Alle inzendingen over zoektocht

Op mijn zoektocht naar het heden dwaal ik af in het verleden naar die ene stap die onverlet mij op een dwaalspoor heeft gezet Zoveel paden en zoveel wegen Zoveel kruisingen kom ik tegen En alles schijnt mij onbekend 'Van waar kwam ik toen toch aangerend' Omzwervingen waren er velen die nu wéér mijn oogmerk stelen om het voor elkaar te…

De vrienden besloten de zoektocht voorlopig af te blazen. Het nieuwe jaar zou een goede tijd zijn voor een nieuw poezenbeest. Het hoofdstuk van de zwarte poes werd afgesloten, met de herinnering aan een glimlach van toen ze het poezenbeest voor het eerst hadden gezien in de Xenos op een zwart kussen.…

Het was toegankelijk en filosofisch voor mij en ik projecteerde het onbedoeld op mijn zoektocht naar de liefde, mensen dachten altijd maar aan seks, maar ik was meer bezig met het verlangen. De wereld was vreemd ontworpen als het om de liefde ging.…

Zoektocht Gedreven door twijfel gaat een mens op zoek doorloopt de schaduw van het verleden een vermoeiende reis door een ongeschreven boek de wortels met voeten getreden kwetsende woorden zorgden voor geestelijke pijn zitten verankerd in je hoofd geven een gevoel onbelangrijk te zijn en dat je niet in jezelf gelooft de strijd is begonnen…

Haar leven was een zoektocht De zoektocht naar geluk Maar alles wat zij in haar zoeken vond Liep elke keer weer stuk Haar leven ging niet over rozen En toch geloofde ze er nog in Op een dag zou ook zij het vinden En had haar zoektocht zin De liefde van haar leven De prins voor haar bewaard Iemand die nam, maar ook zou geven Dat was het…

Als je ooit nog vleugels krijgt, stijg dan op en volg de stem die je de weg wijst naar mijn hart. Klop dan 3 maal, zodat ik weet dat jij het bent... en dat je veilig bent geland en mij gevonden hebt.…

ik moet het mezelf steeds opnieuw bewijzen dat ik het allemaal dragen kan al weet ik dat ik straks mijn eigen ik weeral verlies in een reeks vragend denken over... ik breng nu offers in een poging het denken en voelen te beheersen een kwestie van zwakke punten te mijden een wachten op het moment dat toekomst weer lacht in het licht…

Steeds blijf ik aan de andere dan de goede kant steken Waarom zou ik dan nog hopen op hoogtepunten na elke val Hier ligt Nergensland waar je rondzweeft zonder ergens aan te komen Daar ligt Niemandsland waar je ronddwaalt zonder ooit iemand te ontmoeten Waar ligt Niemandsverdriet waar vreugde altijd een synoniem is van…

ik keek je na je blik verdween in vele ogen ik riep je naam ruggen bleven blind hoofden stil gebogen ik mocht je schimmig kussen tot de wellust kwam dan ging je weer je eigen gang ik vrijde met je schaduw tot het licht onze naaktheid bedekte en de zon liefde scheen ik zocht je en wachtte verloren jaren, ongezien ben je er…

Om de een of andere reden heb ik het idee dat mijn zoektocht nog wel even zal duren.…

Ik moest ergens zijn, papieren regelen, een kantoortje in een andere stad. Alles van tevoren gecheckt, uitgezocht hoe ik er moest komen, maar het openbaar vervoer viel tegen in de zomerhitte. Na vaak overstappen, zoeken en verdwalen was ik toch keurig op tijd voor mijn afspraak. Een stille oprijlaan en een deftig groot pand. Er stonden veel namen op…

Tot jij daar aan het eind, m'n pad op kwam en zei, loop nu maar mee m'n lief, je zoektocht is voorbij. Liefde was waar ik naar zocht, en wat ik vond bij jou, maar nog zoveel meer daarbij, maakt dat ik van je hou.…

de zoektocht om een simpele blik mijn ogen dwalen zo twee keer per week het hele heelal af tot die eindeloze klik wanneer je gevonden bent doordat IK keek je stoppels vandaag allemaal zichtbaar, die pieterige stipjes kijken niet terug zelfs je mondhoeken lachen alleen naar elkaar, maar voor mij keren ze de rug.…

Grootvader rommelde in het ruim naar kisten en ik giste vaag naar diepere betekenissen, want het was alles zo globaal en onbekend als zoektochten soms zijn. Misschien zo droomde ik speuren wij af naar namaals land.…

Op zoek naar iets puurs, iets van zuivere onschuld werp ik mijn dwaallicht over het rotsige landschap van de schaamte in de verste uithoeken en de donkerste spelonken van mijn verscheurde ziel speur ik naar de schone maagd wiens naam ik niet noemen mag omdat, wanneer ik toegeef aan deze diepgewortelde behoefte het te benoemen ik niet alleen mijzelf…

te stappen Een pure zelfkastijding Lichaam en ziel uit balans gevoelens zonder kans hart uit borst gescheurd en telkens weer verbeurd Een langzame vernietiging Een pijnlijk traag sterven de ziel vol met kerven niet meer uit te wissen pijn niet meer te missen Een zekere berusting Sterven als rustpunt zonder een lichtpunt zoektocht…

Diep in mij verbergt mijn ziel zich, zo intens bedroefd om wat ik voel gevangen onder lagen van verweer en pijn gestadig schraap ik laag voor laag steeds dichterbij laat me je vinden ik zal je planten in mijn tuin beschutting geven tegen stormen ik heb je nodig zodat, als ik weer ronddwaal in een doolhof van ontreddering,…

Naar de eerste verdieping van de zevende hemel gaat een lift, gevolgd door een trap die overgaat in een pad bezaaid met ongelijke stenen. Als dat éénmaal is genomen, moeten stijgbeugels, touwen, zuurstof en een warm pak helpen om de steile,…. verraderlijke berg te beklimmen. En op de top blijkt de afstand toch nog groter…

hoe ik dwaal langs wegen mijn bede klinkt steeds eender doch hoofden schudden slechts en haasten zich van mij vandaan ik kan niet anders, dan bij elke hoeve vragen om uw verschijning en klank van uw naam mijn gang gaat alsmaar verder soms vloekt men woorden die mij nooit zijn geleerd er is een poel, liefste zwart als mijn gedachten…

laag voor laag zoek en graaf ik steeds dieper naar het breekbaar vermoeden van liefde van leven in aardse geborgenheid…

Nooit hebben wij onze geest in kloven van `t sneeuw geworpen kennen dus ook de verrukking van zijn koude niet daarvoor willen wij niet heet genoeg als te lauw ontworpen wij kennen van de geest slechts vonken zien niet het aambeeld dat hij werkelijk is zwijgende blijft onze echte geest in de wreedaardigheid van zijn hamervonken liefde wordt…

De laatste tijd ben ik met een zoektocht bezig. Geïnspireerd door mijn werk in een kringloopwinkel. Mensen gooien de meest mooie waardevolle boeken weg. Ik zit er met mijn neus bovenop. Beter dan in de bibliotheek groeit mijn kennis en verbreedt het zich.…

Ooit sloeg een vuist op tafel van dit land en is blijven liggen: een kasteel. Hij woont nergens, want er is hier niets anders: er staan muren omheen, maar het blijft nergens. Het is ook geen wonen. Het is niets meer willen en dat hier doen. Maar alles is te heftig in dit huis. Wind blaast in de open haard, vlammen blaffen als honden…

Heb lange tijd gezocht zonder bewust te zijn, niet bewust van de zoektocht naar onvoorwaardelijke vriendschap, niet bewust van de zoektocht naar vertrouwen, niet bewust van de zoektocht naar warmte, ben me nu bewust dat ik het weer vinden kan.…

Zijn laatste stop in de dagelijkse zoektocht naar troost, ligt zoals gewoonlijk in zijn favoriete kroeg. Diep verscholen in de achterbuurt van ‘zijn’ bruisende stad en ver verwijdert van de wereld die hij zo verafschuwt.…

een zoektocht naar mezelf zo dichtbij maar niet gevonden vrijheid heb ik nodig diepe, onuitputtelijke vrijheid laat me gaan hou me niet vast die het niet goed met me voorheeft vliegen wil ik op sneeuwwitte vleugels naar de hemel en weer terug om te vertellen wie ik ben en altijd zal zijn…

Vol overgave heb ik me gegeven, mijn zoektocht gestaakt, met jou wil ik samen leven, zo diep heb jij mij geraakt. In vertrouwen heb je me genomen, je hebt me je diepste geheimen blootgegeven, en dan nog vind je jezelf niet waardig, om samen met mij de wereld te beleven.…

Hij wilde bij maanlicht vulkanen bestijgen maar dronk een glas wijn bij het vuur. Hij dacht zich op jacht in het schemerige noorden maar stond in een sneeuwbui van meeuwen op pas geploegd land. Hij moest nog een meesterwerk scheppen maar viel in slaap bij muziek van Ooitweer en Voorheen. Hij droomde een mes in de strot van de poolvos maar…

Nu mijn zoektocht ten einde loopt sta ik stil en verloren als aardling in deze nacht zonder einde Verwonderd toch in bange verwachting richt ik mijn ogen naar de hemel waar in het nachtzwartfluweel sereen flonkerende sterren mij toefluisteren wees niet bevreesd nu het einde van uw wil nadert.…

Je neusje, fijn en klein, hoe mooi kan een neusje zijn. Je ogen, je ogen, kijken zo mysterieus, wat een eenheid met die fraaie neus. Je billen, o, je billen, zeg maar niets want ik ga gillen. Maar waar, waar zit je betere, je goede ik? Daar, ik zie hem in je haar. O steek het op. Zie, zie je ranke slanke hals, je oortjes fijn als schelpen, geringd…