Alle inzendingen over weiland

Ballonnen die half leeggelopen droppen Helpen - door de lompe machinisten En aangeschoten graancirkeltoeristen - Met mand en al gewassen naar de knoppen. Er zijn vergoedingseisen opgesomd (ook geldig voor wie door de schoorsteen komt).…

Lijnen en plannen maken dit uitdijende weiland. We zijn aangekondigd - houd je mond toch, je ziet ons spoken, zoek een betrouwbare bron, huiverig voor iets dat maar voorbij blijft gaan. Dan sta je recht en grijpt me beet. Nee, het was andersom, je viel zelfs in het slootje.…

malse grassprietjes zwaaiende boterbloemen in gele jasjes…

Pijlsnel rent de haas door hardbevroren weiland voor zijn doodsangst uit.…

In besneeuwd weiland, roerloos aaneen, twee paarden, elkaar beminnend.…

Een rode appel op een groen weiland zie ik minder goed.…

Een dropping in een weiland in de polder zou tot grote verrassingen leiden voor mensen die alsmaar klagen dat Nederland te vol is.…

Een balorig stiertje in Dieren Liep laatst in 't weiland te klieren Zijn moeder zei: Wat een rund ben jij Om de boel hier zo te verstieren…

Met mijn paard door de weilanden, Voor mij was dat leven. Dat hij een huurling was... Ik kon het hem vergeven.…

In de weilanden zie ik het groen waar het leven mee vol zit en inde ondergaande zon het rood van liefde, wamte en verlangen.…

Liggend op mijn fiets wolkenluchten polderland forten en weiland wilde bloemen de geur van nat gras op mijn netvlies en ik denk aan niets mijmer van geluk…

In een klein weiland liggen drie stieren tegen elkaar aan, kroelen teder met elkaar. Zij hebben het naar hun zin en verlangen niet naar beter.…

dag mooie weilanden met je mooie boompjes en je mooie molens dag leuke boer op je tractor en je klompen dag leuke koe tot morgen op mijn bord…

Zal één van hen de baas over dit weiland worden? Wacht er ergens een hen, verborgen voor haar aanstaande minnaar? Het slot van deze kamp zie ik niet meer, want ik ga gauw naar het Liesbos bij Breda, waar de voorjaarsbloempjes op mijn bewondering wachten.…

een weiland vliedt voorbij, het beeld ver- schuift een netvlies verder en ik vlieg mee in ganzenogen licht de vroege morgenschreeuw een weinig slaap, voor even in een ander leven…

Zij maakt de bomen goud Opkomst van de hoop Weilanden in vuur en vlam Door haar aanwezigheid Even van de wereld Even geen verdriet De kudde loopt door Maar ik sta even stil Bij de schoonheid Van de Zon…

Zoals de stilte en de leegte naar mij verlangen, niets overhoop, geen verwarrende gedachten, geen vragen, alleen een trein tussen weilanden die als je wilt ook opstijgt. De reis is een niet eindigende, het perron de dag waar men aan de overzijde overstapt.…

Ik heb je lief zoals je soms gelijk een gouden zomerdag bent nee nee nee ik heb je lief zoals je bent nee nee ik heb je lief zoals nee ik heb je lief --------------------------------------------- uit: 'Een leeuwerik boven het weiland', 1980.…

In geen enkel ander land ter wereld zijn de wolken, de bomen, de weilanden, de koeien, de huizen, de burgers en hun honden zo glorierijk vereeuwigd in onsterfelijke kunst.…

Achter de zonnekracht en einder achter de bergketens, de klamboe van het stille zoemen, voor ik 't Hollandse land en haar weilanden zag, daar het ongeweten, het gesluierde met schauwende serene schaduwen, het op Portugezen veroverde land herinnert veel aan die koningskinderen.…

Ik zag je staan Langs de weg het weiland de dijk het strand het water Ik zag je liggen Op je bed grasveld op de grond Ik zag je zitten Op een stoel een bank een barkruk de trein ... Vijf minuten had ik nodig om eeuwig bij jou te kunnen zijn…

Weiland groen, en Friese luchten. Door sloten verdeelde verrigheid, waarheen gedachtengangen vluchten In reine zwaanse taferelen, en schaaps herkauwend stoïcijns In plat, landelijk vervelen. In wind wentelend gepeins.…

Als de weilanden Langs mij voorbij gaan Opweg Naar mijn ouderlijk huis Laat de trein Mij terug denken aan het verleden Waar de kindertijd ongerust Haar weg baande naar het heden Kijk ik naar mijn toekomst Als een ver verlangen Waar de trein zal stoppen Op haar bestemming…

In het weiland klinkt een groet Er schalt een lach Een boom staat stevig Midden op de dag…

O ja, ik wil wel met je poeren vissen eendjes voeren liggen in het gras aas bijt beet of samen zwemmen in het meer waarin jij naakt en ik de vis die voelt dat er veel bijtlust is of dromen dat jij een weiland was en ik de dauw die langzaam... zeg lief, ik hou van jou…

wandelend naar het oude klooster langs zachtgroene weilanden en luimerende bomen fluiten vogels mijn vermoeide voeten blijmoedig welkom kerk en gangen, tuin en water ademen nog rust en tijdloze stilte het voelt alsof ik hier thuiskom er een oude monnik schuilt in mij…

Rechts van het groene weiland Onder de stedelijke rook Maait een man de stenen en Plukt de lantaarnpalen Sinds woensdag is hij stadstuinman Lopend en kijkend over zijn gebied Organiseert hij het leven in zijn tuin Met een heggeschaar en een hark Ploegt hij z'n land, knipt hij de dode takken…

Flarden mist Heiige weilanden Een stille wereld Vroeg in de morgen Langzaam verschijnt een lichtpunt Kleurt de hemel In een zacht oranje gloed Verlicht de stille wereld De wereld ontwaakt Gaapt en rekt zich uit Kijkt nog slaperig om zich heen De stilte wordt langzaam verbroken…

Denkend aan Holland, zie ik een weiland; en daarenboven een zonwarme gloed. Vee staat te grazen, mensen verbazen zich over leven dat leven ontmoet. Verder dan tuinen vind je de duinen, waar een jong meisje heel zacht wordt bemind. Denkend aan Holland, bied ik geen weerstand, wil enkel wezen zo blij als dat kind.…

Een plaszak mag alleen gebruikt worden als de trein een tijd ergens lang stilstaat bij een weiland of zo. Straks gaan de blaadjes weer vallen en het kan zomaar gaan sneeuwen, misschien een paar graden vriezen ja, kan zo maar gebeuren. Dus wie slim is doet al een Pamper aan als hij/zij van huis gaat.…