Alle inzendingen over zonnebril

Iemand die een zonnebril draagt met ondoorzichtige glazen heeft heel wat meer te verbergen dan alleen zijn ogen.…

Als zonnebril kan je niet veel, je moet altijd afwachten wat ze met je gaan doen. Opzetten, afzetten, neerleggen, opbergen, weer tevoorschijn halen, oppoetsen en dan heb je het wel gehad. Het wordt schemerig, ze staat op, pakt mij van het tafeltje en loopt naar het strand.…

Zodra het mooi weer werd, zette zij haar zonnebril af. Ze wilde de zon recht in de ogen zien. Kijken was een poging om te constateren dat. Bij bewolkte dagen vroeg ze zich af waarom ze zo deed. De hemel gaf geen antwoord, sloot het wolkendek tot de zon weer ging schijnen.…

Een zonnebril kan hij dan van mij kado krijgen.…

Haar zonnebril was wel een heel apart geval en het kostte hem moeite niet te gaan lachen.…

In zijn witte kamer zit hij zwart te wezen geest op slot gordijnen dicht Zonnebril spiegelend in eenzame kaarsvlam de sleutel is zoek zoek het slot of vind het einde…

bleek als de maan op ijsgebloemde daken is de weerspiegeling van jouw gezicht in haar zonnebril je staat naast mij -hoe lang nog- mijn bevroren lach kan jou niet ontdooien bereikt je niet omdat je kijkt naar haar -en smelt-…

Zwijgzaam zucht ze Zo zonder zorgen, zeezwart zware zonnebril Zwevend zeker, zomaar Zeven zangers zingen zaligzoet, zilverzuiver zachtjes zes zomerzwoele zonnezinnen Zalft zo zijn zwepend zwaar zeer Zei ze zelf…

De aarde straalt neon helder als ster strak wit dag en nacht binnen stedelijke oorden met zonnebril ver- blinde reclame in alle soort bewegend of statisch Kan dat licht 's nachts uit?…

Zonnebril op, een wegwuivend gebaar, zij moet naar de fitness, dat akelige mens met dat geblondeerde haar. Achter haar slechts de schimmige sporen van een onwelriekende geluid....…

Ze loopt met me te pronken ik in jasje, sokjes, een zonnebril voel me behoorlijk ongelukkig een hondenleven dat ík niet wil! Dan, op een onverwacht moment... als ze voor 'n etalage staat te gluren naar nóg sjiekere strikken en kleren ...spurt ik naar de tekkel van de buren!…

Flitsende auto Snelle zonnebril Grappige verhalen   Populair en onbereikbaar De wereld ligt open   Spannende weekenden Veel geld op de bank Drie keer per jaar op vakantie   Blank en gabber Donker en rapper   Leuk werk Knappe vriendin Telefoon met 100 ringtones   Het leven lacht je toe Maar waarom lach jij niet terug?…

Een piercing en een hanenkam Zn broek twee maten te groot Ouderpraat dat is gezwam Hij kijkt naar iedere *stoot* Een zonnebril op sterkte Een pet achterstevoren op *Jullie generatie werkte, Zeur niet aan m'n kop* School zag hij niet zitten Daar stopte hij dus mee Hij lag liever half te pitten Onderuit voor de teevee Een pilsje…

Ze zat in de zon met haar zonnebril op ze had iets berustends, de tijd aan zichzelf de jongen die haar de bestelling kwam brengen kwam loom-onverschillig de onze opnemen nog voordat wij de eerste slok tot ons namen stond zij alweer op en verdween uit het zicht de wind die het zand meenam langs het terras voerde ook, 'en- passant…

De zonnebril hangt weer aan de kapstok, de wolken uit mijn dekbed zijn gewassen. Op de rand van een middag lag nog een restant vlekkend verlangen dat samen met een bundeltje oud zeer - in een hoekje van de kamer gevonden - met het vuil is meegegaan. Nu de ruiten weer doorzien ogen zoals ze horen mag de week weer beginnen.…

Maar niemand zag het, ik droeg mijn zonnebril donker strak voor mijn ogen. I could feel it, Michael! Ik voelde het! En de kinderen voelen het ook!…

Zij zit verscholen in het scherm van haar gsm, benen over elkaar bezig te zijn, haar been wipt op en neer, met één toetst zij als Luky Luke met ’n vinger een shaggie rolt en sneller schiet dan schaduw valt Haar zonnebril trekt zij omlaag zodra zij ziet dat ik te diep in haar bruine ogen duik Zo kan zij weer koel, afstandelijk zijn haar…

Want hij zag God zojuist voorbijgaan met achteloos een arm uit het raam, een zonnebril op 't hoofd en achterin zijn moeder als een koningin, zwaaiend met gesloten ogen en een tevreden glimlach om haar mond.…

Prins Hendrikkade 2 oktober Amsterdam sloeg ik je gade zittend in de tram grote groene ogen sproeten op je neus hakken, hele hoge kapsel modieus truitje van Chanel kort en net te strak make-up naturel roze nagellak kruisje om je nek veel te blote knieën horloge high tech even over drieën zonnebril van Prada Voskuil in je hand…

Haar draagt zonnebril, ogen knijpen tegenlicht. Werkt dit wel? Blote bovenarm, bol gespierd. In de zomer is het uitzicht mooi.…

scharnier kraakt Alhoewel de adder waakt Over mijn nest in een triest licht Is er niets dat op gevaar wijst Een reus kruipt uit een lage mist Nadert als een vijand van beton Een hinderlaag, bedrog, een list Waar ik niet voorbij of rond kon Sneller dan mijn schrik Klim ik in een eik en ril Als een piraat uitgedost Met bivakmuts en zonnebril…

krijgen zoals je daar zit niet wetende hoe je met dit moment verder moet je gesimuleerde duizeligheid speelt op als ik even aan mezelf denk en door jou wordt ervaren als onoverkomelijke tegenspoed Goedbedoelde woorden verdampen in je oren iemand anders heeft bezit van je genomen en dat kan jij maar al te goed beamen vergeet geen zonnebril…

Op de koude grond zat hij Met zijn rug tegen een muur In weer en wind en regen Iedere dag, uur na uur Een zwarte zonnebril op Vuile vegen op z'n toet Versleten, oude kleren aan Op de grond een vieze hoed *Blind* stond er op 'n plank Hij zat daar als bedelaar Als mensen wat geld gaven Zei hij:'k ben u dankbaar Als het donker ging…

Bovendien blijkt het lot, of misschien wel een hogere macht, me gunstig gezind, want op het zelfde moment klettert de dure zonnebril die de man in zijn haar had gestoken in het urinoir. “Shit,shit,shit!!!!”, hoor ik naast me, gevolgd door een hoop gerommel. Het moet geen pretje zijn je zonnebril uit zo’n vies toilet te moeten vissen.…

De gehelmde agent zag er imposant uit met zijn uniform en zijn weerspiegelende zonnebril. Hij bukte zich voorover naar mijn openstaande raampje terwijl zijn linkerhand de kolf van zijn dienstpistool omarmde. Mijn ogen weerspiegelden zich in zijn zonnebril. Even een tip.…

Haar naam is Anouk en ze woont hier al vijf jaar en vandaag zag ik haar de trappen afdalen, gekleed in een mallotig aandoende uitrusting: een koptelefoon en een zonnebril aan en op het hoofd en voorts gekleed in een glanzende zwarte kniebroek die haar onelegante onderbenen bloot en onbedekt liet. Ga je iets bijzonders ondernemen vroeg ik haar.…

Misschien met iets minder kolossale zonnebril en op ballerina’s in plaats van op pumps. En ongetwijfeld met een extra tasje gevuld met pleisters, zakdoekjes en troostsnoepjes, maar we zijn er weer! Een begin is gemaakt. De eerste wedstrijd is gespeeld. Een voetbalmoeder is geboren.…

Gesluierd treed ik voor je, Gevreesd beangstigend, Grote donkere zonnebril, Geen blik van mijn ogen doorlatend Je denkt me te kunnen doorgronden Maar zien laat ik me niet Hoor je de trilling in mijn stem Probeer te vluchten uit verdriet Met alles probeer ik je af te leiden Dat je niet kan zien de echte ik Met grappen je te…

Langzaam laat ik mijn Ray Ban zonnebril zakken en lees de schreeuwende reclame: Neem nu een abonnement bij Telfort en ontvang gratis een mobiel, een kleuren-tv en een X-Box....…

Nu wil ik me niet verlagen tot Privé- of SBS6-praktijken, dus zal ik geen namen noemen, maar we kennen ze allemaal, de zuurkijkende dames inclusief zonnebril. Ook zoiets….of de zon nu schijnt of als het pijpenstelen regent, de zonnebril is een must. Hoe groter de bril, hoe groter het ego.…