Alle inzendingen over zachte g

De zachte g klinkt hard in de speeltuin uit mijn jeugd, lijnenspelen van het verleden weerklinken in oude mechanismen die prachtige principes zijn.…

Zwoele klanken stromen het zuiden uit, voeren me week en zachtjes dronken Anders dan het Nederlandse ronken is het meest zwoel het Belgische geluid Wieg mij in een eeuwig smeltende slaap, drijvend op een vlot van anti-tutoyeren En verwen mij met uw immer zachte g die mijn oren doorstroomt, zo gedwee Spreek niet in talen uit zonniger oorden…

G verdwijnt van het toneel er klinkt zelfs Haags van Mook tot aan Maastricht…

Iets met een zachte 'G' en een harde ‘L’. Die zachte 'G' verwijst naar mijn Bourgondische levensstijl en die harde 'L', nou dat verzint u zelf wel! Hi hi hi!"…

Waar de verraderlijke zachte g van Jan als schuurpapier de Kamer teisterde, neemt die van Emile als een duizend-dingen-doekje de bankjes af. Waar de stem van Agnes diamant kon splijten, sujaat die van Emile de lammetjes op de kinderboerderij in slaap. Een royale, betrouwbare en rondborstige man, Emile. Biljartje leggen? Altijd!…

De ergernis, die het grachtengordelvolk over de zachte g tentoonspreidt, zegt meer over dat volk zelf dan over de zuiderling. Als dit zo doorgaat komt het nog zo ver, dat Brabant, Limburg en Zeeuws-Vlaanderen zich afscheiden en aansluiting zoeken bij Vlaanderen. Een oplossing van twee vliegen in één klap.…

Dan wordt er gezegd: de monteur komt vrijdag, en dat is vandaag en nou komt het gekste deel van deze maanden durende soap; om half elf gaat de telefoon en ik krijg een man, die met een zachte G praat aan de lijn die me vraagt: waar of ik woon, want hij heeft alleen maar een telefoonnummer gekregen.…

Na twintig jaar ben ik nog steeds een vreemde eend in de bijt met mijn zachte G, en dat zal ongetwijfeld altijd zo blijven. Van de week stond ik bij de viskraam te praten met een jonge Braziliaan. We aten samen een visje en wisselden in ons beste Engels wetenswaardigheden uit.…

plein… nee toch daar in een hoekje een klein meisje zachte snikjes weerkaatsen tegen stenen Troost haar dan!…

toe maar , schilder maar zachtgrondig de gevallen zomer in een notendop vergeet de nerven niet als enkel restant van sappige groene bladeren denk aan de kleurenschat die je kreeg en vooral het licht dat groeien deed creëer een herfsttapijt niet alleen zacht maar warm genoeg om de winter te dragen zodat het niet eens zielig lijkt…

Daar ontdekte hij, in de wildernis van Rotterdam, de laatste Hollander met een zachte g. Hij verscheepte dit zeldzame exemplaar naar de Zoo van Antwerpen en vertrok na het ontvangen van de ridderorde naar Groenland.…

Je had het zacht gezet, ons vuur, te zeulend. Het was muziek geweest zo, lang geleden, toch van alle tijden. Het lukt je wel om mij te mijden nu en sinds het smeulen van ons vinnig licht ken ik jouw stilste lijden.…

Aaibaar zijn de woorden hoe voelbaar is de taal nooit zullen letters sterven elk graf heeft haar verhaal doden zullen herrijzen stenen worden verplaatst donderend klinkt het dag wanneer men is uitgeraast de kiezels zullen knarsen het pad begaanbaar gemaakt sterke eiken verstouwen op dat wat is geraakt al zullen bladeren…

Zachte vingertoppen raken oprecht vertrouwen terwijl tederheid gedachten kust ogen tonen woordloos in zichtbare rust vriendschappelijk optimisme terwijl geheimzinnigheid de koestering van dromen glimlacht blozen wangen samenzijn de stilte maakt zichtbaar in rustig gebaar wat zuiver is nog steeds fluisterend waaien voetstappen…

GVD (GOD VERSUS DARWIN) Aan Maria Van der Hoeven Het G-woord is de wetenschap een vloek Want het bewijs dat er geen Opperwezen is Dat g slechts een der zwakste hypothesen is Is al geleverd: einde onderzoek De schap van 't weten buigt onder 't gewicht Van evolutie waaruit G geweken is Terwijl geloof en hoop een zaak van leken is Die over…

Haren rood Oorspronkelijk blond Benen lang Heupen rond Fraaie taille Mooie vorm Blauw-groene ogen Stralen enorm Haar stem zo zwoel Zo zalig zacht Haar lichaam bemind Onze nacht Woorden dansen Op een koord Aaneen tot zinnen Ons'hemels oord Zonder woorden Met geluid Passie beleven Strelen d'huid Minzaam delen 't Lichaam…

Als de rap  r rapt dat de trap r trapt omdat de fiets r fietst Of als de dicht r dicht dat de rook r rookt omdat de waterkook r kookt Maar ook als de krijg r hijgt Dat de kijk r kijkt Naar wat de hijg r krijgt Vind ik het goed g g rapt Maar al de denk r denkt dat het spook r spookt Is ‘íe  r in g t rapt Omdat alleen de spook…

G-e-8-e heer Bush, Vindt u het erg als ik u George noem ? Uw strijd tegen het kwade roem. Maar bedenk wel even, dat ik in het echte leven Ook even de honger van miljoenen noem.... G-e-8-e heer Blair, Vindt u het erg dat ik Tony zeg? Ook de verantwoordelijkheid bij u leg.…

De echtgenote van oom G. was een slanke schoonheid in haar etherische bruidsjurk maar zij teerde later op voor ons angstaanjagende en geheimzinnige wijze weg in verre, witte ziekenhuiskamers. Ik zie oom G. nog languit op de grond liggen in het halletje van ons toenmalige arbeidershuisje.…

A heeft beloofd dat als G iets mocht overkomen, zij de zorg van het hondje op zich zal nemen. Ze gaat niet naar een asiel, dat verdient ze niet. Mevrouw G is zwaar gehandicapt en aan een rolstoel gebonden en al behoorlijk op leeftijd, maar gelukkig ook behoorlijk goed bij de pinken – een bewonderenswaardige sterke en levenslustige vrouw.…

Met de dansende kou in haar zachte ogen lacht ze naar het ijs dat alleen met haar onverstoorbare liefde bevriezen wil…

Een traan Die brand Een traan Die vloeit Heel zacht En stil... Een traan Die valt Een traan Die smeekt Heel zacht En stil... Een traan Die lacht Een traan Die mag Heel zacht En puur...…

Je moet niet huilen, zeg je zacht want dat is iets voor dichters.…

In de donkere krochten van de metrogrot mensen over elkaar heen struikelend daar tussenin een vrouw met bruine strengels haar en witte schoenen met blauwe veters een vuilnisbelt van geluiden over haar heen gestort toen ze plots 'zacht' zei.…

De zoete geur Van de nazomer Zacht gekleurd in nevel In de vroege morgen Heerlijk koel De zoete geur Brengt ons samen In de nazomer Warmen we ons Aan de heerlijke warmte De zoete geur Brengt ons liefde Die wij samen delen In de zachte kleur Van deze nazomer…

Ik plavuis mijn hart met het monter koeterwaal betegel een straat die per abuis lijkt te bewegen in de rust van geweven stijgende lucht gelegen goedlachs pittoresk en authentiek monumentaal Gemurmel in de scheuren naar kabbelende dalen schilderachtig tot in de barsten van nieuwe kleuren het bestaan dat doorleeft in Bourgondische geuren achter…

De eerste beelden keren terug je kledingstukken klimmen omhoog het vroegste licht omgekeerd valt alles om je lijf je broekje, je rokje je T-shirt, je panty’s komen naar je terug als omgedraaid begin maar het is anders aan de overzijde van deze nacht: langzaam, niet traag, rituelen, beweging de melancholie houdt je schouders…

Ik heb een rode jas gekocht van zachte stof, licht in gewicht het moest er eens van komen ik heb een rode jas gekocht niet rood rood maar koraalrood goed op olijfgroen ribfluweel ik heb een rode jas gekocht mijn spiegelbeeld bevalt me wel ik fiets voorbij op ramen, etalages ik heb een rode jas gekocht die houdt me deze winter warm de…

ik vrij je neer op een bed van knisperend blad -jouw wens is warm en naakt- ik voel het aan leef met je mee en ga dezelfde weg je kwinkeleert herfst in niet frigide als je zacht bent aangeraakt…

overal waar jij kijkt is de wereld opeens een stukje zachter en als ik week word zit je zachte stem er vast weer achter je handen zijn gemaakt om mij zachtjes te strelen en je zachte hart klopt omdat je het met mij wilde delen nee, ik ken geen zachtere vrouw en je hebt het vast al gemerkt: dit gedicht gaat niet over jou…