Alle inzendingen over wens en realiteit

Daarom zal een droom in je realiteit je kracht geven. Zolang je ervoor zorgt dat je droom je realiteit niet verandert in een illusionaire wereld. Een illusie is namelijk een droom die je niet droomt. Maar een diepe innerlijke wens naar een realiteit die je wenst maar waar je in verdwaald raakt..…

De droom was echt, euforie zonder grens… Misschien omkeerbaar…realiteit en de wens Blijft mijn droom de kleurplaat kleuren, terwijl de realiteit het zal verscheuren Ik wil je kwetsen, je boosheid tarten Jou in kwaadheid verlaten, zodat ik kan herstarten Ik wil je omarmen, jouw liefde aanschouwen.…

Als jongetje begreep ik nooit wat Pinksteren voor feest was. Nu begrijp ik de gedachte. Het lichaam van Jesus herrezen naar de hemel gegaan, aan zijn discipelen liet hij zijn (Heilige) Geest. “Vormsel” was het derde “initiatie-sacrament” waardoor wij katholieken deelachtig werden. De andere twee zijn Doopsel(H.Vader) en Eucharistie(de Zoon).*…

zelfs het meest onbereikbare bestaat, alles wordt beantwoord Blijf bij me, ik wil niet dat je gaat mijn fantasie, liefdevol, intens en onverstoord Ach, ga maar en breng me de realiteit het is niet eens een grote stap van alles wat ik wens raak ik niet veel kwijt Want het is er echt... jouw vriendschap…

trekt over Weg is elke realiteit en ook het licht heeft zich verstopt nu is er niet meer dan duidelijk Het staat in de schaduw van de maan…

maar bezwering door het geloof waar de mond almachtig is als trompetten voor de muren van Jericho, kent nog wil nog de wens zwijgende wachtende op het toeval uit het pathos ...en als ik denk hoe graag ik de wereld zingen wou.…

een ijskoude golf omspoelt mijn voeten en brengt mij weer bij zinnen terug naar de realiteit verdergaan nu , zonder jou mijn leven herbeginnen…

ook jij dat beeld dit moment volkomen van een vuurrode deken die ons beide bedekt 's nachts op een donker station elkaar weer gevonden in dromen uit realiteit gewekt…

De wens - die van de moeder die hoopt dat haar kind gevonden wordt, de wens van die almaar zoekende oma, die haar kleinkinderen en haar dochter kwijt is, de wens dat: de talloze slachtoffers alsnog geïdentificeerd kunnen worden, het blijft een wens… Een lugubere wens, want zo hoop je nooit in welke situatie dan ook- te komen!…

Midden in de kamer. Ik kijk om me heen. Aan de linker muur hangt een klok, de tijd tikt weg. Aan de rechter muur hangt een schilderij. Het laat de polder zien uit een ver verleden. De koeien liggen in de wei, het water stroomt kalmpjes voort. Voor me is een raam. De auto's razen voorbij, de tram komt langs, mensen haasten zich om op…

Lift schiet omhoog bijna sneller dan ik nog volgen kan liefst ver weg die knijpende bijtende dimensie die fantasie ondermijnt gevoelens weg werpt als weerloos waardeloos slaap ik met de pen nog in de rechterhand probeer alle dromen feilloos te noteren en af te rekenen met de realiteit…

Ik wil nu schrijven over niet te begrijpen dingen. Liefst praten en schrijven we over begrijpbare dingen. Wat kan ik nu nog schrijven? Het is stil. Begrijp ik mezelf wel? Ik durf niet eens te zeggen dat ik mezelf begrijp. De toekomst lijkt een onbeschreven blad. Vandaag lijkt echter op gisteren. Dit jaar heeft veel weg van voorgaande jaren…

Realiteit, maak er een eind aan, 't voelt niet goed.…

Is het echt? Tree voor tree Ik ga met haar mee Een emotioneel gevecht Ik ga zo slecht Tranen als zee Nee! Is het echt? Een steeg Een wagen Ik zweeg Wij zagen Het is leeg Het duurde dagen……

Ik droomde dat ik wakker was de slaap maar niet kon vatten Toch was mijn geest niet overstuur liep ik niet uit de pas was ik mij niet met vrienden gaan bezatten Het gekke was dat het allemaal zo realistisch was zo echt en zo natuurlijk dat ik daarover flink de pest in kreeg omdat ik het niet kon bevatten Gelaten onderging ik dat gevoel…

De kinderen in de buurt hadden het al snel in de gaten, ik heb geen grip op de bal met mijn voeten en daarom verdedig je als doelman de garagedeur van de buren. Bordjetik, een tennisbal tergt diezelfde buren tot op het bot, wij speelden een spel, 1-hoog besefte niet dat wij heen en weer moesten rennen om veilig te kunnen zijn. En dan ben je ineens…

Dat is realiteit, wen er maar aan. Onwezenlijk idee, dat wel, want je huppelt toch onbekommerd rond op die wereldbol. Aantrekkingskracht houdt je overeind, maar uiteindelijk houden je lemen voeten geen stand, val je om, en zo hoort het ook.…

De blauwe stralenkrans met witte stippen Op de vleugels droeg het licht Van hoop en wensen Hij was een vlinder in de geest Een eenling onder mensen Hij zag de ruimte en de zon Zag geen beperking Als hij weer eens aan iets nieuws Had lopen denken en er dadelijk aan begon Het had voor hem de diepte van de onrust En de korte lengte van…

levend zijn we laag gevallen; vermoeid door het klimmen en de ontgoocheling van de kale top zorgen voor diepe drang naar vaste grond....realiteit..…

Laten we niet terug denken aan gisteren, laten we niet dromen over morgen. Laten we gewoon eerst afmaken waar we vandaag aan zijn begonnen.…

Aan de realiteit valt niet te ontkomen. Zelfs de vlucht in de neurose of psychose eindigt in de realiteit, al houdt zij de dood, de gekte, het isolement of het onbegrip in. Hoe destructief het karakter van de realiteit ook mag zijn, zij is het enige vlak waarop de creativiteit zich bewegen kan.…

struikje blijft steken Misschien wachtend op een antwoord, misschien uit angst om verder te gaan Wel iemand met een duidelijke missie Maar het pad er naartoe is onduidelijk Ik ben een krijger die na elke overwinning zichzelf verliest Ik ben een muzikant die speelt tot het einde, maar dan ook tot het bittere einde De grens tussen dromen en realiteit…

Gisteren beleefden we in de realiteit, morgen beleven we in de realiteit. Er zijn geen andere mogelijkheden dan de realiteit. De inspanningen om de realiteit juist te zien zijn meer dan gerechtvaardigd. Een juist beeld van de realiteit maakt het verleden minder pijnlijk en de toekomst minder bedreigend. De realiteit is vandaag.…

ik ben een droom geweest van vele mensen een droom is toch niet meer dan een grote wens ik ben een droom geweest van vele mensen waarom ben ik dan niet gelukkig?…

Menswaardig gaan dat was jouw wens geen redden meer aan dat was jouw grens geen hulp op tijd dat was jouw schrik gelukkig een arts bereid met respect en begrip prachtig ben je in slaap gevallen zo vol vertrouwen zo rustig we weten zeker dat zo dood gaan jou goed is bevallen…

Het breed gewelf, door rosse gloed beschenen Is ruig van stugge pegels, grauw en goor, Die wenen, wenen, duizend eeuwen door En tot het eind van duizend eeuwen wenen. En 't kromt zich over warrelrotsen henen Waar elke traan, die viel, een traan verkoor Om tot albast te worden en te schoor Aan nieuwe smart, die kegels wordt en stenen.…

de wensen vandaag vluchtig varend zeewaarts heen morgen stormt het daar…

Menswaardig gaan dat was jouw wens geen redden meer aan dat was jouw grens geen hulp op tijd dat was jouw schrik gelukkig een arts bereid met respect en begrip prachtig ben je in slaap gevallen zo vol vertrouwen, zo rustig we weten zeker dat zo dood gaan je goed is bevallen.…

Maar je weg werd steeds versperd, je werd onzeker van je wens. "Zoekt hij ook misschien naar mij? Weet hij toch niet waar ik ben? Loop ik hem misschien voorbij? Of is hij iemand die ik al ken?" Het zoeken heb jij opgegeven, hoewel je stiekem toch nog hoopt, dat jij hem vindt, hier in dit leven, terwijl je hem telkens weer misloopt.…

ik zou je willen geven het kleine van het bestaan het echte beleven zonder visioenen van de onbereikbare doodse maan ik zou je willen geven het grootse van het bestaan omvangrijk in bloemen gehuld maar ook het azuurblauwe zilte water van de oceaan of de dauwige weidevelden door dieren begraasd en alles met onvoorwaardelijke…