Alle inzendingen over walg

- Gij moet u niet meer laven: gij zijt aan walg gelest. ------------------------------------------------- beleên: beleden bevest: van bevestigen: versterken…

Ik walg nu van die dagen vol van zon, Van die zon zelf, die niet wil ondergaan; Wanneer het nacht was zou ik naast hem staan En zeggen: Vriend, 't was waar, eerst nu begon Mij 't leven, àl wat ik eertijds verzon Was logen, wat ik zei van zon was waan, En van genot en liefde, - maar, welaan, Vergeef mij dat ik zó dwaas dwalen kon.…

Ik walg ervan..…

Soms walg ik ervan; komen windhonden, dan kun je 't stinkende uitlaatgas ruiken.…

schrijf me levend schrijf me sprekend van de dode die ik niet ben noch dat vroom gebeiteld beeld met ogen vol chagrijn houw me vrij uit grauwe kerken hak mijn valse ego om boetseer mijn wezen en mijn woorden naar de ware die ik ben want ik walg van religieuze pap met brokken waan en klodders schijn ken mijn vuur en mijn…

, nou 'bar' is het, want ze knallen kogels naar Allah en hun godgelijkgemaakte broeders, dus walg ik van hún Allah, die niets anders dan een primitieve, moordlustige oorlogsgod is! Ook nog eens poeslief gefilmd door de sensatiegeile media van quasi-democratische landen! Allah Amahoela!…

als ik wakker word is alles wit geen grijs en blauw alleen maar wit zover ik kijk ik maak het goud omdat het dan de wereld wordt waarvan ik houd, die ik vertrouw in goud en later rood ik ben naakt omdat ik zwart wil dragen een jurkje met bandjes mijn schouders zijn nog mooi de rest is vies daar walg ik van dat is verrot en aangeraakt…

Boze woorden galmen nog na Jij zwijgt in een onredelijke stilte Jij geniet in een zichtbaar zwelgen Deze ruzie over ontrouw Ik stik in een ongelofelijk verdriet Ik walg in een zichtbare afgunst Stilte in moordend zwijgen Jij kust in een genadeloze affaire Jij lacht in een zichtbaar genot Boze woorden zijn gezegd Ik ween in een…

Een en al schranderheid en goede looks, schreed Erik de Boer de winkel binnen. Buiten, op straat, onder schaduwwerpende billboards, waar neonborden als sirenen van de moderne tijd het geld uit de grijpgrage handen van de mensen lokten, regende het zo onbarmhartig dat een vrouw met klein kind, háár portemonnee was net gerold, maar dát wist ze nog niet…

De walg die omhoog kwam spoelen. 's Nachts door het zeewier gegaan. Het hoen van de wanhoop zien broeden. Zo moedig gestreden. Genoeg genoeg om de dans te ontspringen. Om straks in vijandig land jezelf als een parel te vinden. ----------------------------------- uit: 'Het land van de vijand', 1989.…

Het schijnt vaneen gespleten; Geen hobbelpaard vermaakt mij meer; En schoon men vraagt, wat ik begeer, Ik walg van lekker eten. Al ligt geen kind zo zacht als ik, De rust is mij benomen. En slaap ik eens één ogenblik, Dan worde ik wakker met een schrik Door 't akelige dromen.…

Ik zal wel moeten: m'n vrouw wil naar het strand en ik moet mee, al walg ik van een bad in zon of zee. Van 't laatste krijg ik altijd natte voeten. Ik lig aan 't overvolle strand voor aap en kijk vergeefs naar vrouwen van m'n dromen. Het uitzicht wordt me door m'n buik ontnomen. Ik schik me in m'n lot en val in slaap. Ik ben ontwaakt.…

Ik walg nu van die dagen vol van zon, Van die zon zelf, die niet wil ondergaan; Wanneer het nacht was zou ik naast hem staan En zeggen: Vriend, 't was waar, eerst nu begon Mij 't leven, àl wat ik eertijds verzon Was logen, wat ik zei van zon was waan, En van genot en liefde, - maar, welaan, Vergeef mij dat ik zó dwaas dwalen kon.…

Ik walg van vrouwen die geletterd zijn Mijn eerste huwelijksnacht; een ware ramp Ik had een nachtmerrie, gilde, kreeg kramp Pijn in mijn vrijheidsdrang en wilde wijn Het eerste wat ik deed toen zij er was Was kijken naar de beentjes van het wicht Goddank, gelijke lengte, uit het zicht En snel op zoek naar een die nooit iets las Die mij mijn…

Ik walg van 't Wezen, tot mijn Ik verkleind, Wanneer ik zie, waartoe het leven dwingt. Mij zelf aanbid ik, als de grens verdwijnt, En ik vervloei met wat me eeuwig omringt: Zo zal 'k, door trots en walging klein en groot, God's eenlingschap trouw boeten door mijn dood.…

Ik walg van de nieuwe zich aandienende dag vol pijnlijk verlangen. Blijven liggen wil ik, onvindbaar weggekropen. Gesloten mijn ogen, dodelijk vermoeid tot het eind van de pijn.…

Een doffe luchtbel welt op, En wekt de walg in de strot Maar een bondgenoot, een milde beul wurgt het gedrocht Dat de klauwen wet aan de rotsflank. Troost sijpelt binnen Terwijl ik schuif met betekenis Gestold binnen de lijnen van inkt. Zakt de bibberkoorts Maar liever dan met een ijle woordenschat Flirt ik met jou.…

Etter sijpelt uit de wonde De walg stijgt naar mijn strot Moe van het volharden in de schijn Schamel en bleek en blauw Staart de Dief Zijn pretogen glimmen uit verweerde voegen.…

ik voel de waatren stijgen in de nacht, de angst rijst naar de mond en aan mijn lippen staan vermoeienis en walg, ik heb mijn merg verdaan in slaafse horigheid aan het roofzuchtig bloed.…

Ik walg van zogenaamd oude jongens krentenbrood en lafhartig handengeklap achter de schermen. Louter om de brave, middelmatige gemoederen koest te houden. Als het niet gaat volgens hun aangeleerde gedragscoden, dan steigeren ze al als schuimbekkende paarden. De beuk erin! Dat is literatuur!…

Geen minuut te laat Zoals de bode klokvast Mijn aangetekende brieven brengt Alhoewel ik walg van gewoontes Wil ik dit morgen rond middernacht herhalen. De reis langs schimmen van vuur De duik in jouw wakkere kratermond.…

Toch walg ik van wat groeit en vertrappel de prille kiemen en snik met het plotse berouw om de kelken en knoppen die knakken onder de zool. Het ijsvlak smelt tot een broos vlies. De boer gelooft nu al in de vette oogst, verslikt zich in rekensommen vergaart het maaisel en drijft de kudde naar een malser veld.…

En walgen van haar status als onvolgroeide slappeling. Deze avond is mijn afscheidsfeest voor haar. Onbegrensde wreedheid in de happen die ik voer. Ik haat het en geniet ervan. Voelen zal ze, de pijn, de vernedering, het weten van nooit-er-te-zijn. Voorgoed volgepropt vernederd en gehaat in de hoek geschopt want morgen is het over.…

Ze wil walgen van mannen, zodat ze ze nooit meer aantrekkelijk kan vinden. Deze walging zoekt ze op in de prostitutie, en zo volgen we haar avonturen in sexclubs, escort-service en in een prive-huis. De ervaringen van Kim als prostituee zijn erg realistisch beschreven, wat het verhaal enorm interessant maakt.…

Ik walg van een kneepje, koket en pedant, Een pink van een man van genie.... En, vrindlief, uw bevende, klevende hand Is waarlijk mijn antipathie! Verstijve de hand, die de hoveling speelt; Beleefde, vernedrende hand! Verdorre de hand, die verraderlijk streelt; ’k Voel liever een klauw of een tand!…

Want ook die kaaskoppen, waar ik er net zo goed eentje van ben, walgen van alle ellende die er over de mensheid wordt uitgestort, in de vorm van aanslagen, in de vorm van zinloze dodelijke acties, en dan te bedenken dat Moeder Aarde dit nooit zelf bedacht zou hebben.…

Dan neemt mijn onzekerheid toe en walg ik nog meer van mezelf dan eerst. Hoe moet ik ooit een meid vinden, als ik mezelf niet kan luchten? Kan ik een gelukkig relatie hebben als ik weet dat zij met mij moet leven? Ik wordt er allemaal zo gek van dat ik echt steeds ongelukkiger begin te worden. Ik heb al weken niet meer oprecht gelachen.…

Ik walg van de woonhuizen, die hun ramen als etalages uitstallen vol kitscherige plastic en papieren heiligdommen, alsof Jezus er zelf in neerdaalt, flikkerende kleurlampjes en nepkerstbomen vol nepsterren en nepengeltjes.…

Ik weet dat er in sommige steden niet de minsten zijn ingegaan op deze functie, maar ik blijf vooralsnog aarzelen, tegenstribbelen, om niet te zeggen walgen. Ik heb geen zin om me voor hun karren te laten spannen, om mijn stad commerciëel te steunen en dan met name louter positief natuurlijk, want de suggestieve schijn moet zegevieren.…

Ik ben weer een kind en walg van de lucht van wild en spruitjes. Maar ik ben ook de vader die wild en spruitjes heeft leren eten. Ik ben de tafelbel, ik ben mijn verhaal en ik ben ook de toekomst van het verleden. De telefoon gaat en ik zet mijn net gepoetste bel weer terug in de zilverkast. Hij woont hier bij al die bejaarde stukken.…