Alle inzendingen over versieren

Het kost minder moeite een vrouw te versieren die je niet wilt hebben, dan één waar je op valt.…

Voor het vierde jaar op rij til ik de emmer met onze gehavende dennenboom uit de tuin. En elk jaar denk ik; 'Ze haalt 't niet.' Kalend en steeds armetieriger trotseert ze door het jaar de elementen, hier en daar nog een triest toefje verdwaald engelenhaar tussen het dorre bruin. Een verlepte courtisane met uitgelopen mascara en ladders in haar nylons…

urenlang tapte schonk liep opende praatte waste zwaaide zij haar scepter niet te verleiden tot het vertrekken van ook maar één spier leidend tot een lach oh mooie barjuffrouw ik wacht en smacht…

Versier uw boom én uw hond.…

Ik drijf op de vleugels van jouw droom in een wereld die ik niet eerder zag maar ik nu tederzacht betreden mag Waar een kus door de hitte van de daken veert in zwijmelkruid nest dat zich welig bloeiend verstopt daar als een zeldzame kriebelrups tot vlinder ontpopt en breekbaar trillend je tederzacht reflecteert Een roze wolk probeert…

Een militair blijkt weer eens niets te mogen, Hij mag niet eens een piercing in zijn lip. Maar zelf heb ik voor dit verbod begrip: Hij moet toch op het slagveld netjes ogen. De piercing die tenslotte bij hem hoort Is dat hij door een kogel wordt doorboord.…

Mijn tactiek is je bekijken leren hoe je bent houden van hoe je bent Mijn tactiek is tegen je praten en naar je luisteren met woorden een onverwoestbare brug bouwen Mijn tactiek is in je herinnering te blijven ik weet niet hoe of met welk voorwendsel maar te blijven in jou Mijn strategie is eerlijk te zijn en weten dat jij eerlijk…

Ik strooi mijn vingers door je haren en hang lieve woordjes aan je oren Ik leg mijn streling om je hals en tover kleine lichtjes in je ogen Ik maak je gezicht op met mijn lippen En hang mijn hart tussen je borsten Ik versier je met mijn liefde…

De nacht werd dreigend wit verhit bracht luchtig berooid en vergeeld een groen, van top tot teen besteelt ventje. Duidelijk nog dizzy van de rit bleef hij roerloos in zijn cockpit zitten tot hij vastbesloten uit het vaartuig gleed Hij leek niet erg op de dampkring gekleed doch iets scheen hem inwendig te verhitten omzichtig opende hij het…

Er is maar één ding erger dan versierd te zijn door Don Juan: nooit door hem versierd te zijn.…

Sinds Venus voor de zon is langsgeschoven Spied ik naar meisjes door mijn zwarte bril, Want als ik er nog één versieren wil Dan kan dat nu - dat wil ik graag geloven, Alleen ben ik te oud, zo ben ik bang En Venus is al in de overgang.…

Als het donker pijn doet aan je ogen, Als het licht enkel leeft in de krochten van je ziel, Neem dan mijn doornenhand, Waterbloed zal stromen, En laaf je aan mijn verleden, Omarmd door mijn engelen, Versier je met mijn demonen.…

Haar ouders zullen dan haar stoel versieren En zij de stoelen van het ouderpaar. Want het wordt ook een feestdag voor hun beiden: Ze mogen immers eindelijk gaan scheiden.…

." Vandaag blijkt dat de Nederlandse man Ook schriftelijk niet goed versieren kan.…

Die oerbehoefte, alles te versieren bestaat zowat achthonderd eeuwen lang. Toch hoor ik de cultuurbarbaar al bassen: Nou èn? Me kind van vier ken óók zo krassen!…

Hoe wit die sneeuw die dwarrelt langs de wegen, die sneeuw die smetteloos de daken wil versieren, die sneeuw die stil, behoedzaam alles dekt: de mensen, planten en de dieren, Niets is hier nog bevlekt, alleen het wit mag blijven al is het maar heel even, dit leven in al zijn onschuld hier en nu.…

Een Artemis-vrouw valt niet zo snel voor een man en is moeilijk te charmeren of te versieren. De drang om een vaste partner te zoeken is bij haar niet zo groot als bij veel andere vrouwen. Artemis is van alle godinnen de meest onafhankelijke, degene die oprecht gelukkig kan zijn ook als ze alleen door het leven gaat.…

Ik met mezelf en jij met meer dat ik wil versieren en geven als jij weer staat waar ik wens dat je blijft wachten tot ik weer gelukkig eenzaam ben en op jouw laatste kerst kado lijk.…

Het vormt een "epitheton ornans", een "versierende benaming" waarmee men de bejaarde dames aanduidt; de trotse, krachtige en sterke weduwen in wiens gezelschap ik me vaak bevind. De kroon van hun grijze haar vormt hun sieraad en zij trotseren moedig de kwellingen van hun eenzaamheid nu hun levensgezel hun ontvallen is…

Ik zou je leven de glans willen geven van vriendschap en liefde en tederheid Je dagen versieren met slingers van warmte en rode ballonnen gevuld met plezier Je nachten betoveren met stralende sterren en strelende handen, mijn huid, mijn mond En fluisterend, fluisterend zou ik je zeggen Fluisterend zou ik je alles zeggen…

Hij kijkt vol trots naar zijn mooie takken en prachtige versieringen. Voor hem is het nu pas echt Kerstmis!…

talloze humeuren, dicht én dicht de kleuren die je ontsloot vandaag doch één karakter domineert dat kriebelt en begeert, is in het charmeren rijk getalenteerd het pronkt en lonkt en weet vanouds hóe te zegevieren: lentetuilen warmt het op om het voorjaar te versieren…

mijn priapos staat voorbijbels ik, de heidense godin kan hem tomeloos berijden witte bloemen schuimen voorhistorisch mijn spelonken af dansend met de phallus zal ik uitdagend wijngaarden versieren een uitgestoten roes verslaaft tot blindheid die hem nederslaat mijn enthousiasme in extase negenmaal vergroot orgiastisch ingewijd ik drink…

de dames zitten al gewillig klaar wachtend tot ik aan hun tafeltje schuif ik schets kort mijn leven; de helft is waar want versieren is nog een hele kluif bij twee blondines lijk ik te scoren gejuich van binnen want dit gaat gesmeerd ik spui wat ik zelf zou willen horen ... en dus zijn ze niet geïnteresseerd wat blijkt als de mail met de…

hard werken in een oververhitte ruimte maakt het buiten kouder dan het laagje ijs de wagen ontdooit nauwelijks ramen beslaan al snel met geademd ongeduld heel wat later wordt het langzaam huiswaarts glijden over aangekoekte en bevuilde wegen als ik tenslotte mijn eigen straat inrij is alles zuiver wit, slechts dierenpootjes versieren…

overgeven aan het spel dat liefde heet durf je het met mij te beleven zodat je alles om je heen vergeet Door liefde zijn we gevangen genietend van deze roze waas waarin we naar elkaar verlangen zijn ware gevoelens ons de baas We laten ons heerlijk meesleuren op passionele vlagen van de wind pure liefde mag ons leven inkleuren en het versieren…

huizen ruiken roestig leven deuren knarsen ongeluk niet geopend stinken kamers naar te weinig buitenlucht ramen zijn grauw afgeplakt dagen nog niet afgelakt maar grof in hun contouren zonder kleuren opgezet het zijn geen kunstenaars die het bestaan versieren met een gloedvol perspectief vandaag is vaak hun dief tussen licht en donkergrijs…

Schmink is plezier en de koude zon glimlacht zoals de maskers en de wagens wachten en kilometers lang deze dag versieren met warme kleuren omdat de tijd het vraagt en de mensen het wensen als dwaze vrolijkheid en gezang de optocht zal laten beginnen en drie dagen lang hun lusten en gezangen zal vertieren.…

Oh lijf van Andalusië de olie over je lichaam werd verwarmd door de zon en maakte me hongerig en heet Oh lijf van Andalusië netkousen van boomgaarden versieren je glooiingen en maakten me wild als een stier Oh lijf van Andalusië zeven dagen mocht ik je beminnen en elk heuveltje en elk rimpeltje deed me verlangen naar meer.…

Maar als je een moment of wat niet kijkt heeft hij opeens de overkant bereikt en rent alweer op wieltjes door het land met weinig hersens maar voldoende klieren om drie of vier vriendinnen te versieren. Wat heeft een mens onnodig veel verstand. ---------------------------------------------------- Uit: 'Lachen in de sneeuw', 1994.…