedichte kleuren zwarte veren van de droomvogel klapperen nog zij dragen het leven in ivoren tinten verheffen de nacht…

Welzijn spreekt voor mij in woorden, die zich gaan verheffen boven intimidatie, manipulatie of destructie. Ik weiger mij te vereenzelvigen met verdriet of pijn: er is namelijk iets héél anders in mij, dat kráchtig uit het vel springt!…

Ik geloof in de verheffing van het Westen en ik blijf onze principes trouw! Ik weet dat de ware verlichtingsuitingen hier plaatsvonden en zullen plaatsvinden!…

Vrouwenkiesrecht is de kern van de gehele vrouwenbeweging... want het is niet alleen het doel, namelijk de vrouw te verheffen uit haar politieke onmondigheid, maar evenzeer een middel om de onrechtvaardigheden, waarvan de wetten jegens vrouwen krioelen, weg te nemen en om dergelijke onbillijkheden in de toekomstige wetgeving te voorkomen.…

Maar dan verheffen junks hun stem aldus: 'Geef hier vervelend kind, die toys ‘r us'!…

Pfeiffer en Zwagerman vinden het maar Sinterklaasgedichten Want een dichter moet het volk verheffen en verlichten Daarom komen veel poëten met een hoop vervelend gelul En allerlei onbegrijpelijke, saaie flauwekul Zulke gedichten vind ik ergerlijk en raar Daarom zeg ik: GEEF MIJ VAN WISSEN MAAR…

Zoals de parlementariërs (zelfs van partijtjes met maar één of een paar zetels) nu rondom Afghanistan tegen de bewindsvrouwen te keer gaan, is geen verheffend schouwspel.…

Macht verheft niet.…

Ik was en ben er niet voor, om mezelf te verheffen bóven de ander. Ik loop enkel mee en mag naast een ander mens lopen. Zelf heb ik nog een geheel vrij pad voor me liggen, om mij aan te sluiten en af te sluiten...…

Van alles geprobeerd, alles gedaan liet zelfs mijn salade staan In het cafe langs het water stamelde eigenlijk niets terwijl ik wilde praten kon mij niet verheffen de juist toon niet treffen viel niet bij je op dat deed me het meeste pijn tot ineens aan tafel dat heerlijk ogenblik keek je alleen naar mij niemand anders dan ik.…

als ik mijn stem kon verheffen had je geen woord meer aan mij en kon geen discussie ons treffen omdat het eenrichtingsverkeer was maar als ik niet kon voelen kon jij me niet aanraken en zou ik kunnen glimlachen zonder uit ’n roes te ontwaken dus als ik liefde kon opgeven waren keuzes geen opties meer en was pijn verloren gegaan zou dat…

Waar ik eens rondsjouwde met jou (vertwijfeld, wanhopig, huilend; je zware lichaam in de rolstoel vóór me) verheffen zich nu nog de marktkramen, met wit zeildoek bedekt en bekleed, waarop de blinkende dode vissen liggen opgestapeld en het glanzende, kleurige fruit. Opgewekte, vrolijke kooplui prijzen de waren aan. Mijn Tilburg bleef me trouw...…

mijn gedicht bouw ik vol met gevlagde woorden volubel scheren ze over het papier herkauwend een mondvol lichtzinnige woorden in purperen lichtgroen knipoogjes werpend en kleverig grijnzend verheffend in de geneugten van de literaire wereld toffe liefkozende zinnen op de drempel van het onbekende in al mijn nietigheid en zwart-wit…

Ook Tilburg kent zijn monumentale en landelijk bekende gebouwen waardoor de stad zich mogelijk wil verheffen, een rol wil spelen en zijn partij wil meeblazen in het veelstemmige en bonte landelijke orkest.…

Zij heeft de zwarte lijkwade al gehaakt die haar lichaam zal moeten omhullen in de kist en ze is al gaan kijken op de natuurbegraafplaats waar de vogeltjes kwinkeleren en waar de oude eiken zich verheffen. Daar wil zij liggen.…

De strakke rijen van de narcissen geven opnieuw acte de présence en de prachtige bloemen met hun maïsgele en citroengele kopjes verheffen zich weer in het plantsoen. We schrijven lente tweeduizendzesentwintig.…

Mijn vraag aan het onbekende Opperwezen is of men de zinloosheid en de doelloosheid moet omhelzen, moet verheffen tot levensfilosofie of dat men dankbaar moet zijn en blijven en de overvloedige kansen moet aangrijpen?…

Gestorvenen verheffen hun hoofd God’s zetel trilt en engels vallen Door angst en schrik verdoofd Je roep werd niet geloofd Je wilde niets verstoren De galm alleen, is nog goed te horen…

Een mens kan die aanroepen, niet om in een concrete vorm gesteund te worden -want zo werken zij niet - maar wel om in contact te komen met die hoge vibratie en zich daardoor te kunnen verheffen boven de bewustzijnsgraad van het moment. Het kan inspirerend en lichtgevend werken als een mens bewust vanuit het hart een lichte entiteit aanroept.…

De langwerpige gebouwen van "Traverse", opgetrokken uit lichtgekleurde stenen, verheffen zich boven het langgerekte, lage gebouw van de "Aldi". Zij bieden onderdak aan de slachtoffers die het niet meer hebben kunnen redden in de harde strijd om "the survival of the fittest" in onze maatschappij die onvermoed aan de gang is.…

Dat doen mensen, stem verheffen om maar gelijk te krijgen, eigen ego zo strelen dat men denkt de waarheid in pacht te hebben. Gelijk reclame, herhaal de boodschap keer op keer, de volumeknop net iets verder opengedraaid. En dan komen er volgelingen, gelovigen, adepten.…

We nemen voetsporen van reeën waar op ons eveneens zanderige pad en aan de horizon verheffen zich de geelwitte duinen. We worden vergast op aangename zonneschijn en tenslotte op een heerlijk worstenbroodje met chocomel aan "onze" houten tafel.…

Het is het sluitstuk na een kort ontwaken: een meter aarde om gelijk te maken, wat voor een ogenblik verheffing had tegen een moederarm, niet meer dan dat. En beide armen langs het lichaam slaken en denken, denken: waar moet ik geraken met kinderstoel, commode, wieg en bad ?…

Het is het sluitstuk na een kort ontwaken: een meter aarde om gelijk te maken, wat voor een ogenblik verheffing had tegen een moederarm, niet meer dan dat. En beide armen langs het lichaam slaken en denken, denken: waar moet ik geraken met kinderstoel, commode, wieg en bad?…

En hoezeer zou ik wensen dat opnieuw en voorgoed die geest de mensheid zou verheffen en bezielen: de onovertroffen geest van Goethe, Schiller en Hölderlin...…

De muziek van het wereldberoemde genie Wolfgang Amadeus Mozart, die zijn graf met eeuwen overstegen heeft (als men dat zo kan zeggen) kan nog altijd in hoge mate aanspreken en bekoren, maar zijn kamermuziek mist in mijn optiek de intense verhevenheid en schoonheid die men kan beluisteren in andere, meer "flamboyante" composities die ons zozeer kunnen…