Alle inzendingen over wroeging

Morgen zal wroeging weder wreder branden. Maar heden: laat ons zalig zijn.…

langs lijnen Ik ben verdwaald tussen liefde en haat, zoveel wrok, dus ik haal uit zoveel pijn, dus ik bind in wroeging een lijn breekt tussen jou en mij ik verdwaal.…

Zwijgzaam in 't verdriet Waarnaar ik ooit heb verlangd Zie ik je naaktheid in 't niet Je glimlach in 't behang ..en komen de wolven der wroeging, 's nachts, als ik me op mijn allerbangst gewetenloos vergulzig aan jouw nakend paargedrang…

hemeltergend ochtendlied herspeel nog even jouw refrein laat wroeging achterwege als een speelse harlekijn blijf niet langer zwanenzang de dood treurt wel een leven hemeltergend ochtendlied bespeel mij nog heel even…

het wroegen beklijft zo aan mijn fysiek en verder dan diepe rimpels kan ik duiden vanuit mijn kruin tot in mijn geluidloos kermen getrokken groeven van spierloos eigen vuist weer en weer en weerom…

Ik sluit de deur achter me dicht, met een doffe klap valt hij in het slot. Mijn adem stokt, mij hart bonst. Het is in de namiddag, de klok wijst even over half vier. Het begint al te schemeren. Het zou niet lang meer duren, of de lantaarnpalen zouden aanfloepen. Dan zouden deze mijn silhouet op de muur tekenen, als een wazig spookfiguur. Ik liet…

Met gisteren als verleden tijd die ik door elke nieuwe dag verving roert mij geen wroeging meer, noch spijt om alles wat verloren ging in nevelen der vergetelheid. De hoogtepunten en 't verdriet bewaar ik zonder om te zien; en ligt er niets meer in 't verschiet, dan huil ik morgen misschien, maar vandaag nog even niet.…

Het peil is stabiel en de geur en de dampen de dood verwekt lichte walging is eeuwig als wroeging die leven bewijst als een last zuur scheidt zich af uit vochtiger delen en etst teveel grijs in dit drama diep en te breed als een gang Broekland bewijst zich zompig als spijt als deuren knarsend vallen in sloten.…

Zo het regent pijpenstelen uit de vloer Drijf ik naakt gezwollen zonder roer Verschroeit mij vrieskou van buiten Gutst water onophoudelijk langs ruiten Nachtelijk duister met warm lichtende stralen Bereikt mij niet maar verkiest naar buiten te schijnen Dan klim ik klauwend met gescheurde nagels Omhoog in de nat bebloede gordijnen In…

Voel je dan wroeging, voel je spijt, wanneer je hoort: straks wordt ze gecremeerd? Ik vraag me af hoe je je voelt als zij wordt weggedragen En jij, jij bent te trots daarbij te zijn. Voel je dan iets van binnen knagen? Of blijk je eenzamer dan zij te zijn? Ik vraag me af hoe je je voelt……

die straalt Kalm water, groen gefluister Net of alles 'n beetje draalt Wachten op stemmen in 't duister Als de zon dan langzaam zakt En lange schaduwen gaat trekken De schemering je emoties pakt Je geest zich aan de horizon wil strekken Dan pas is alles tijdloos Los van elke bestemming Lijken dilemma's belangeloos Zonder wroeging…

Kan ik nog een keer terug naar die tijd Om je lief te hebben, zonder spijt Kan ik erachter komen Waarom je er niet meer bent Kan ik nu zien of je het goed hebt Bij die andere vent Kan ik je nog kussen Op die ene manier Kan iemand anders mijn liefde blussen Want ik weet het niet meer Kan ik je eindelijk loslaten Zonder wroeging, zonder…

kan ik je eindelijk loslaten zonder wroeging, zonder pijn kan ië leven zonder jou en trots op mezelf zijn. kan de tijd mij het leren hoe het leven zal verlopen kan ik het nog proberen om op een nieuwe liefde te hopen, kan iemand mij vertellen waar begint die nieuwe lijn? kan God mij vertellen of ik ooit nog gelukkig zal zijn.…

Doe niet een ander aan Wat ge zelf niet wilt ondervinden Doch ga op de barricade staan Naast ketters en doopsgezinden Gelijkheid van recht en spreken Is een aardse verworvenheid Beter tot elkaar te preken Dan ten onder gaan in burgerstrijd Wees oprecht en zonder wroeging Omarm uw naaste en haar buur Gedenk hoe ’t historisch toeging…

schraal bier kraait in je leden ontzet verzuurt wroeging de veelslachtige bronnen van je pijn het vocht verschalkt je weemoedige flanken genadeloos in je schroom zoeken besmette zenuwcellen wortel en goedkoop plezier klarinet speelt de aftocht ongeschreven brieven talloos splijten maag en nieren je droomt: je bekent een halfgod ontfutselt…

verschroeid gras ligt loom het iele hoofd op dorre akkers waar het zwoegend wacht op wat regen in de nacht lacht een blinkend blik op uitkijk voor wat roest die ook zij weldra verwacht een beetje kleur in elk bestaan ruist het in de verte zacht en vochtig zonder wroeging over buiten nat en zo weer droog van straffe ritmes zonder betoog…

Verkeerd verkerend, mijn gehele verleden Noch respijt noch wroeging. Geenerzijde, geen enkele vergiffenis mij wacht. In alle volledige helderheid verwacht, ik was verwacht. Ik was verwacht. Graankracht het geen ik werd, zomaar ondoordacht maar toch. Ik was Graankracht, een doos onheropend.…

Het pad der deugd U vroeg behagen, Dan slijt ge blij, Van wroeging vrij Uwe oude dagen. Al zijt ge een spot Van hun, die God Te stout verachten, Ge hebt veel meer Dan geld of eer Van hem te wachten. Die God bemint Die wordt zijn kind; En moet hij sterven 't Zij vroeg of spaê.…

Geen troostwoord kan verzoeten De wrede wroeging der voldreven Daad. Ik heb geen tranen genoeg om te boeten Wat Daad en droom bedreef aan gretig Kwaad. Geen troostwoord? Neen, uw woord heeft mij getroost, 'Israël, die misdreef, blijft Israël, Uw lied houdt glans, die geen Leed doven kan.'…

profileer ik mij Duld geen onderscheid of vermaning ken geen medelij En wanneer men mij ketent en opsluit in gevang Droom ik voort van wellustige voorbije tijden Meegaand gluiperig terwijl ik mijn lust aanhang Wachtend op proefverlof ------------------------------------------------------------ Dit is het tweede gedicht na, “valselijk wroeging…

In wroeging schuldloos zie 'k hen krimpend staan, Gevlucht aan valse ketting naar de rand Van 't vretend vuur; en 'k hoor de marteltand Door sissend vlees en knappend mergbot gaan, En de ijz'ge hitte voel ik waaiend slaan Om blind gezicht en klauwgebaar van hand.…

Als je gevoel je dwars gaat zitten omdat je stiekem bent vreemd gegaan Wil je dat het liefst eerlijk opbiechten maar je moet hier even stil bij staan De reden dat je het wilt vertellen is dat het van binnen zo gaat knagen Je hoopt dus dat door het te delen jij de pijn beter kunt verdragen Je zal hem dan heel veel pijn doen maar jij wilt…

Ze had geaarzeld haar buurvrouw. Wel of niet ingaan op het aanbod van de vriendelijke man. Ze was haar pinpas vergeten en de supermarkt ging bijna sluiten. Na een tweestrijd van enkele seconden stemde ze toe. Hij schoot het bedrag van haar boodschappen, vijf euro in totaal wel voor. Op de kassabon noteerde hij zijn adres en telefoonnummer en zij beloofde…

mijn hersenen zijn weggevreten door het jarenlang gekweel van de voltallige vogels staren zich blind op de foto’s van vroeger zien het kind en verzinken in wroeging schrompelen tot mos de fakkel is doorgegeven aan ongeboren leven te oud om nog als leerling door het leven te gaan een vos die nieuwe streken leert de medemens verschalkt…

Op hun schouders rust slechts een geweer, hebben geen last van wroeging of van spijt. Soldaten marcheren door het hete rulle zand, hun slachtoffers zijn de ouderen en kinderen. Met hun geweten op slot trekken ze van leer, jonge mannen nog, maar tot alles toe bereid.…

Zij zou het nooit goedvinden, als zij wist dat ik nu bezig ben te proberen haar eens op een voetstuk te plaatsen. Mijn moeder, die mij vanaf mijn vierde levensjaar onder haar beschermende hoede heeft genomen, toen vader hertrouwde. Ze kreeg mij als het ware als een extra huwelijkscadeau erbij. Altijd heb ik geweten, dat zij mijn biologische moeder niet…

(voor Clara Feyoena van Raesfelt-van Sytzama (1729 - 1807)) Je bent geboren op 5 april 1729 in Friens, op de Beslinga State, tegenover de kerk (in 1849 afgebroken). Je ouders waren Pyrrhus Wilhelmus van Sytzama en Isabella Juliana van Humalda. Je vader was heer van Bellingeweer, legerofficier en gedeputeerde van de Staten-Generaal. Hij was ook…

Natuurlijk voel ik veel wroeging omdat ik simpel de kraan eerder had kunnen dichtdraaien... Een kerngezonde hond van drie jaar, heb ik zichzelf laten doodrennen... Ik slaap er niet meer van, en verwijt mezelf honderd keer, maar ik kan de klok niet terugdraaien...…

Nooit moorden, waag het niet, slaafse pionnen, want jullie zielen zullen geen rust kennen, eeuwige wroeging en een pijn die zich niet laat beschrijven. Dat is een wet die geldt voor ieder mens. Een nieuwe dag zonder enige bedreiging op een eiland zoals Bali, met de Bolero van Ravel weerklinkend over het hele land. Dat wens ik jou toe.…

Met een mes een kindercrèche binnendringen en baby’s doodsteken zonder wroeging. 69 jongeren die voor een feest op een eiland bijeenzijn doodschieten zonder berouw. Een grensrechter die tegen je vlagt samen met anderen belagen en doodschoppen. Een klasgenootje doelbewust en aanhoudend sarren en tot zelfmoord dwingen.…