Alle inzendingen over vogels

Vroeg in de ochtend ontmoette ik het vogelmeisje. ‘Waarom ben je zo bedroefd?’ vroeg ik aan haar of zij aan mij. ‘Omdat wie mij zoekt komt als ik er niet ben en schreeuwt en huilt omdat ik niet te vinden ben; ik kan het niet horen en het maakt mij bedroefd.’ Neergelegd staat het meisje op (laat mij maar eerst opstaan, ik ken de…

Bedeesde gedachten, wees niet bang voor mij. Ik ben een dichter.…

Het onware kan nooit tot waarheid worden door in macht toe te nemen.…

Ik kan het beste niet kiezen. Het beste kiest mij.…

Wat je bent zie je niet, wat je ziet is je schaduw.…

Hij die goed wenst te doen klopt aan de poort; hij die liefheeft vindt de poort open.…

Je glimlachte en sprak tegen mij over niets en ik voelde dat dit het was waarop ik lang gewacht had.…

Dit is voor jou; nu ik je niet meer spreken kan nu ik je zoeken moet in sporen je volgend op een afstand, steeds erop bedacht mij niet te verraden - spreek ik voor jou; al zul je het nooit weten. Ik ben niet wanhopig, ik ben je niet onwaardig. Ik heb een leven gevonden nu en hier. Maar een leegte heerst, als een duizeling, in de kringloop…

Gelukkig zijn; en niet weten waarom; en soms naar buiten kijken waar de lucht donkerder is dan de steen, alleen een fabriekspijp nog donkerder afsteekt, en bang en gelukkig zijn. Een geluk dat geen raad weet; men bekijkt een glas met aandacht, er is een barst in en lacht en wiegelt het hoofd als een kindse oude vrouw die een broodkorst van…

Je dacht met trots dat je mijn page was. Je hielp me in het zadel toen ik uittrok, met alles toegerust. 'Nu is voor mij' dacht je 'de tijd gekomen om me klaar te maken.' Je wist niet dat ik, toen de eerste heuvel mij aan je blik onttrokken had, de teugels al liet hangen aan de zadelknop.…

Je weigert de strijd waar ik meester in ben: in holle wegen, in struikgewas besluipen, bespringen, met onbesliste uitslag. Op open terrein daag je me uit, overwint gemakkelijk en rust naast me uit in vol vertrouwen. ------------------------------- Uit: 'De harde kern', 1994.…

Net in slaap was ik om wakker te worden van een persoon die het nodig vond een discussie naast de auto te voeren, zonder rekening te houden met het tijdstip waarop dat gebeurde, dat was zo niet leuk, kijkend naar de wekker zie ik dat het 2 uur is. Langzaamaan dut ik weer in om vervolgens wakker te worden van ongelooflijk veel kabaal, veroorzaakt door…

Dit is voor mij het gevoel voor eeuwigheid, maar de situatie is zo snel weer voorbij, zelfs als ze naar me kijkt voel ik me al gevleit, ik voel me in een kooitje als een vogel zo vrij.…

Ik ben een heel klein vogeltje en ik vlieg nog niet zo goed ik weet nog niet zo heel precies hoe of ik dat dan moet. Moet ik mijn vleugels strekken of trekken in mijn zij soms denk ik ach dit leer ik nooit dit is niets voor mij. Dan kijk ik soms naar boven in de blauwe lucht en oefen daar maar verder onder diep gezucht.…

een grauwe dag geen zon, geen lach alleen maar vallend water na voorjaarslucht en lentevrucht is deze dag een kater dan zit hij daar ik kijk ernaar en voel de wolken breken zo onbekend niet onbemind een ongelooflijk teken een vogelijn als zonneschijn er is zo veel op aarde dat vreugde biedt als je het ziet…

De lijster zingt en drinkt mijn tuin leeg onverschillig of haar gezang me bevalt of niet, haar lied was er lang voordat mijn tuin ontstond.…

vol overgave voeden zorgzame valken hun dierbare grut tot krachtige vleugels weer boven het landschap zwieren…

takjes zoeken nestje bouwen eitjes leggen hongerig grut wormen zoeken nest beschermen uitgevlogen uitgeput!…

Soms wilde ik dat ik eens kon vliegen Hoog, langs de hemel, één keer vrij Vrij zijn als een mooie vogel Vliegend vrolijk zijn en blij Geen gevangene van de wereld Vliegen als een mooie duif Koekeloerend naar beneden Of als vogel met een mooie kuif Soms zou ik uit mijn lichaam willen kruipen Als een vlinder uit zijn cocon Ik moet er uit…

ochtendgloren het zand nam onze lichaamsvormpjes aan een koele, rode gloed verdreef de maan de opening, een ademtocht, herboren de achtergronden schoven langs in banen bouwden samen een levensgroot decor de zee zei fluisterend de woordjes voor en kluisterde de zinnen, ving de tranen wij speelden niet de hoofdrol in dit stuk maar goed gebekte vogels…

Had ik het kunnen doen? Jullie oppakken en verderop zetten? Vanmorgenvroeg. Ik denk niet dat je het toegelaten had. Je beschermde hem immers, je kleine jongen. Nog wat onzeker op de pootjes. Hij had het al ver geschopt, tot een twintigtal meters van het veilige grasland. Onverantwoord dicht bij de rotonde. Zo hartverscheurend compleet: zwartwitte…

Ik zag je lopen over vlagen wind wankelend door plagende adem. Soms stond je even stil om een grauwe wolk met dromen in te kleuren. Steeds dichter naderde je duister en ik riep nog: “Lief, keer om!” Maar toen de zwarte zwaan zijn vleugels wijd over jou spreidde wist ik dat jij moest gaan. Zelfs de zon blonk blind bij je vervagen…

-kleine ode aan een trouwe vink- als een vaste gast in onze tuin begroet ik hem in zijn eigen taal klinkt over en weer een vrolijk gefluit van twee bevlogen twinkelaars…

Dat wisten de vogels maar al te goed. Altijd zat hij aan de lijn vast, maar zelfs dán kroop hij onder een struik en hoopte dat de vogels binnen zijn bereik zouden landen. Ze had hem heus wel in de gaten en liep geregeld naar buiten om hem op andere gedachten te brengen. Hij was een grote dominante kat, één die echt buiten hoorde.…

Ik zit hier in drachten in een nieuwbouwwijk aan de rand van een weiland met veel vogels moet je weten en ik houd van vogels vooral van de merel die ik 's morgens om half negen al voer. Ik maakte er ook foto's van. Ik vond het leuk om mee te doen. Het is nu echt winterweer dus de vogels kan ik goed helpen en ze van dichtbij zien.…

“Hier heet dat vogelen”, verklaarde zij, van SOA had ik destijds nooit gehoord. De jeuk waar ik daarna nog lang mee liep was duidelijk een vorm van vogelgriep.…

Als mijn snavel dan kon praten dan zou ik de hele wereld vertellen hoe het voelt om een vogel te zijn: vrij.... ik kon vertellen hoe mooi de wereld was de warmte van de zon mijn lichaam streelde de zee hemels blauw de wind die mij deed vliegen en dat allemaal door JOU.…

't Sieraad dat de bomen dragen Zijn hun ambergele blaren En te midden van dit lover Zitten geelgeveerde vogels. Laten hier hun klanken dwalen Tureluren dromend samen. --------------------------------------------- Uit: 'Verzamelde gedichten', 1970.…

Eens kwam de lieflijke vogel met het maïsgele verenpak met de zachte, beschermende veertjes die het diertje omhulden als een natuurlijke jas mij vergezellen. In het huis van zijn gouden kooi zong hij iedere dag het hoogste lied.…

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - * vinkenbaan - terrein dat erop ingericht is om er vinken te vangen * broek - bepaalde veren bij vogels * kruk - stuk hout als zitplaats voor een gevangen vogel…